Effusive Desire

CHAPTER 11

KALIA

“I'm jealous, I'm mad because you made me.” bulong nito at mas isiniksik pa ang mukha nito sa leeg ko habang maingat na nakahawak sa hita ko upang hindi ako mahulog.

“Y-You made that to y-yourself. At wala akong sinabing magselos ka,” nalilito at kinakabahan kong sambit.

Hindi ako makatingin ng diretso sa mga mata nito sa sobrang talas at lalim nito. Oh, please. I only want to talk to Blake, nothing more and more than what he is thinking. Ayaw kong magsabi, dahil hindi ko obligadong magsabi pa kung anong nraramdaman ko sa sinabi nito. Walang dahilan.

Siya na rin mismo ang nagsabing hindi siya naniniwala sa salita. I'm not scared but I scoffed it. I snob and try to look away far from his sharp yet deep eyes.

“Look at me, Kalia. I want you to hear and feel what I felt right now. Alam mo bang kaya kong patayin ang lalaking iyon....pero naawa lang ako,” he opined.

“He's handsome, why you need to kill him?” I murmured beside his earlobe.

Napahawak pa ako sa mga balikat nito ng kaagad nitong hinawakan ang mga hita ko ng hindi nagpapaalam at inayos pa papaharap sa kaniya nang unti-unti niyang iniusog ang mga iyon sa likuran ko.

“He's just good looking but mine are more elevated. No one can beat me even in your eyes, hon. Look at me and say you will not repeat what you did to my heart.” ang arte niya.

“Ikaw ang mangako, bahala ka baka matagpuan mo na lang siyang nasa kabaong na o kaya nakalibing na isang araw.” mapaglaro pa nitong wika at mas diniinan ang pagkakapulupot ng mga braso nito sa likuran ko.

“I-I.....fvck that words of yours, Daron. I-I hate you!” impit na sigaw ko ng maiharap ang mukha ko ng tuluyan at tinapatan ang mga mata nitong kaninang nanlilisil dahil sa sinabi ni Mauris.

“Let's have a date,” simpleng untag lang nito.

Hindi ako makapaniwalang napatingin sa kaniya. Diretso, walang putol, hindi naka-ngiti, seryoso at parang wala akong kakayahang tumutol sa sinabi nito.

“M-May pupuntahan pa k-kami ni Mauris.” kaagad na sumbat ko.

“Magpapaalam ako,” sagot nito.

Inilapat pa nito ang kamay nito sa kung saan ito naroon kanina kasabay ng pag-alalay sa aking makatayo at maalis sa kandungan nito.

Agad akong napabaling sa pool sunod sa malaking bintana na kita ang kurtinang napapahampas kasama ng hangin. Nanlaki ang mga mata ko matapos kong marinig ang lakas ng pag-tili ni Mauris mula sa kung saan.

Napa-igtad ako dahil sa biglaang pagsalakay ng braso ni Daron sa bewang ko at hinapit pa papalapit sa kaniya ng hindi natitinag sa tiling nakakabawas ng pagkatao ni Mauris.

“Stop filming, Mauris. My wife are not comfortable, baka matulak pa kita dito.” banta ni Daron kay Mauris.

Napatigil at ibinaba na nito ang hawak na kamera bago muling tumili ng mas doble pa sa kaninang lakas. I'm not mad but not only feel that I'm still in my comfort place because today is different than the past days.

Nandito si Daron, nandito rin si Blake at para rin akong naiipit dahil sa tili ni Mauris. Nakaka-irita at nakakarindi dahil nakakabingi talaga.

“Okay, titigil na. Masyado naman kayong hot, and init ng mga tinginan niyo ah. Kala niyo wala akong napansin, nagmadali pa kaya akong magpalit ng damit para makabalik lang dito. Mas maganda ang dramang nasa harapan at nasasaksihan ko kesa sa mga pinikulang napapanood ko sa telebisyon. Dito walang scripted, walang director tapos solo niyo rin tong lupa eh no...” napayuko na lang ako sa haba at lupit ng bibig nito. Hindi matigil hangga't may naiisip na kasunod ang utak nito.

Naiinis ako, pero napangunahan naman ng hiya. Samantalang, kahit ni isang salita patungkol sa nangyayari sa kaniya ay wala man.

“Aalis kami, pakisabi na rin sa lalaking pangit na'yon... Huwag niya ng lalapitan ang asawa ko, baka mailibing ko agad siya ng hindi pa nalalagutan—” mariin akong napapisil sa tagiliran nito.

“Oo na! Oo na. Masyado ka namang fussy,” Mauris provoked.

Hindi naalis ang tingin ko sa kaniya. Malapad ang ngiti nito, nakakalokong isipin kung ano ngayon ang nasa isip nito dahil hindi naman ito dating ganito.

“Let's go.” he rasy said before he stroke his fingertips to my tummy and guide as we step down. Sunod sunod na yapak, ganoon rin ang ingay na mapa sa labas ay rinig na rinig ko.

“D-Do we really need to eat outside?” I stammering uttered while goggling in front.

“Who said we're going outside just to eat?” what you said while ago?

“We will going to have a date. At iyon lang ang tingin mong gagawin natin, you need to expect the unexpected really, hon.” eating outside can consider as a date yet in various way.

Taka akong napatingin sa likuran nito kung saan ko ito nahawakan at aksidenteng narinig ang mahinang daing nito. Walang duda, dahil isa iyon sa mga tiyak na ebidensiyang siya lamang ang nakakaalam ngunit ako ang nakakita dahil ako pa mismo ang tumulong sa kaniya nung gabing 'yon.

Hindi maganda kung lagi na lang itong nasa bahay ng walang dahilan. Kapansin-pansin ang mga kilos nito, at may iba pa rin na hindi ko makabisado at mabasa.

Kakaiba siya dahil wala itong takot ngunit mahina siya. Why do I need to conspire with you weakness just to hide you from those bitter opponent? Alam mo bang hindi ko ugaling makisali sa mga ganoong laban lalo na at mga gangster ang mga iyon.

“What do you want to eat, me or food?” fvck his choices!

“I'll—”

“Okay, sorry... What do you want to eat? You can choose,” sabi nito at sunod na tumingin sa menu na inilahad kanina ng waiter.

Inirapan ko na lang ito bago napatingin sa menu. I had to choose the green leaves and many food I am really in appetite to eat for this day. Hindi pa ganon ka-oras dahil lagpas pa lang ng tanghali at marami na rin ang mga kasama naming kumakain dito sa loob.

Kumunot ang noo ko matapos ilapag ng dalawang waiter ang inorder ko. Tama lahat ng binanggit ko sa kaniya bago ito tumalikod kanina, bakit puro lahat may laman, kanin, prutas para sa side dish at para naman sa appetizer ay 'yung salad.

“Para kang matandang nakalimutan ang gamit.” natawag naman nito ang pansin ko.

“Hayop ka talagang toko ka! Bakit ito ang nasa hapag?” naiinis na tanong ko, kasalukuyan naman itong nagsisimula sa pagkain.

“Wala namang problema sa pagkain niya, besides you still need to eat food with nutrients hindi yung parang nagbabawas ka ng timbang. Akin kana kaya hindi mo na kailangan iyan,” nakangising untag nito.

I don't like this coarse, his total coarse did not make me feel okay, happy and be in jubilant because he only care on what food I am ready to take and not my mood. Kinakain ko ang mga gusto ko depende sa mood ko!

“Hindi ka pa kakain?” hindi ako sumago at nanatiling nasa kandungan ko ang mga kamay ko ngunit gumagala ang tingin ko sa mga pagkain. Mukha silang masarap pero mas gusto ko ang kaninang sinabi ko.

Buntong hininga ako at kinuha ang tubig na nasa tabi ng plato ko at uminom. Dahan-dahan kong kinuha ang mga kubyertos at nagsimulang kainin ang mga pinapakain nito.

“What?!”

“You have no color.” mas lalong kumunot ang noo ko sa sinabi nito.

“Baliw...” mahinang turan ko at sumubo pa.

“Kumain ka, malaki kana hindi ba? Huwag kang magmaktol diyan dahil ako mismo ang magpapakain sa'yo.” inirapan ko lang ito at napasubo ng sunod-sunod.

Kaagad kong inabot ang tubig at ininom iyon ng maramdaman ko ang pagbara ng kinain ko sa dibdib ko. I heard h chuckle but stop when my eyes nailed on him. He provide a plastered smile as he look away and unlocked his seductive eyes.

“It's so good and melting I'm having a date with my fiancée while wearing a simple shirt and a short short,” taka akong napatingin at pinagapang ang tingin ko sa parte ko.

“Bakit hindi mo sinabi!” I irritately informed.

“Why? Wala namang problema, besides you're unique and different from others.” humalakhak ito pagkatapos.

Napatayo ako at tumalikod. It was anticipated by his hands and hold mine. As my hands and his collided he tighten his clasp around my waist while walking out to this restaurant.

“Don't sulk, hon. You're beautiful,” nasa mood pa itong magsalita.

Hindi ko na ito binalingan at mabibigat na mga hakbang ang ginawa ko hanggang aa napatigil kami dahil sa pag-diin ng hawak nito sa bewang ko upang mapasama ako sa pagtigil nito.

Greedy Grudge, again.

Nitong araw lang ay naubos na sila pero ngayon ay parehong-pareho katulad ng dami ng winasak ko. Iba ang nasa harapan, iba ang lahat ng itsura, hindi mukhang baguhan ngunit bagong laban ang matatahak dahil sa angas ng mga mukha.

Napaatras ako dahil sa ginawang paghawak at paghatak sa akin papalayo ni Daron. Idinala ako nito sa likod niya. Humigpit pa lalo ang kapit nito sa kamay ko. Ramdam ko ang pagka-bigla niya dahil sa rami ng mga gagong 'to.

I subverted his plan by loosening his grip to my wrist and hold his arms for good. Nanginginig ito, dahil totoong nakakatakot ang itsura nila. Parang nandito sila dahil sa nangyari sa unang batch ng mga tao nila.

Bakit ganoon na lang sila maghiganti, sila naman ang nakita at alam kong nauna pero bakit ganito na lang ang gusto nilang makahanap sng mapa-pag-tripan para maibsan ang init nila sa ulo.

“Don't look at them, hon. Sumakay kana, okay. Ako ng bahala dito,” natatakot ka, kinakabahan pa. Papaano kita iiwan sa kanila at isuko ang tingin kong hindi mo sila kaya?

“Nauulol kana ba?! Ang dami nila!” I mocked.

“Sumunod kana lang, Kalia.” he fervently said as he remove my hand from his arms.

“Baliw ka ba? O sadiyang gusto mong magpakamatay?!” inis na sabi ko at nanggigigil na mga matang napabaling sa mga damohong 'to.

“Maaaring nababaliw na nga ako. Ano naman kung mamatay ako dito, Kalia. Maybe I only want to keep you safe, right?” nakakalokong ngisi ang sunod nitong ipinakita bago humakbang papunta sa harapan at iniwan ako ngunit hindi nito hinayaang makita ko kung sino an kaharap niya kahit pa na alam ko kung sino ang mga ito.

Mapapasubo pa'ko nito!

Umiling ako at pumasok sa loob ng sasakyan nito ngunit hindi ko hinayaang lumayo ang tingin ko sa kaniya at sa mga kaharap nito.

Marami ba talag ang grupong to? Bakit ang hirap nilang lupilin?

Napansin ko rin ang upuan nitong may naiwang maliit na cutter. Ngunit hindi siya nito mai-liligtas dahil sa liit. Walang kwenta!

Dinukot ko sa bulsa ko ang sinulid na lagi kong dala. Binuksan ko ang bintana at tinawag ang pansin nito ng hindi hinahayaang matinag ang mga nasa harapan nito. Hindi nila maririnig kahit na papalapit pa lang ang mga ito.

“Use that, I trust you.” I jeered after throwing that thread but with other attributes that can help him escape.

Umupo ako at isinalampak ang mga paa sa ibabaw ng inuupuan ko. Ipinulupot ko ang mga braso ko sa mga binti ko habang pinapanood ang bawat isa sa kanila.

Wala akong naririnig dahil soundproof ang sasakyan niya kaya bahagya ko pang binuksan ang bintanang nasa tapat ko dahil kusang lumalabas ang inis sa sistema ko dahil sa lakas ng pagsapak ng malaking lalaki sa pisngi ni Daron.

Bakit ba ang hirap pumatay ng mga taong hindi ko makalap kung saan ba talaga sila nanggaling. I'm in halfway searching about their details but Mauris gave me some. Describing them, the entire position and their members contained drugs inside their body.

Kaya malalakas ang mga ito at hindi agad na mapapabagsak ng isang pitik lang. Wala kongagagawa ngayon maliban sa pagpapa-ubaya sa kaniya ang ring na'to.

“Tanga ka kasi, Daron.” mapang-uyam na bulong ko.

These folk did not decide to retrieve but to restrain their force before they make their bast comeback with a bit of surprise. Hindi ako nagagalak ngunit naiinis, lumulukob ang labis na galit sa katawan ko dahil sabay-sabay silang sumugod kay Daron.

Kinuha ko ang phone ko at tinawagan si Mauris, habang hinihintay ko itong masagot ay hinahanap ko kung saang destinasyon kami nagparada ngayon bago ipinadala.

“Come here as soon, Mau. I need your extra skills, we got ambush here, dalhin mo na rin 'yung mga gamit go. Hindi ako makalabas dahil pinapasok ako ni Darom sa loob.” kaagad na tumpak ko at nagpalinga-linga pa sa paligid.

“Oh my gad! Really. I think mahal ko na rin iyang Daddy mo, Kalia. OMG! nakakakilig!” tili pa nito.

He's not my Daddy, fvck!

“Bilisan mo, hihintayin kita dito...mga hindi lalagpas ng limang minuto,” tamad na sambit ko at binabaan na ito ng tawag dahil wala na akong naririnig sa bunganga niya kundi ang ingay na mas binu-bwisit lang ako.

Lumabas ako sa kabilang pinto ng magsimula na ang ibang lumapit kay Daron sa harapan. Wala gaanong mga gago ang nakaharang at malakas ang pakiramdam para malamang may surpresang paparating. Hindi lang iisa kundi marami at malaki, mas magiging worth it and pagpunta dito ni Mauris kung magagamit niya ang bunganga niya mapabagsak lang ang mga to.

Kakatapos lang namin sa tingin kong huling trabaho kahit na walang pumasok ng katiting na kuton na maaari palang gawin iyon ni Devil. Ang aming pagpaslang ay maaaring hindi nagkaboses ngunit alam niya, kung hindi ay hindi rin makakarating ang ginawa naming iyon ni Mauris na isa naman sa mga babae ni Daron.

I deprived a heavy sigh before I step out in the car and wait for Mauris' arrival. Humarap ako sa mga lalaking nagkakasiyahan dahil sa nakikita. May dalawang lalaking kaharap si Daron, may hawak na isang pistol ngunit hindi tugma ang caliber 40 niya sa 45 ko.

Tinunton ng paningin ko ang kakaiba ngunit pamilyar na presensiya ng kilalang tao sa likuran. His bearing never make fault on me. I sit in heaven whilst thrusting him a gilt-edge of angle. Walang dala, naka-tayo pero halatang malakas ang dating, nanood habang nakapulupot ang mga braso, at kung minsan pa ay napapangisi ito.

Itinulak ko ang paningin ko sa kinalalagyan ni Daron at nanlalaki ang mga matang napabalik ulit ang tingin sa lalaking nang-iinsulto. I darted my gazed in his place but he was gone.

Wala na ito, na naging kasunod ng pagdating ni Mauris dala-dala ang sinasabi ko sa kaniya. Inabot niya sa akin ang mga iyon.

Minadali kong makabihis sa loob ng sasakyan ni Daron, at may iniwang kapirasong mga device na magagamit sakaling may back up ang mga ito.

“Sa dulo ka,” untag ko.

I supposed to calm down, instead I hold the handle with grip paces. Two guy held Daron's arms. They tied him and it was rule by their leader. It is not that credible for me to fear this but it intended to teased me.

“Laspagin mo, wala kang ititirang walang galos ng doble pa sa natamo ni Daron, Mau.” matigas at mariin na pahayag ko bago ko ito tinalikuran.

Una kong kinuha ang spear ko ay mariing hinawakan ito habang mabilis na sinalubong ang mga lalaking naghihiyawan na para pang natutuwa sa nasasaksihan. Nabugbog na ang taong pinunta nila, kahit na ganon ang gusto nilang mangyari ay hindi pa rin makakaligtas ang mga ulo nilang walang tama. I will follow my instinct and trust my implication.

This is a conflict between the two of you but I need to deprive your ass away if you remain on this stage. Puro nalang aberya ang naidudulot ng panghahabol niyo sa mga taong tipo niyo!

I hit each of their throat as I stab them with my pike their back while their voice humming in due to this wild strike. I love this, killing with love.

“You're too wild, girl. I don't think if you feel the severe disgust because it's either this mob gave you their sudden attack or Daron got messed.” I feel her smirked but I twitch my lips as I decide to not look at it and continue on holding their neck to lash and made it further risky for them to add their air.

I'm trigger but also dense! I want to hold their neck and pull their throat off!

Humigit bente na ang nadaanan ko dahil sa gigil at galit na nagtipon sa dibdib ko. Walang dahilan para hindi ko to maramdaman dahil sa pagsugod nila dito sa walang taong lugar ay kanila na ring panalo.....kung hahayaan ko.

Iisa ang tipo nila pero kung sumugod ang kapal lang ng mukha.

Sinalubong ko ang kalbong may tahi sa kaliwang mata ng matulis na blade, ang balisong ginamit ko upang putulin na ang umuugnay sa panghinga nito at pahintuan na ang paglakad nito sa buhay na pinamamahalaan nito mismo.

“Two at the back, Simoun!” sigaw ni Mauris sa kabilang linya.

Agad akong yumukod at pinalandas ang mga palad ko sa lapag at sunod na ginamit ang binti sa pag-slide upang kunin ang kahinaan nito sa mga binti. As I slide my feet, I brag his my gazed and grab his weapon. Ang rifle mismo na kaninang hawak nito ang ginamit ko upang maging patas lang.

“I guess your mood taunting you.” namamaos at tila pa napapagod na bulong niya bago ko narinig ang pagsigaw niya at angil na lumalabas sa bibig nito sa tuwing naririnig ko ng pagtira nito sa mga kalaban niya.

“45 caliber, use that now—Kalia. Mamamatay na yung Daddy mo,” inis na pahayag niya.

I take the gun off from my pocket and hold it as I equally snatch the place where the first head I want to shot turn clear and visible. Dahil sa pwesto ko dito na ubos na ang mga bata ng gagong yon ay mas mapapadali sa aking mapatamaan ang ulo nitong walang laman.

I drenches my lower lips after shooting the head I am in desire to remove life. Napangisi ako dahil sa takang paglingon pa ni Daron sa kung saan dahil sa biglaang tumba ang nangyari sa nakahawak sa braso nito at mariing pinanlilinsikan ng mga mata.

Bakit hindi mo ngayon gamitin iyan at ipakita kung papaano mo sila mapapaikot, Daron?

“Grabe, and smooth.”namamganghang puri pa ni Mauris.

Hindi ko ito nilatagan ng sagot at mabilis na tinungo ang lunggang pinagtataguan ng mga lalaking nasa dilim. Bago pa ako tuluyang makatapak sa bahaging iyon ay bigla na lang nawala ang mga ito, wala rin akong naririnig na mga hinaing na naging dahilan para matigilan ako at magtaka.

Tinakbo ko ang lugar na iyon at tumalon upang makalapag sa isa pang pader na hindi kataasan. Natanaw kong nakahiga, walang buhay, walang kahit na anong naiwang tama sa katawan nila habang ang mga mata nila ay halos naka-dilat.

Bumaba ako at pinuntahan ang isang nakadilat matapos makita ang bakas na hindi kakakitaan ng hinala dahil sa labo nito na nakadikit sa noo nito. Para itong sinadiyang tattoo, nakahulma ito ng itim na dalawang sungay pero hindi pantay. Parehong matulis at nakapulupot ang mga ito sa isa't isa. Kinalaunan pa ay unti-unti iyong naglaho. Pumantig ng malakas ang dibdib ko sa nakita, napaatras dahil sa hanging napadaan sa harapan ko.

Nakakasiguro akong hindi lang ito basta-bastang pag-atake. May mga bakas ang bawat isa sa kanila na sabay-sabay ring naglaho.

“It's nice seeing you to be here, woman.” I startled when his hands reached my shoulder and pat it.

“Come on, don't think that I'm that cool for you to make you stun like this,” kung ganon, siya ang may gawa?!

You're eccentric, brad.

Kumunot ang noo ko dahil sa biglaan nitong pagtalikod at pabaligtad na kaway ang pagsenyas nito. Bago pa man ito tuluyang maglaho ay sinubukan ko pa itong habulin ngunit sobrang bilis at liksi pa ng abilidad nito.

I tumbled after a hands cup my shoulder and guide me to go off. Napasunod na lang ako sa mga hakbang nito ng hindi pinapansin ang kalagayan ng paligid dahil napuno ang isip ko ng duda at kaba hudyat na mas naging magulo pa ang isipan ko.