ข้อเสนอสุดลับของมหาเศรษฐี

บทที่ 5

Part : เอเธนส์

ค่ำคืนนี้ที่แสนน่าเบื่อและผมกำลังหมดความอดทนกับคู่เดตที่พามาด้วย ผมไม่เข้าใจว่าทำไมไทรตันจะต้องลากผมออกไปร่วมงานกาล่าดินเนอร์ที่นี่ ใช่งานที่ทำเงินแต่เป็นงานที่ต้องเสียเงินบริจาคหลายล้านบาทเพื่อการกุศล สำหรับผมแล้วมองว่าเป็นเรื่องไร้สาระสิ้นดี  ผมมั่นใจเลยต่อให้ไม่มีงานนี้ คนเราก็สามารถหาวิธีเอาเงินจากเจ้าของธุรกิจเพื่อเป็นฉากหน้าให้กับผลประโยชน์ตัวเองโดยไม่สนเลยว่าจะหาเงินได้อย่างลำบากแค่ไหน

ผมกำลังนั่งเรื่องราวประวัติความเป็นมาขององค์อย่างเบื่อหน่าย แพทริเซียคู่เดตของผมหันมามอง เธอเม้มปากอวบอิ่มที่ผ่านการฉีดฟิลเลอร์มากและขนตางอนยาวของเธอที่ดูยังไงก็รู้เลยว่าผ่านการต่อมา

 “ที่รัก ฉันคิดว่าเราจะอยู่กันสักพักแล้วจึงตรงไปที่ผับ” เธอพูดอย่างเกียจคร้าน  ผมมองหน้าเธอและคิดในใจว่า ตอนนั้นผมคงเมามากถึงได้ควงเธอมาด้วย

เธอเป็นนางแบบที่เกษียณอายุและอายุ 36 ปี  แม้พยายามทำให้ตัวเองเด็กกว่าวับ เธอเป็นสาวผมบลอนด์ หุ่นดี ดวงตาสีฟ้า ความงดงามบนใบหน้าและเรือนร่างของเธอล้วนผ่านมีดหมอมาทั้งหมด คงมีเพียงแค่สีดวงตาที่ยังคงความเป็นธรรมชาติ

“ผมเสียเงินไปเยอะกับงานนี้ และผมจะต้องได้ผลประโยชน์กลับคืนให้คุ้มค่ากับที่เสียไป” ผมพูดกับเธอแล้วหันไปหาไทรตันที่กำลังกระซิบอะไรบางอย่างกับจีน่าภรรยาของเขา จากนั้นก็หัวเราะเบา ๆ เธอยิ้มให้เขาและหัวเราะเบาๆ

“เป็นงานที่เกี่ยวกับอะไร ดูแล้วไม่น่าจะเกี่ยวข้องกับบริษัทของคุณเลยนะ”แพทริเซียถามอย่างเบื่ยหน่าย  

“องค์กรเอกชนแห่งนี้ สนับสนุนการทำความสะอาดของเสียที่เหมืองใช้งานแล้วทิ้งลงแม่น้ำและแหล่งน้ำ โดยบังคับให้บริษัทเหมืองแร่ต้องรับผิดชอบในผลกระทบต่อชาวเมือง” เขาพูดต่อให้ฉันฟัง

“เราสองคนจะต้องนั่งฟังเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ”แพทริเซียถาม

“คุณคิดว่ามีอย่างอื่นให้ทำอีกเหรอ” เขาพูดขณะมองไปที่แพทริเซีย

“ถ้าคุณเบื่อ ก็สั่งเครื่องดื่มเพิ่ม แอลกอฮอล์อาจจะทำให้คุณสบายใจได้ ” เขาแนะนำในสิ่งที่ทำให้คู่เดตลดความหงุดหงิดลง

ผมนั่งฟังพิธีกับเจ้าขององค์กรพูดบนเวทีมาร่วมชั่วโมงและในระหว่างนั้นก็มีอาหารมาเสิร์ฟสลับปรับเปลี่ยนกัน ในขณะที่ผมกำลังสั่งเครื่อง สายตาของผมหันไปเห็นจีน่ากับไทรตันพูดคุยหัวเราะอย่างมีความสุข บางครั้งก็จับมือกันแสดงความรักเป็นครั้งคราว

ทุกครั้งที่ผมมองจีน่า ทำให้นึกถึงคืนที่ผมได้พบกับเพื่อนสนิทของเธอ ผู้หญิงคนนั้นสวยเหมือนนางฟ้า ไม่แปลกที่ผมจะเรียกเธอว่า นางฟ้า มากกว่าชื่อจริงของเธอ ใบหน้าของนางฟ้าตามหลอกหลอนผมในความฝันทุกค่ำคืน ผมสงสัยว่านางฟ้าของผมอยู่ที่ไหนและเธอเป็นยังไงบ้าง จีน่าไม่เคยพูดถึงเดมี่เลย เธอไม่มาร่วมงานแต่งงานของจีน่ากับไทรตันเมื่อสามปีก่อน อย่างน้อยผมก็คิดว่าเธอคงจะเป็นเพื่อนเจ้าสาวในวันสำคัญของเพื่อนสนิท

มันไม่สมเหตุสมผลเลยสักนิดสำหรับผมว่าทำไมเดมี่ถึงได้ตามมาหลอกหลอนผมในความฝันหรือเป็นเพราะเธอคือผู้หญิงคนแรกที่ดูไร้เดียงสาแล้วยังบริสุทธิ์เหมือนแอรีส ผมไม่อยากจะคิดถึงแอรีส ทว่าผมมีกฎเกณฑ์เกี่ยวกับผู้หญิงที่ผมเดทด้วยเสมอ ห้ามเป็นสาวพรหมจรรย์ ค่อนข้างคาดเดาความรู้สึกง่ายเกินไป ไม่เร้าใจเหมือนผู้หญิงที่มีประสบการณ์ และผมก็ไม่อยากผูกพันกับผู้หญิงเหล่านั้น ครั้งนึงผมเคยมีความสุขกับความรักทว่าสุดท้ายลงเอยด้วยความเจ็บปวดที่ทุกวันนี้ผมยังไม่เคยลืมเลือน 

ตอนนี้สิ่งเดียวที่ต้องผมทำคือเดตกับพวกผู้หญิงแล้วก็สลัดทิ้ง แต่ละคนไม่มีสิ่งใดที่เหมือนเดมี่เลยสักนิด ผมเคยจ้างนักสืบตามหาเธอในเชียงใหม่ ตอนที่เธอย้ายมาอยู่ที่นั่นครั้งแรกด้วยซ้ำ แต่ไม่มีสำนักงานกฎหมายจ้างเธอเลย จีน่าบอกว่าเธอไม่รู้ว่าเดมี่ย้ายไปอยู่ที่ไหน หรือบางทีเธออาจจะไม่อยากบอกข้อมูลของเดมี่ให้ผมรับรู้

ผมมองดูลูกพี่ลูกน้องของผมอีกครั้ง เขาถูกจีน่าจับตัวไป โดยส่วนตัวผมไม่เคยเห็นเขาทำแบบนี้กับผู้หญิงคนไหนเลยในอดีตของเขา ผมเข้าใจว่าเขารู้สึกอย่างไร เพราะเมื่อถึงจุดหนึ่งในชีวิต ผมเคยลงเรือลำเดียวกัน และเรือของผมล่ม และผมก็สูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมเคยรักและห่วงใย ผมหวังว่าไทรตันจะไม่มีประสบการณ์แบบเดียวกับที่ผมเคยเจอมาก่อน ทว่าในเครือธุรกิจของเรานั่นเหมือนกับการถอดหมุดระเบิดออกและอธิษฐานขอให้มันจะไม่ระเบิดทันทีที่ตกกระแทกพื้น

หลังจากงานกาล่าดินเนอร์ ขณะที่ผมกำลังเดินไปที่รถของเรา ผมจับได้ว่าจีน่ากำลังมองดูผมอยู่ เธอมองออกไปอย่างรวดเร็วเหมือนรู้สึกผิดเกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่าง ผมสงสัยว่ามันคืออะไรและเกี่ยวอะไรกับผมหรือเปล่า เธอมองดูคู่เดทของผมแล้วกลอกตาก่อนจะปล่อยให้ไทรตันพาเธอขึ้นไปนั่ง บางทีเธออาจจะกำลังตัดสินผมอยู่ ผมจำไม่ได้ว่าเธอเคยทำสิ่งนั้นในที่สาธารณะมาก่อน

ผมขึ้นรถพร้อมคนขับพร้อมกับแพทริเซีย ทันทีที่เราขับออกไป เธอก็คุกเข่าลง กำลังรูดซิปกางเกงของฉัน…ฉันไม่มีอารมณ์เลย

“คนขับรถจะไปส่งคุณที่โรงแรม ผมมีงานที่ต้องดูแล” ผมพูดขณะที่หยุดเธอไว้

“คุณจะให้ฉันกลับไปที่บ้านของฉันจริงๆ เหรอ คุณไม่ต้องการให้ฉันมอบความสุขให้คุณเหรอ เอเธนส์ ! ฉันไม่ได้เดินทางมาจากกรุงเทพเพื่อถูกขังอยู่ในห้องพักของโรงแรม อย่างน้อยก็พาฉันไปที่ผับ!” เธอโวยวายไม่ยอม

“ฟังนะแพทริเซีย แล้วเลิกบ่นโวยวายซะที! คุณมาที่นี่ด้วยความมีน้ำใจส่วนตัวของผม และถ้าผมบอกว่ากลับไปที่โรงแรม คุณก็ทำอย่างที่ผมพูด! ถ้าคุณไม่ชอบไม่อยากทำตาม คุณสามารถขึ้นเครื่องบินกลับไปใช้ชีวิตไร้สาระของคุณได้!” ผมตะคอกใส่เธอ นั่นได้ผล เธอคุกเข่าลงและนั่งลงเงียบๆ ตรงข้ามผม ไขว้ขาและแขนเพื่อแสดงท่าทีไม่พอใจ

การขับรถที่เหลือกลับไปที่โรงแรมของเธอเป็นช่วงที่เงียบสงบและเพลิดเพลิน ขณะที่ผมหลับตาและพยายามนึกภาพผู้หญิงในความฝัน ผมยาวสีบลอนด์น้ำผึ้งเป็นลอน ดวงตาสีฟ้าไพลินโดดเด่น

ผมลืมเดมี่ไม่ได้จริงๆ

ในรถที่จะพาเธอเข้าไป ผมจดบันทึกในใจเพื่อเตือนผู้ช่วยของผมให้จองตั๋วเครื่องบินแพทริเซียกลับกรุงเทพพรุ่งนี้ เวลาของเธอที่นี่ได้สิ้นสุดลงแล้ว

ทันทีที่ผมเข้าไปในอพาร์ทเมนต์ของโรงแรม ผมก็ไปที่บาร์เล็กๆ และรินบูร์บงให้ตัวเอง จากนั้นจึงนำไปที่ระเบียงด้วย ผมจำเป็นต้องสรุปธุรกิจของผมที่นี่ในภูเก็ตและบินกลับไปกรุงเทพ สถานที่แห่งนี้มีความทรงจำมากเกินไป

พาร์ทจีน่า

“คุณไม่ควรสนับสนุนให้เอเธนส์ดื่มมาก เหมือนที่เขาทำในคืนนี้ เขาเอาแต่ดื่มจนเมาหัวราน้ำ” ฉันบ่นกับไทรตันขณะที่เรานอนอยู่บนเตียง โดยศีรษะของฉันพาดอยู่บนหน้าอกที่เปลือยเปล่าของเขา

 “ผมกังวลเกี่ยวกับเขาบางครั้งคุณก็รู้

“ใช่ นั่นทำให้เราสองคนเป็นห่วงเขา แต่มันเป็นครั้งเดียวที่เขาสามารถทนได้ในช่วงนี้” เขาชี้ให้เห็น

“ทำไมเขาถึงต่อต้านการแต่งงาน หรือ การสร้างครอบครัว ฉันหมายความว่า คุณไม่คิดว่าถ้าเขาพบใครสักคน ที่ทำให้เขามีความสุข มันอาจจะหยุดยั้งไม่ให้เขาเป็นคนไร้หัวใจ” ฉันถอนหายใจเมื่อนึกถึงเดมี่และลูกชายของเธอ

“ความรักไม่สามารถหยุดคนไร้หัวใจได้หรอกนะ โดยเฉพาะผมที่รักคุณมาก” เขาพูดขณะคำรามข้างหูของฉันทำให้ฉันหัวเราะคิกคัก

“สำหรับคุณคือข้อยกเว้น” ฉันกระซิบขณะจัดตำแหน่งร่างกายให้นอนทับเขา ฉันซุกจมูกของฉันไปที่เขาและจูบเขาเบา ๆ ที่ริมฝีปาก เขาจูบหนักขึ้นและเอามือมาโอบเอวฉัน เราก็ถอยออกมาสูดอากาศบ้าง

“คุณชอบผู้ชายไร้หัวใจแบบผมมั้ย”เสียงของเขาต่ำลงและลึก

“ฉันรักคนไร้หัวใจอย่างคุณ” ฉันยิ้มให้เขา แต่ตอนนี้เรากำลังพูดถึงลูกพี่ลูกน้องของคุณ

“ฉันไม่อยากพูดถึงเอเธนส์ ในตอนที่อยู่บนเตียงกับภรรยาคนสวย นี่ไม่ใช่เซ็กส์สามคนที่คุณรู้จัก” เขาหัวเราะทำให้ฉันหัวเราะ

 “ก็ไม่ใช่แบบที่ฉันต้องการอยู่แล้ว”

“ที่เดียวที่คุณจะได้มีเซ็กส์สามคนคือในฝันของคุณ” ฉันพูดแล้วแตะไหล่ของเขาอย่างสนุกสนาน เขาหัวเราะและเริ่มจูบฉัน ฉันกัดริมฝีปากล่างของเขาแล้วเขาก็ส่งเสียงครวญครางในการจูบ

“โอ้ นั่นคือฝันที่เกินจริงไปมาก” เขายังคงจูบฉันต่อไป ฉันเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุด จากที่คิดว่าจะไม่ยอมมีแฟน จะใช้ชีวิตโสดต่อไป  การพบผู้ชายในตอนอายุยี่สิบต้นๆ และยังเจอกันในผับ และนั่นทำให้ฉันได้เจอกับไทรตัน เป็นพรหมลิขิตและความบังเอิญมาก ที่ทำให้เราสองคนได้แต่งงานกัน ซึ่งอาจจะแปลกกว่าคู่รักคนอื่น

 คืนนี้เมื่อฉันมองดูเอเธนส์และคู่เดตของเขาที่นั่งตรงข้ามกับเราในงานกาล่าดินเนอร์ ฉันปรารถนาอย่างสุดใจว่าเมื่อเขาพบว่าเดมี่กลับมาในเมืองและให้กำเนิดลูกชายของเขา เขาจะทำอย่างไร เขาจะสามารถรักษาเดมี่ไว้ได้หรือเปล่า

 ทุกคนต่างรู้ว่าเขาถูกเดมี่ร่ายมนตร์ใส่ให้หลงใหลไม่อาจลบออกไปจากความทรงจำได้ ทว่ามีบางอย่างขว้างกั้นทำให้เอเธนส์ปิดใจไม่ยอมรับความเป็นจริง

ฉันหยุดคิดถึงเอเธนส์ และเพ่งความสนใจไปที่ชายผู้เป็นที่รักในชีวิตของฉัน เขาพลิกตัวฉันให้มาอยู่บนตัวฉัน และฉันรู้ว่ามันจะเป็นค่ำคืนที่น่าพึงพอใจยาวนาน