Effusive Desire

CHAPTER 15

KALIA

“It is obvious, Kalia.” makahuluhang usal ni Mauris na kasalukuyang inaasikaso ang mga combat at inaayos isa-isa ang mga baliso at pang-ilang ulit na rin niyang tinignan ang lagay ng makinang napatay ko yata.

Napakamot pa ito sa sentido matapos makumpirmang wala ng pag-asang buhayin pa iyon dahil nalagas ang lahat ng parte sa loob at maging ang mga sulok nito ay nagkaroon ng mga piklo.

I smirk at her without feeling agony I ruined that fvcking machine before I hold the handle of the pistol and shoot the board with its own designated circle. Sunod-sunod ko iyong pinatamaan at patuloy pa rin ang paglabas ng bala ng hawak kong baril dahil sa rinding nararamdaman.

Alam ko ang tinutukoy ni Mauris, alam niya rin kung saan mapupunta ang usapan kapag nagpatuloy pa ito. Hindi maganda ngunit ayaw ko ring mawala dahil gusto kong maliwanagan, maging ako ay nalilito kung anong nararamdaman ko.

Hindi ako okay, hindi ako asintado sa mga paghula sa mga nararamdaman kapag usapang damdamin, maliban sa laban. Doon ako mas interesado kaya bago pa man kami napasok sa mundong iniipit pati ang buhay ko ay nagsimula na akong matuto sa pamamagitan ng babaeng bigla-bigla na lang sumulpot. Hindi ko siya kilala, maging ang anino nito ay hindi ko rin nakabisado dahil mukha itong determinadong turuan ako bago pa makilala ni Mauris iyon ay dumaan pa ako sa mga kamay nito. I was thirteen back then when I begun to kick up and to punch with measured strength.

“Wala sa isip ang sinasabi mo, Mau.” impit kong diin kasabay ng pag-hawak ko ng mariin sa gatilyo sa tuwing makukuha kong maglakad ng hindi naaalis sa guhit na linya ganon din ang board na gumagalaw.

“Wala rin naman akong sinabing iyan ngayon ang laman ng isip mo. Kaya lagi kang blooming eh, lagi ka ring naiilang sa kaniya kapag nasa malapit na ito. I saw it, I know because I'm genius.” pagmamalaki nito gamit ang mayabang na tono.

“Conceited!” bulong ko.

“Pero ganon na rin ang pinaparating mo,” nakangisi kong tugon at dumapa kasabay ng pag-slide ng kaliwa kong binti at pag-kalabit sa gatilyo matapos kong maramdaman ang presensiya nitong puno na ng paghanga kaya nakisama sa pag-atake sa akin.

“Anong plano mo?” she conquer a gloves to her fist and plastered a bitter smile on her lips.

Nauna ako nitong nilusob at nakuha pang dambahin ang nakahilerang mga stick sa gilid at dumukot ng isa non. Itinutok ko ang tingin ko sa mga kamay at binti nito bago ko tinapon ang hawak na baril sa likod.

I left my hands with none but a special tactic hinged up through my mind. She stretch her arms and pull the stick with thirty inches length and straightly come with an attack but it was hanged when I hold the opposite handle of it.

Doon ako nagbuhos ng pwersa dahil pinapaikot niya iyon na nagiging dahilan ng pagkakabaklas non sa kamay ko. Nanlilisik ang mga mata nito dahil gusto niyang malaman ang sagot ko sa mga tanong nito.

Nakisama ako sa bawat ginagawa nitong pag-atake gamit ang hindi ganon kahabang stick. Hinampas niya iyon sa ere at pinatunog pa sa harapan ko bago isinalang ang sarili at kinuha ang isa pang baliso sa likuran nito.

I clench my fist as I felt my knuckle showing goosebumps. I can't help it but to mutter a defence for myself and beam with a broad smile in my lips.

Isinangga ko ang braso ko sa stick na ginamit at tinulak ang binti nito gamit ang mga paa ko. May pwersa ko iyong pinakawalan at itinapon kasabay ng katawan nito ang stick na iyon. Tumakbo ako patungo sa mga bakal na hindi magalaw dahil nakadikit ang mga iyon sa pader.

Humawak ako sa mga bakal na nakasabit sa kisame pagktapos kong tumalon at pinagewang-gewang ang katawan ko. Inabot ko mula sa kisame ang balisong sa ikalawang beses ko lang na magagamit. Hindi ko iyon nagagamit dahil espesyal iyon.

“It's either, you like him or you love him, Kalia. Ang ganda niyang inisin,” natutuwang aniya ngunit muli akong lumundag at bumaba sa lapag sa likuran nito.

Lumadlad ang mukha nitong may ngiti, hindi mahahalata ang kaseryosohan sa laban dahil sa mga sinasabi nito. Hinayaan ko siyang lumusong papalapit sa'kin habang mariin akong napahawak sa baliso. I trust you, but I trust my ability more. I'm not expecting for more but for the strength can provide for my gooseflesh.

“Sinabi ko sa'yong, wala akong gusto sa kaniya!” pamimilit na asik ko.

“Hindi halata, mas naiintindihan ko ang mga kilos mo kesa sa mga salita mo, Kalia. Diba iyon ang pinaniniwalaan mo?” sa mga labas sa katauhan ko, Mauris.

“Pwes, hindi ngayon. Nasasabi mo 'yan dahil sa nakikita mong mga galaw!” sigaw ko at sinalubong ito habang winawasiwas ang baliso sa harapan na siya ring nagpapaatras sa kaniya. Patuloy ko iyong ginagawa habanggang sa mapahinto na lang dahil sa pagtalon nito at pag-baliktad sa ere.

Nakangisi itong lumapag at hinintay akong makalapit sa kaniya. “Tumatanggi ka dahil alam mong kulong kana. Gusto ka ng lalaking 'yon at tingin ko hindi mo rin malabong magustohan ang lalaking may mukhang ganon,” sabi pa nito at naglakad ng may mahinahon sa itsura ngunit bakas sa labi nito ang pang-iinsulto.

“Hindi ko alam ang isasagot ko,” nakakalokong napangiti ang bibig ko at umiling-iling sa kaniya habang naglalakad.

“Hindi mo talaga malalaman dahil puro tanggi ang nasa bibig mo,” untag nito.

Iniligit ko ang mga ginamit na armas at ibinalik sa kaninang pwesto. Sabay kaming lumisan at sumakay sa sasakyan matapos mabalitaang may engkwentro nanamang naganap sa norteng bahagi, Thralkeld.

GG?

“You know what it means, Kalia. They're becoming more selfish that we need to kill them and let them show their big boss. Dahil hindi sila nababawasan, lagi silang nanggugulo sa labas sa tuwing wala silang makitang makaaway.” inis na sambit ni Mauris habang pinakita pa sa akin ang monitor. The based attained explosion which reach my patience.

I'd rather kill them than let them seek for another person to invite just to spread their version. Naiinis na rin ako sa mga gangster na'yan.

Pati si Daron ay kanilang puntirya ngunit hindi nila masabi kung bakit at tungkol saan kung bakit may nabuong gulo sa pagitan nila. Gusto rin tanungin iyon, pero nawawala dahil sa pinanggagawa nito.

“Chai for later, girl. Basta bilisan mo lang ang pahawak sa mga leeg nila,” I convinced before I had to start the engine and hold on the way we are passing by.

Napabuga ako ng hangin matapos makitang may wasak ang daan. Wala ito kanina, maayos at kakagawa lang nito noong nakaraang linggo, papaanong nasira agad at hindi ko pa nalaman?!

Inis kong inilihis ang manibela kasabay ng inis. I hissed and scoffed as I increase the speed to come over the area. Mabilis ang naging pagmaneho, walang traffic, wala ring mga sagabal sa daanan kaya malaya kaming nagkroon ng oras para maipakita ang excitement sa pag-dagdag pa lalo ng bilis sa sasakyan namin.

Natatawa pa akong napalabas at isinantabi ang kulong bumukal sa looban ko. Naglakad ako habang hawak na ni Mauris ang monitor. Nakasaad doon kung saang parte ang lungga ng mga lalaking 'yon.

“Anak ng, iba nanaman ang namumuno!?” naguguluhang tanong ni Mauris sa kawalan matapos naming makita ang mukha ng mga lalaking nasa kalagitnaan ng sinira nilang mansion.

May hawak silang malalaking ranggo ng baril, wala akong magawa kundi ang hayaan na muna itong makagalaw habang tumitingin ako ng espasyo sa katawan nila. Nakapulupot ang may baril nitong braso sa leeg ng biktima at tiyak akong ito ang puntirya nila, pati na rin ang pera dahil hindi sila pupunta sa ganitong may kayang tao kung wala silang pakay.

They can't eat money nor any external pleasure thing that is came from wrong doings. This is illicit, inimical and unlawful!

“Sa bandang likod ako,” hindi ko na ito sinagot pa at hinayaan itong kumilos.

Despite I'm wearing my vest, I still need to secure my self from outside. Dinukot ko ang caliber sa pocket ko at hinawakan ng mabuti ang hawakan ng hindi pa pinapadausdos ang daliri sa gatilyo habang wala pa akong nakikitang espasyo.

Naglakad ako ng naglakad ng hindi gumagawa ng tunog at sinipat kung saang bahagi ng katawan nang may kalakihan ng katawan ang lalaking hawak sa leeg ang kapwa lalaki pero taliwas kung mag-isip!

Idinesenyo ko ang pwesto ko mula sa nakatagong mga damo, mayroon ring basurahan na nasa tabi ng gate na ngayon ay naka-awang, marahil ay nasa loob ang mga kawatan.

I crick my neck and crouch my limb with a pretend prim shot to his thigh. Kumuha ako ng isa pang sapat na sukat at tinutukan ang noo nito dahil naglilikot na rin ito. Namamalipit ito sa natamo ngunit mas nasisiyahan akong makita kung sa papaanong paraan ko siya gustong latayin.

Napangisi ako at bahagyang napatayo bago tuluyang binago ang posisyon at naglakad pa ng hindi na nalalayo sa kinaroroonan nito. I spot him, the center of his forehead. This is interesting and more exciting.

Nakangiti kong kinalabit ang gatilyo at hinintay pa itong tumagos sa sentrong noo nito. Napabitaw siya sa lalaking hawak at nagkaroon pa ng oras para manginig at hindi na lang tumakas!

I gagged my mouth with a satisfying grinned after making a circle plan. Kinuha ko ang maliit na boteng may laman ng powder. I sigh and feel the thrust of my chest, hindi dapat ako kabahan pero kusa iyong lumalabas sa dibdib ko.

Mariin akong napapikit at naglambitay sa mga sanga habang patakbong tinutungo ang lugar na malapit sa gate. Binudburan ko ng powder ang mga lalaking hindi lingid kung saan galing ang maliit na butil na tumutusok sa uluhan nila.

Napangiwi pa ako at mariing napahawak matapos masilayan ang ilang bilang pa ng mga lalaking nakaharap sa isa. Teka, huwag mong sabihing?!

Putcha!

Umiling ako at nagmadaling bumaba sa sanga, tumakbo ako mula sa likuran ng at umakyat sa pader na may kaitiman—halatang hindi ito nalilinisan.

“Hindi ko kailangang makipag-areglo sa inyo, dahil sa una pa lang hindi ako ang gumawa ng batas at wala rin sa loob kong sundin iyon....kung gusto ko,” mapaglarong sambit nito sa mga kaharap.

“Wala ka palang kwenta, ang dami mong buhay. Ang hirap mong hulihin, buti na lang naka-tiyamba.” nasisiguro kong may alitan nga.

That dispute will bring infliction into each folk why I'm not trusting anyone even Daron, because from his made words—I don't think I can form another angle for him.

“Malas mo, loko! Hindi ba kayo napapagod? Lagi kayong nakabuntot, papaano kung may masamang mangyari sa inyo?” sino namang mag-aalala para sa mga kalaban? Kakaiba ang tama ng lalaking 'to. Nakakawala ng angas ko!

“Eh gago ka pala eh! Anong tingin mo sa 'min—mahina?!” asik pa ng lalaking halos lumabas na ang mga litid sa kakadada ng dalawang 'to. Bakit kailangan pang kausapin kung pwedeng idaan na sa paglagut ng hininga?

“Ganon ba ang pag-ka-kaintindi mo?; Ang dami namang alagad ng pinuno mo, pinapanganak ba niya agad kayo ng ganiyan kalaki at ang unang salita ay puro mura? Mga kulang sa pasensiya.” rinig kong bulong nito sa bandang huli. Halos marinig na ang pag-tawa ko kung hindi ko pa iyon tatakpan ng isang palad ko.

Humawak ako sa may lamat ng pader at doon ko dahan-dahang iniangat ang sarili kasabay ng paghawak ko ng baril. Tumalon ako pababa at hinanda ang device na sorpresa ko para sa kanila dahil nakakasigurado akong ito na rin ang huling oras nila para mamalagi pa sa lupang hindi nila pinapunan sa tamang pamamaraan.

This is your last but still not my last.

“Tarantado kang lalaki ka! Batid kong alam mo kung anong dahilan bakit kami nandito, hindi ba? Para patayin ka ngayon dahil sa napasok mong lugar,” nangunot noo akong napatingin sa lalaking katabi ng kaninang kausap ni Daron na may hawak na matalim at makapal na patalim. I can spare a time for that. You belong in your place, inferno, a blast and ballistic punishment I'm going to imposed to you.

I hate making the moment prolong, it's making me bored, especially when it comes to that arguments. Itinagilid ko ang uluhan ko ng mapansing may mga lalaking sakto ang pangangatawan na nagkakasa ng baril sa duluhan. Nakangisi, walang pinagkaiba sa pinunong takot magpalitaw.

My lips turn up as I behold after them and prepare my gauntlet. I barely can used this because I love this, I treasure and value this. This is a thing I never let be ruin.

Naglakad ako ng walang tunog patungo sa hindi kalayuan sa kanila. Sa puno ang paborito kong lungga dahil pinaprotektahan ako nitong hindi mahawi ang pagkatao ko kahit pa na sobrang balot na.

“You're not even registered to this country, how can your big boss can scope this fvcking land, although you own nothing but forcing people to conferred their selves to you! You claimed that as your triumph?! Kase kung hindi ko nalaman ang nasa likod ng grupong kinaaaniban niyo, wala ako ngayon rito! I didn't secede to be apart, that's the illicit pleasure can fill you, right?! Sabihin mong hindi, dahil hahayaan pa kitang tanungin ang sarili mo kung anong dahilan mo bakit na ngayon nasa posisyong iyan?! I'm going to count in twenty....nineteen...” bakit parang may alam siya? Kaya ba laging nakabuntot ang mga grupong 'to sa kaniya, para kitilin ang buhay niya? Anong kwenta ng otoridad kung hindi nito ginagamit ang isip niya. Maraming paraan, maraming butas pero bilang.

“Ano bang pinag-sasabi mong bugok ka?! Ano ka sa akala mo, isa ka lang namang napatalsik na miyembro—hindi ba? Kaya huwag na huwag kang magmalinis dito!” animal din pala ang isang 'to. Ako ang tatapos sa buhay mo, isang galos at bangas pa niyang bunganga mo.

Napa-iling kong iminuwestra ang braso ko at sinipat ang likod ng ulo ng lalaking puno na ng litid sa ulo. Nanggigigil ito sa kausap, pero kailangan kong makakuha ng ibang detalye tungkol sa kanila.

Maaaring bawat pangyayari ay konektado. Kahit pa ang maliliit na pangyayari ay mahalaga sa parte ko. This is crucial that I thought before, not that easy to nab but too intricate to get a hallow and concrete room to gather all the information I rarely can seek on.

Hindi ko pinahalatang nakahanda na ang kamay ko sa pagpindot ng gatilyo dahil mukhang aamba pa ng asik ang damuhong iyon.

“Hindi iyan ang inaasahan kong manggagaling sa bunganga mo, pare. Bukod sa pagiging leader, ano pa ang nakuha mo sa kanila bakit mo tinanggap ang posisyong 'yan?” mahinahon na ang boses nito, hindi rin nalalayong may naisip itong paraan para matakasan ang mga grupong 'to.

“Marami! Marami akong benepisyo, alam mo ba 'yon?!” sigaw ng katunggali.

“Walang tama, hindi mo halos nakuha. Nanghihinayang ako para sa buhay mo, ito na yata ang magiging huling araw mo,” nakangisi at umiiling pang pahayag ni Daron sa lalaking kaharap.

“Huwag kang magkakamali—” naputol ang sasabihin ng lalaking nasa panig ng mga grupong 'to matapos dakmaim ni Daron ang leeg nito. Halata na rin ang ugat na lumalabas sa katawan ng hawak nitong lalaki sa leeg. Marahil ay nahihirapan na siya.

I'm starting to love this show.

Ibinaba ko ang baril na hawak at naglakad papaatras. I climb up the wall as I let my ass chase the seats. I stare at them, killing with a former gangster and that leader who's aim is to get the benefits....only!

“Ikaw ang nagkakamali, kanina kapa nagkakamali—hindi mo ba 'yon makita o nagbubulag-bulagan ka lang. You don't wonder why almost of the freaking leader in your group keeps on changing every fight you are occurring? Huh?! That's your big boss' fault and you're problem why you confided upon it and be tied on it. Sad to say, you will be hang and execute so soon, hindi rin nalalayong pahabain pa nila ang buhay mo kahit pa na mapatay mo'ko ngayon. Paulit-ulit lang, circular cycle? I'm still confused about that group's states. Hindi nauubusan pero nag-ibaba ang bawat miyembro, lalo na ang naatasang mamuno sa inyo, hindi kaba nagtataka?” mapaglarong sambit ni Daron na maging ang kamay nitong nakabaon sa leeg ng lalaking hawak ay mas lalomg lumalalim. Seeing how this scene come out into fine commercial for me to watch and relax.

“Papatayin kayo ng walang kwentang namumuno sa inyo kahit pa na magtagumpay pa kayo sa balak niyo!” bakit mo sinasabi ang impormasyong dapat lang ay sa'yo? Their ears were closed, their hands grip on each spear and still you chose to abide your life on that risk?

I tsked as I touch the trigger and my cue to shot those person behind. Kung hindi ko pa sila naunahan, maaaring sila ang makapatay kay Daron. That's my property, no one can make a scratch to his any part! Darn!

Sunod-sunod ang pagtira ko hanggang sa maubos ang mga may hawak na baril. Nakakasa ang mga iyon at naghihintay lang ng tamang oras bago patamaan ang lalaking kasalukuyang nilalagutan ng hininga ang pinuno nilang nanging tuta na rin.

Masayang pumatay, lalo na kung may dahilan. I hold the reason why I'm doing this. I want to gouge their eye off and pull their airsac' off. I'm too annoy!

Hindi ko napigilan ang sarili kong hatakin ang manipis na lubid sa bulsa ko habang patuloy sa pagpapakawala ng bala. Pina-ikutan ko ang gusali kung saan iisang pwersa ang ibubuhos ko.

I leap up and flick the tie on each neck without making ano color sounds. I remain my spot for them to be hand later. My great sweat will come out but worth it to conduct.

Nagtangis ang bangang ko matapos mapansin ng lalaking nasa kabilang harapan ang ginagawa ko. I used my own gun to shut his mouth off. I exaggerate my energy before I stand up and pull the last thread as their sign to be snatch off.

Bumalik ako sa kaninang kinauupuan ko habang nakapulupot ang mga brasong pinapanood ang lalaking sunod-sunod na napapahiga at nagka-bulagta matapos ang ilang segundo.

I told you, you can see my property but you can't touch it. I remain silent but full of joy, I stick my feet dancing whilst I crouch my palm from my side as my support.

“Nasaan ka?”

Hindi ako sumagot. Nakatikom ang bibig ko habang naglalakad. I stride towards my car before I throw a fire. She intended to come with the gas and revolves it with that kind.

“We're done.” maikling saad ko bago pumasok at nilagay sa likod ang mga gamit bago agad na pinaandar ang makina.

I turn around the car as I pull the speed up. I hope Daron did see nothing but illusion. Kahit na papaano ay may nahanap akong impormasyon at taong may kinalaman sa grupong hindi nawawalan ng tauhan sa kabila ng pagtugis namin sa kanila.

Hindi nila alam, kung sakaling may alam sila—dapat hindi ganon ang kinalabasan. Dapat pinaghandaan nila na sa bawat may mangyayaring gulo ay lagi kaming nakabuntot upang sa kanila namin ibalik ang ginawa nila pero buhay ang amin.

“Daron is there,” muli pang sabi ni Mauris. Hindi ko agad na naisip ang bagay na 'yon. Dahil sa ginawa nito kanina, may ilang bakas pa rin akong makikita at maaari ko iyong gawing dahilan upang masimulan ang pagkalap ng iba pang impormasyon.

Hindi ito ang trabaho namin pero pakiramdam ko nabilang iyon sa gagampanin ko dahil sa kaniya. Napayuko akong sumandal sa manibela ng makitang traffic ang daan na tinahak.

“Come with u-turn, girl.” I know, Erisa. I need space, I need to think.

Isinandal ko ang likod ko sa upuan at muling napahawak sa manibela bago iyon ginalaw at nag-maneho hanggang sa maabutan naming may apoy na naglalagablab sa daan na tinungo namin.

Nanlalaking mga matang nakita ang lalaking pamilyar. Hindi ko matukoy, batid kong may ginawa ito. Hindi pangkaraniwan ang kakayahan niya, ang abilidad nito ay kakaiba at ang lakas nito ay hindi tulad ng akin—hindi ko mahulaan kung hanggang saan aabot pero nararamdaman kong hindi ko iyon mapapantayan ngayong nasaksihan ko kung sa papaanong paraan niya inihagis ang patalim na hulis tatsulok sa apoy na ngayo'y malaki na.

“Sino sila?” takang tanong sa akin ni Mauris gamit ang ear piece.

He's the guy I saw and witnessed how he just simply remove the subject we're both Mauris to kill. Siya iyong lalaking naglagay sa sako ng bangkay na pinatay. At 'yong isa, ang nakausap pa ako habang nilalabanan ng patalikod ang mga Greedy Grudge. At ang lalaking una kong napansin, hawak pa rin ang mga metal na cards.

Para silang mga prinsepe galing sa kaharian ngunit mas delikado pa ang mga abilidad nila. My vision blur, my back arch while my head comes with a heavy stuff. Parang biglang bumigat ang talukap ng mga mata ko kasabay ng panlalambot ng mga tuhod ko. Parang may ginawa silang hindi ko napansin dahil lumalabo lalo ang paningin ko sa bawat pag-kurap na ginagawa ko.

My vision turn off as my body felt paralyzed. The ambiance become more bleak as the jurors in front of me evince powerful aura. Wala silang maipakitang mukha, balot at nakamaskara.

Hindi ko nabuksan pa ang mga mata ko matapos maramdaman na may kung anong bagay sa katawan ko. It seems someone lift me up within a well manner because I feel the appease but a strong shock strike me.