OWN01:เอาคืนแฟนเก่า
1052 Words
OWN 01
*************************************
“เราเลิกกันเถอะ พี่ไม่ได้รักเธอแล้ว”
“หมายความว่าไงคะว่าไม่ได้รักกันแล้ว?”
“ก็หมายความตามที่พูดนั่นแหละ เราสองคนไม่ต่อกันไม่ได้แล้วเมเบล”
“พี่บรูซ…”
ฉันมองหน้าผู้ชายตรงหน้าที่ขึ้นชื่อว่าเป็นแฟนของฉัน เมื่อวานเขายังบอกรักฉันเลยนะ แล้วทำไมตอนนี้ถึงได้มาบอกว่าเขาไม่ได้รักฉันแล้ว
ฉันทำอะไรผิดเหรอหรือว่าฉันทำให้เขาไม่พอใจหรือเปล่า เขาสามารถบอกฉันได้เลยนะฉันยินดีที่จะปรับปรุงแก้ไขตัวเองใหม่หมดทุกอย่างเลย
“ฉันทำอะไรผิดเหรอคะ ทำไมพี่ถึงได้มาบอกเลิกหนูแบบนี้ล่ะ?”
“เราไม่ได้ทำอะไรผิดหรอกเมเบล แต่เรามันโง่ต่างหาก”
“อะไรนะคะ?”
“ขอบใจนะสำหรับเงินลงทุนก้อนใหญ่”
“พี่หลอกฉันเหรอ เมื่อวานทีบอกรักฉันก็เพราะต้องการมาหลอกเอาเงินของฉันไปอย่างนั้นน่ะเหรอ?”
“ช่วยไม่ได้นะ เพราะเรามันโง่เองเพราะงั้นก็ทนอยู่กับความโง่ของตัวเองต่อไปเถอะ”
“แต่ฉันรักพี่จริงๆ นะคะ เราเริ่มต้นกันใหม่นะพี่บรูซ”
“แต่พี่ไม่ได้อยากเริ่มต้นใหม่กับเราไงเมเบล เพราะงั้นแล้วเราต่างคนต่างไปดีกว่า”
“จะต่างคนต่างไปได้ยังไงในเมื่อพี่บรูซเอาเงินของฉันไปจนหมดตัวแล้ว ถ้าจะไปก็คืนเงินฉันมาสิ”
“ก็บอกแล้วไงว่าเรื่องนี้เราโง่เองนะ เพราะงั้นจะมาโทษว่าเป็นความผิดของพี่ไม่ได้”
“อย่าทำแบบนี้เลยนะคะ ขอร้อง…”
“โชคดีนะ พี่หวังว่าเราสองคนคงไม่ต้องมาเจอกันอีก”
“พี่บรูซ!!!”
ณ. ผับ RV
ฉันยืนมองรถของแฟนเก่าที่โคตรสารเลวอยู่ตรงหน้าด้วยความคับแค้นใจที่มันทิ้งฉันไปมีคนอื่น เจ็บใจมากที่สุดที่มันมาหลอกให้ฉันรัก หลอกให้ฉันเชื่อใจมัน
แต่สุดท้ายมันก็มาทิ้งฉันไปอย่างไม่มีเยื่อใยต่อกันเลย และในมือของฉันตอนนี้ก็ถือคัตเตอร์เอาไว้ในมือด้วย
รถคันนี้ราคาก็น่าจะหลักล้านเลยมั้ง อยากจะรู้เหมือนกันว่าถ้ามันเดินออกมาจากผับแล้วเห็นว่ารถของตัวเองมีรอยทัิงคันแบบนี้มันจะทำยังไง
“ทำกับฉันยังไง ก็ชดใช้แบบนั้นแล้วกันนะ”
ฉันเดินเข้าไปใกล้ๆ รถของแฟนเก่าเฮงซวยแล้วจัดการกรีดรถของมันให้หมดรอบคันไปเลย ที่ฉันจำรถของมันได้ก็เพราะทะเบียนรถไง อีกอย่างฉันก็เคยนั่งรถของมันมาก่อนด้วย
พอจัดการกับรถของมันเสร็จแล้วฉันก็กลับเข้าไปด้านหลังผับเพื่อที่จะทำงานต่อ ฉันเป็นพนักงานเสิร์ฟของที่ผับแห่งนี้
เมื่อก่อนก็ไม่ได้ทำงานที่นี่หรอก แต่เป็นเพราะฉันถูกแฟนเก่าของฉันมันหลอกให้ฉันเอาเงินทั้งหมดไปลงทุนกับมันก่อนที่มันจะบอกเลิกฉันแล้วหายไปไง มันเลยทำให้ฉันไม่มีเงินเลยสักบาท
ทั้งเจ็บใจและเสียใจแต่ตอนนั้นก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะฉันมันโง่เองที่ให้มันหลอก กรีดรถของมันแค่นี้มันยังน้อยไปด้วยซ้ำกับสิ่งที่มันทำเอาไว้กับฉัน
“ไปไหนมาอ่ะเมเบล เมื่อกี้เหมือนว่าฉันเห็นแกมานานแล้วนะ”
“ไปทำธุระมานิดหน่อยน่ะ”
“ก็นึกว่าถูกลูกค้าฉุดไปไหนแล้วซะอีก เห็นวันก่อนแกบอกว่ามีลูกค้ามาเสนอเงินให้แกไปนอนกับเขาไม่ใช่เหรอ”
“ก็ใช่ แต่ฉันก็ปฏิเสธไปแล้วไงเขาคงไม่มาตามฉันหรอก”
“ก็ดีแล้ว แอบเป็นห่วงแทบแย่เลย”
“ขอบใจนะที่เป็นห่วง เพื่อนอย่างแกนี่มันน่ารักจริงๆ”
ฉันยิ้มให้บิวตี้เพื่อนสนิทของฉันเอง รู้มั้ยว่าบิวตี้มันก็รู้เรื่องที่ฉันโดนไอ้แฟนเก่าแสนเลวหลอกมาเหมือนกันนะ และมันก็เป็นคนแนะนำให้ฉันมาทำงานกับมันที่นี่ด้วย
นี่ถ้าไม่ได้มันฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะหางานทำได้ยังไง เพราะตอนนี้งานไม่ใช่ว่าจะหากันได้ง่ายๆ หรอกนะ
อาจจะมีเปลืองเนื้อเปลืองตัวนิดหน่อยตอนที่ไปเสิร์ฟเหล้า แต่มันก็คุ้มค่ากับเงินที่ได้มาเหมือนกัน เพราะลูกค้าบางคนก็ทิปหนักมาเลยล่ะ
แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าฉันจะต้องขายตัวหรอก เมื่อกี้ที่บิวตี้บอกว่ามีลูกค้ามาเสนอเงินให้ฉันไปนอนกับเขาน่ะ
ฉันไม่ได้คิดที่จะพาตัวเองไปทำตัวแบบนั้นหรอก เพราะฉันเองก็ไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงินขนาดนั้น
ฉันกำลังจะเดินไปทำงานแต่แล้วก็มีการ์ดสองคนเดินมาหยุดยืนตรงหน้าแล้วมองหน้าฉันด้วยท่าทางดุๆ
“มีอะไรหรือเปล่า?”
“คุณรีเวิร์สต้องการพบเธอตอนนี้”
“ตอนนี้เลยเหรอ?”
“ใช่ ดูเหมือนว่าเขาจะไม่พอใจมากเลยนะ”
“ไม่พอใจฉันเนี่ยนะ?”
“แล้วเธอไปทำอะไรผิดมาหรือเปล่าล่ะ เจ้านายถึงได้ดูไม่พอใจขนาดนี้”
“ก็…ไม่รู้เหมือนกัน”
“เมเบลแกไปทำอะไรเจ้านายหรือเปล่า?”
บิวตี้ที่ได้ยินแบบนั้นก็ถามขึ้นมาทันทีว่าฉันไปทำอะไรให้เจ้าของที่นี่ไม่พอใจหรือเปล่า ทำไมเขาถึงได้อยากพบฉันแบบกะทันหันแบบนี้ ฉันไม่ได้ไปทำอะไรเลยนะ
ถ้าจะทำผิดก็แค่มาสายติดต่อกันสามวันก็เท่านั้นเอง แต่ฉันคิดว่าเจ้าของผับคนไม่ลงมาลงโทษลูกน้องเองแบบนี้หรอก น่าจะให้ผู้จัดการผับเป็นฝ่ายลงโทษเองไม่ดีกว่าเหรอ
“ทำไมเขาถึงไม่พอใจแกแบบนี้ล่ะ?”
“ฉันเปล่านะ นี่ก็เพิ่งมาทำงานเอง”
“แล้วทำไมเจ้านายเขาถึงได้ไม่พอใจแกแบบนี้ล่ะ แล้วนี่แกจะโดนไล่ออกมั้ยเนี่ย”
“อย่าพูดให้กลัวได้มั้ยล่ะ”
- Writer
