โฮปคล้ายล่องลอยเมื่อได้เห็นสิ่งซ้อนเร้นของคนน้องอย่างไม่ตั้งใจ แม้จะเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้นแต่ก็ทำให้หัวใจของเขาเต้นโครมครามไร้จังหวะ เดนิสไม่ใช่เด็กแล้วจริงๆ
ไนล์เลิกคิ้วแปลกใจที่เห็นโฮปลงมาเร็วกว่าที่ควรจะเป็น เหมือนขึ้นไปแล้วก็ลงมาเลย
“เสียงเหมือนของตก”
“เดนิสตกเตียงครับ”
“แล้วเป็นอะไรมากหรือเปล่า” สิ่งที่เกิดขึ้นกับลูกสาวไม่ได้ทำให้ไนล์ตกใจมากนัก ความผลุบผลับ ไม่ค่อยเรียบร้อย ทำให้พลาดตกเตียงอยู่บ่อยครั้ง
“น้ามารินดูแลอยู่ครับ”
“แล้วทำไมหน้าแดงขนาดนั้น” รู้สึกได้ว่าชายหนุ่มที่เห็นมาตั้งแต่วัยรุ่นไม่กล้าสบตา อีกทั้งหน้าก็แดงลามไปถึงใบหู
“เออ...” โฮปอึกอัก จะให้ตอบไปตามตรงก็ยังไงอยู่
“เลือดกำเดาไหล” เมื่ออีกฝ่ายเงยหน้าขึ้นมา ไม่ใช่แค่หน้าแดง ยังมีเลือดสีแดงสดไหลออกจากจมูกด้วย ไนล์หันหากระดาษทิชชู
“...” ปลายนิ้วแตะบริเวณเหนือริมฝีปาก เลือดสีแดงสดติดปลายนิ้ว โฮปรับกระดาษทิชช
