Effusive Desire

CHAPTER 3

KALIA

“Don't be so kind, Mau, pull their throat out” mapang-asar na sambit ko matapos kong makitang nahihirapan na ito sa mga kaharap nitong nagsisilakihang mga lalaking bakulaw. Sobra sa timbang, kulang naman sa pwersa.

I tsked and grip to the stick I saw near the intervene wall. Kaagad kong ipinatama sa uluhan ng nakatalikod na lalaking hawak ng buhok ni Mauris at sabay na sinipa ito sa kaniyang hita. Rinig ko ang paglugutok ng buto nito at ang pagtangis nito.

“Why don't you try then,” panghahamon nito. I can heard her heavy yet deep breath, her battle says too difficult, but it's otherwise for me, I love killing—my hobby.

“Leave them to me. It's time to prepare your best dish, Mau.” I enunciated.

“We're going to have chai tea for later,” pangungumbinsi ko.

“What time is it?”

“Eleven twenty-three.” I answered before pulling out the combat and directly stabbed them on their throat down to their chest.

Iyon kaagad ang pinapatamaan ko sa tuwing makikita kong may mga aninong papalapit. Kinuha ko ang isang mahabang tabla at ibinato sa lalaking hindi ko agad na namataan ang presensiya sa kabilang gilid ko dahil sa dami ng mga bakulaw sa kabilang pwesto.

I starts to punch him near his nose and for the second one was been caught but his massive hands was been got injured further. Diniinan nito ang pagkakasakmal sa braso ko habang pinapalipit ako sa likuran.

I keeps my body be after his acts to prevent from attaining another fracture. Kinuha ko ang sibat at ginamit ang dulo nito sa pagtusok sa giliran nito.

Bullshit! I was trapped!

Nakapabilog na ang mga ito na parang hindi man nababawasan dahil sa mukha nilang walang pinapakitang ekspresyon.

“Tataliin na ba—” inuna ko ang nagbukas ng bibig na lalaking iyon bago sinunod ang katabi nitong may dalang malaking bakal na pabilog sa kabilang kamay nito habang nakasakmal ang isa pa nito.

Napangisi ako dahil sa reaksyong hindi niya masyadong mabuga dahil sa rami nila. If they're in considerable number, there's a conceit grin possibly.

“Film it, Mau.” bulong ko sa babaeng nag-a-asembol na ng mga wire sa itaas.

“Okay, three minutes set.” running towards the towering height guy as I stabbed him on his back and courage my knees to hold on his neck as I leap and crick it before I passed to the other and ruled it as what I did to the guy while ago.

Bumaba ako at muling hinabol ang lalaking hawak ang gatilyo ngunit hindi marunong umasinta. Inabangan ko ang pag-labas nito ng bala kasabay ng pag-hagis ko ng dagger at ng mga karayom na makakapag-pawala ng malay nito.

“One more minute, Simoun.” pahayag ni Mauris. I know what she is pertaining, the bomb and the time left for me to savour.

Kung papatulan ko pa ang mga bakulaw na'to, tiyak akong mauubos lang ang lakas ko sa mga walang kwentang ito bago ko marating ang lungga ni Villaro. Ang walang hiyang matandang iyon, matanda na nga nagbibisyo pa! Ako na lang ang tatapos sa buhay nito, sisiguraduhin kong magsisisi muna ito sa ginawa niyang pagpapalabas ng pawis sa katawan ko bago ko ito tuluyan.

“Be ready, step out there, girl.” kalmadong babala pa ni Mauris bago naunang umalis at hinayaan ang bombang magbilang pa ng nalalabing tatlopu' bago tumalsik ang mga gamit, at ang paglagas ng laman-laman nila.

Fascinating scene.

“Okay, Let's proceed to this fvcking elusive old man.” she pitched before she scurried and shuffle her feet towards the broad empty spaced, just like a backyard.

Isinangga ko ang katawan ko gamit ang mga braso ko dahil sa biglang pagtama ng malaking bato na nagmumula pa sa itaas.

Bakit ang hilig nilang magsabit sa itaas?!

“He's in the last floor, near the private room. Kunin mo na rin ang mga ebidensiya.” sabi ko sa kaniya bago kami naghiwalay.

I'm with my illusion masked, no one will knew me. No one will see and conceal me from my place. Mine to conduct and for them to kneel down and bow to served me not for last but as for their lucky time.

“Copy?”

“Copy-paste,” rinig kong singhal nito sa kabilang linya.

Kinalaunan ay wala na akong narinig na nagsasalita sa linya nito. She is on process, that girl is majority upon sneaking without them noticing and knowing.

I crouch my limb for instance Mauris need help. Ginawa ko ang pag-control sa mga cctv's na nakapalibot pa sa bawat sulok.

Walang natirang buhay sa mga bakulaw kaya malakas ang loob kong walang may alam sa kanila na nakapasok na ang mga magnanakaw ng buhay.

“Done.” She proudly said.

I heard the little squeak of the door behind me but I only seen is the person holding a folder, in a tight coat while in high boots. Sinalubong ko ito at agad na kinuha sa braso nito ang folder at iba pang mga device na nakuha nito.

“Barrelled the excess time now, Mau.” I press the last touch before we succeed in our arid planned.

Sabay kaming naglakad at tinalikuran ang gusaling sinigurado naming wala ng matitira, kahit pa mga kapiraso ng simentong binuo mismo ng kanilang pera na galing sa dungis at dumi.

“We deserve an award, right? Ang hirap ng project na'to, kung makita ko man ang Devil na'yan, sisiguraduhin kong mawawalan ito ng buhok.” I'm not mad about that cased but confused why that Devil chose us to do this course and let our life be on his or her hands.

Para kaming mga binayaran ng malaking halaga dahil sa pagsunod namin sa mga pinapagawa niya. Isang padala lang nito ng impormasyon, para kaming nababalisa sa tuwing hindi namin iyon nagagawa at natatapos ayon sa oras na itinakda.

I will gather this information. My instinct saying it have a connection. Maybe this is the bridge that Devils wants us to connect before we open the door for the real hint and see the answer in actual.

“Chai,”

“That tea will help us returning back our energy, don't worry.” paninigurado nito at tinapik ng marahan ang balikat ko.

I left her holding the file clip through my arm and chest. Sumakay ako sa gamit kong sasakyan at itinabi ang folder sa harapan bago pinaandar ang makina at niliko dahil may mga tunog na akong naririnig mula direksyong aming pinanggalingan kanina

“To your house, Mauris.” ibinaba ko na ang ear piece at hinayaang sumandal ang likuran ko sa upuan. My body will turn paralyzed tomorrow, I'm fvcking sure!

“Why? Bakit hindi sa— teka, nandoon pa rin ba iyong mapapangasawa mo?” she really make a hole just to brick in my privacy.

“Accumulate that source and give it to me after. Para maranasan mo kung papaano mamanhid ang mukha.”

I move the steering wheel and increase the speed as I meet the red light. Nakalusot ako ngunit hinabol naman si Mauris ng traffic enforcer. Mabilis niya itong pinaharurot hanggang sa matapatan ako at binuksan pa ang bintana nito.

She throw her good aura, she like what she is doing. I hope she know she will get more offences. Though, can diminish it by using our mind.

Umiling ako at hindi sinagot ang pagpapahiwatig nito. Mas binilisan ko ang pagmamaneho at kinalimutan ang enforcer na nakabuntot ngayon sa likuran ni Mauris.

I used to turn around and passed to the curved way. Magaan ang manibela at maganda ring paglaruan. I smirk after my mind lit up by planning to make the enforcer lost into nowhere, to make sure that juror are really in deviance.

“Diretso ka, gagawi ako sa bahay mo, Mau.” pagkarating ko sa harap ng bahay nito ay hindi ko na diniretso sa loob dahil dito ako magpapalit ng kasuotan.

I need to clean my self, clean all the imprinted blood can stained my name. Pumasok ako matapos kong ipatong ang palad ko sa pader na kumukuha ng dugo upang alamin kung registered na tao ba ako at hinayaang matusok ng maliit na karayom.

Madali ang naging proseso. Nagpalit ako ng mga damit ko at iniwan sa maliit na kahon. Kinuha ko iyon at binitbit. I laundry them and hanged them over the rail from outdoor but not in public eye.

Nilinis ko rin pagkatapos ang mga patalim na ginamit ko kanina. Their blood are too sticky and still dried. Napa-ismid ako at kumuha ng malambot na tela bago iyon pinunasan.

Dinala ko ang mga ito at inayos sa box. Bukas ko na lang sila kukunin. I'm still not sure if Daron stayed there for a long moment and did not think to got out and find girls outside.

Lumabas na ko bahay ni Mauris at isinampay ang tuwalya sa balikat ko. Nilisan ko ang lugar ng walang nakakakita dahil sa dilim ng paligid at dis-oras ng gabi.

Ng makarating ako, ipinarada ko ang sasakyan. I step out from my car as I let out a deep breath. My mind are now locked in the thought of 'what ifs'.

Sinuklay ko ang buhok ko at hinarap ang pinto. Pinihit ko iyon at tinulak, walang gana akong naglakad diretso sa kusina upang magkalkal ng ulam.

My Mom used be here every noon occurred. Hindi ko lang ito madatnan pamin-minsan dahil sa ginagawang paghakbang.

“How's your errand?” napahinto at nanigas ang katawan ko matapos marinig ang salitang sumalubong sa akin ng hindi inaasahan.

Inambahan ko ito ng takang tingin habang napapasakmal na lang sa sarili kong mga kamay. His eyes pounding too much deep, it colored how I felt tiredness due to that stretched we both Mauris made.

Pumikit ako at tinalikuran ito. Hindi ko alam na dito siya nagpalipas ng mga nalalabing oras para makapag-hanap ng mga babae.

I only made a way for him to add his doubt. May alam siya at isa na doon ang paglabas ko at ng unang kita ko sa kaniya sa loob ng bar kasama ang mga co-gangsters nito habang nag-iinuman at may kani-kaniyang mga babae sa kandungan nila.

Kung maglalagay ako ng security dito ay mas lalo lang madadagdagan ang hinala nito. Mas mabuting titignan ko muna ang mga gagawin kong hakbang sa tuwing nasa paligid ito.

This had been empowered by his knowledge and it is ostentatious as for instance of him. Binuksan ko ang lagayan ng mga plato at kumuha ng maliit na mangkok.

Naglabas na rin ako ng mga chicharon para papakin, at nagsalin ng suka sa mangkok na inilatag. My knees are shaking, my flesh feels so terrible. At hindi ko mapigilang maramdaman ang ganitong klase ng pakiramdam dahil nakapaligid ang halos napaka-delikadong mga taong kakakilala ko pa lang pero kabaliktaran nito ang mga tingin nito sa akin.

He is a kind. A material that is so easy to deducted if there's a measure that are not in equal to treasure. Napatigil ako sa pag-lalagay ng mga chicharon sa mangkok na nasa lapag ng maramdaman ko ang brasong pulupot sa bewang ko.

“What are you doing?” he used his soothing voiced to make the conversation turn good and well.

Hindi agad ako nakasagot ng sunod nitong ipatong ang baba nito sa balikat ko at iginalaw ang kamay nito. He caress my tummy like it's his behavior and mannerism.

“You're clingy..” mahinang pahayag ko.

“I'm not, I'm sticky... to you, only you, hon” my breath suffering to cross out because of his presence, his breath touching down to my nape while his lips about to kiss and convey a mark to my earlobe. Also his nose rubbing my hair like he wants it to smell.

“Tell me, why you make a trapped. Why you intended to make that certain room be filled with your voice like both of that friend of yours influence with laughter and in riots, Kalia. Huwag mo 'kong subukan, I can know it with one snap of my finger only, hon.” I felt his soft tongue running up to my jawline as his arms starts to move in mirth.

Hindi kita mabibigyan ng kasagutan, Daron. I'm too private, too selfish when it comes to this connected circumstance but in different events.

“I'm possessive, Kalia. I want to know all of your information, your entire name and its means because I never share, I never let anyone touch what's mine. I can kill them, Kalia especially those liars...” napasinghap ako sa sinabi nito kasabay ng pagpatong ng mga kamay nito sa bewang ko diretso buhat.

“You only can able to look at me, no other man, guys, or fcvcking boys allow to entertain and catch your attention. I possess you. You are made only for me, to be fit on me, Kalia.” he raspy said.

He settle his body in between my thigh as he crawl his hands to it. I grip my hands to his shoulder, moreover can sense the distinct fumes around us. It makes me behave, it tape my mouth to not speak out and squeal.

“It's cold here, let's go to the couch” saad pa nito at umaktong wala itong sinabing mga linyang eksakto para mapuno ng kaba ang dibdib ko.

He is too powerful, too much. Hindi ko alam kung papaano siya nagkakaroon ng mga ideya para mahulaan at magkaroon ng bagay na maipapareho sa akin—sa mga ginagawa ko.

He put his arms at the back of my knee while the other are on my back. Bago ako nito tuluyang buhatin ay ipinuwesto na muna nito ang kaliwang braso ko paikot sa batok nito.

“Why you're here?”

“Uhm,” His eyes turn on me after I inquired.

“Because the girl I'm going to marry is here?” that marriage are not real, my notion contradict to my own instinct and for those I witnessed turns out nothing. Just like caprice, I never motivate to look up on that matter.

“We're going to die, why you still believe on that words? Why don't you just do what you want while you're standing?” I stayed my eyes to him while he is walking.

Napalunok ako ng gumalaw ang adam's apple nito. I want to touch it and know why does men have that kind and me doesn't.

“I'm doing what I want now, especially my desire,” he stick his eyes on me and colored his lips with a grinned.

“This is inept, only entertainment, right?” I hate believing, I hate trusting to someone I didn't know. He looks meeker now and treats me so good but with strange and opulent skills. Hindi ko lang alam sa susunod pang mga araw.

While I'm living, I can see things working, and so mind of person I used to encounter. Marami pa ang mangyayari, sigurado akong hindi lang ito ang kulay na ipapakita niya. He's a keen man.

“How?”

He take a sit with me sitting on his lap while my arms grip around his nape.

“Look, you came here and even let my mother to agreed with that settlement. That papers can detain us.” whim gestures show off in unexpected. Nakatingin lang ito sa akin na parang nakikinig sa lahat ng mga sinasabi ko.

“Is there a reason to disagree on it when the results telling otherwise?” bumaba ang tingin ko at hindi na muli pang nagtangkang maglabas ng mga salita.

“Kalia, look at me.”

My lips remain pursed when he made me head up. Heat cluster in my system as his eyes directly glued on me.

“You really think I can just let that go?”

Tumutok ang mga mata ko sa mga labi nitong hinihibang ako. Pinanood ko kung papaano ito naglalabas ng mga salita. I only can see it, none of the verbal things comes in my ear to encode.

His lips...

“Where are you going?” mas lalo kong naramdaman ang pagsikip ng mga braso nito sa bewang ko ng tangkain kong umalis sa kandungan nito.

“My snack.” I whimpered.

“That's not healthy,”

“I will eat.” niluwagan nito ang pagkakahawak sa bewang ko at hinayaan na akong makatayo at makalayo.

After getting the snacks I prepared, I go forward and not think he will caught me on guard. Dumiretso ako sa silid ko ng hindi ito pinapansin. I've been cursing since this matter revealed by our parents.

Kinailangan kong magpalusot, maghanap ng ibang dahilan para makaalis ako sa paningin nito.

Inilapag ko ang suka sa ibabaw ng lamesang nasa tabi ng malaking salamin at umupo. Every bite, crunchy sounds germinating.

Mabilis akong kumain at binuksan ang cell phone matapos marinig ang pagpapadala ng mensahe ni Mauris.

From : Mauris

Blake is here, girl. He is searching for you! Sabi ko na sa'yo may gusto itong si Blake sa'yo tapos ayaw mo pang maniwala.

Come here now and leave your house for awhile. Hindi pa naman ganon kagabi, right?

Baliw. It's already dawn.

I chuckle after reading that paragraph. Minasahe ko ang sentido ko ng mailapag ang cell phone sa tabi. I grope it as it vibrate.

“Kalia~. Ano na, hindi ka ba pupunta dito? Nandito si Blake, like hell and hot niya!” tumitiling sabi pa nito.

I can heard her groaning, showing vivid tingling as how my voice recreate tickle. Isinandal ko ang likod ko sa upuan at itinaas ang mga binti ko.

Inilapag ko ang phone at hindi na nilakasan pa ang speaker dahil sa kasama kong mahiling manghula. I calmly answer her that I'm eating peacefully here and the night she is talking about are not an ordinary, she wants me to come over there because of Blake.

“I'm glad he's there.” simpleng tugon ko bago muling kumagat sa chicharon na hawak.

“Yes, Yes and you are the reason nga, tanga. Alam mo bang hindi na maitim ang batok nito, iba na rin ang itsura nito hindi kagaya noon na malaki ang pisngi, tapos kapag pinagpapawisan parang ang lagkit at hindi bagay. Ngayon ang gwapo niya, para siyang isang sugo na bumaba mula sa kalangitan!” napapatawa ako sa mga pinagsasabi nito. Dinidetalye nito ang mga nakikita nito sa lalaking sinasabi niyang si Blake.

“Where's Blake, then?” I dipped the snack on the vinegar as I bite it and lean my back again.

Isang pikit pa ng mga mata ko ng lumabas ang anyo ni Daron sa gilid ko. Nakapamulsa ito, matalim ang mga tingin, at mas lalo pang ginulo ang buhok nito. He's irritated, he's been like this since this morning.

“Who's the caller?” the host.

“Mauris” I simply muttered.

“Let me take it” walang gana nitong dinampot ang cell phone sa lamesa at itinutok sa tenga nito.

“Stop giving my Kalia to another man, will you?” nanlaki ang mga mata kong napalingon sa kaniya at ibinalik mula sa mangkok ang kakakuha ko lang na chicharon.

I scowled as I glance at him. His face lingered serious attuned to his husky voice whenever he release breath. Nakagilid ito, nakaharap sa tabi ng cabinet habang kinakausap ni Mauris.

“She's limited, and she's already reserved for me” dugtong pa nito.

Ibinaling nito ang tingin sa akin kasunod ng paghakabang nito. He bend his back while holding my phone. He focus on me while his words speaks in sustain to this circumstance.

“I didn't share, tell to that guy to fvck off before I kill him in front of you,” malakas ang loob nitong gawin ang bagay na sinasabi nito.

“Ayt, ang harsh. Gwapo naman si Blake ah, ang hot pa. Pwedeng-pwede kay Kalia” I heard Mauris's voiced.

“Who care? She's mine. Tell that to that ugly b***h guy of yours” naiiritang sambit ni Daron.

He looks at me, followed by his fingers touches my chin. He wear smirk before he claim my lips and made a sound. I heard it and it is not viscid for us to take it. Ng tangkain kong umatras ay pinulupot nito ang braso sa likod ng ulo ko at mas lalong inilapit sa kaniya.

“Did you see that?” putol ni Daron sa halik bago nilingon ang screen ng phone.

“OMG!”