ตอนที่ 23
(ไม่อยากไปเรียน)
แสงอาทิตย์ค่อย ๆ สาดส่องเข้ามายังห้องหรูของคนตัวโตที่ตอนนี้ยังคงนอนกอดก่ายอยู่กับร่างนุ่มนิ่มของแคนดี้ที่ยังคงหลับสนิท ธันวารู้สึกตัวก่อน เขานอนพินิจมองใบหน้าสวยที่ไร้พิษภัยในอ้อมกอด มือหนาส่งเข้าไล้กรอบหน้าเล็ก ก่อนที่จะจับปอยผมที่มันปลกอยู่บนหน้าของเธอให้พ้นทาง
“อื้อ…”
และเพราะถูกรบกวนจากสัมผัสต่าง ๆ ทำให้ร่างเล็กของแคนดี้รู้สึกตัวขึ้นในที่สุด และเมื่อดวงตากลมโตลืมขึ้นก็เห็นใบหน้าหล่อเหลาของรุ่นพี่หนุ่มที่จ้องมองเธออยู่ก่อนแล้ว
“นะ นายตื่นนานแล้วเหรอ?”
เสียงเล็กแหบแห้งเอ่ยถามรุ่นพี่ตัวสูงออกไป มือเล็กขยี้ตาเบา ๆ เพื่อให้ปรับกับแสงของแสดงแดดยามเช้าที่ส่องเข้ามาผ่านหน้าต่างห้อง
“ครับ ตื่นก่อนหน้าเราไม่นาน เห็นยังหลับสบายอยู่เลยไม่อยากปลุก เมื่อคืนใช้แรงเยอะไปหน่อยเลยปล่อยให้นอนต่ออีกนิด”
พูดจบก็เท้าคางตัวเองจ้องลึกลงไปยังดวงตากลมโตของแคนดี้อย่างหื่น ๆ จ
