Chapter 3
756 Words
CELESTE POV.
Nakaupo ako habang nakapokus ang paningin nila sa akin. Ramdam ko ang bigat ng atmospera sa bawat salitang bibitawan nila.
"Celeste, ang lugar na ito ay tinatawag naming Sanctum. Isang sagrado at eksklusibong kuta kung saan Mafia at mga miyembro lamang ang may pahintulot na pumasok at lumabas. Ito ang pinakamapanganib na dako dahil lahat ng nagaganap dito ay labag sa batas," seryosong paliwanag ni Nat.
"Dito, ang pagpatay ay tila laro lamang, ngunit ang mga may kapangyarihan lang ang may lisyensyang gawin iyon. Kaya kung wala kang pangalan dito, mas mabuting magtago ka na lang sa lungga mo kung ayaw mong mamatay."
Napatulala ako.
Tila huminto ang pagtibok ng puso ko sa narinig.
"Gusto mo bang malaman kung bakit ka narito, pati na ang iba pang mga kababaihan?" tanong ni Christ.
Tumango na lamang ako. Wala nang boses na lumalabas sa aking lalamunan dahil sa matinding sindak.
"Ang lahat ng babae rito ay itinatadhana sa iba't ibang bahagi ng impyernong ito," panimula ni Tilda. "Ang iba ay dinadala sa madidilim na silid upang gawing parausan at ang iba naman ay sapilitang pinagsasayaw o ginagawang libangan ng mga kustomer. At ang pinakamatindi, ang iba ay inilalagay sa Auction, kung saan pinagkakaguluhan at pinagpipilian ng mga mayayamang lalake na parang mga karne."
Bahagyang huminto si Tilda at tumingin sa akin nang may awa. "Maswerte ka na kung mapunta ka sa mga tagalinis, pero huwag kang makakasiguro. Marami nang tagalinis ang misteryosong naglalaho, at kung matagpuan man, wala na silang buhay at nakahubad pa."
Mas lalong nanginig ang buong katawan ko. Parang may humahaplos na malamig na kamay sa aking likuran at ang mga luha ko ay muling nagbabadyang umagos.
"Celeste, mag-ingat ka. Sa ganda mong iyan, tiyak na sa Auction ang bagsak mo," babala ni Christ.
Hindi ko na napigilan ang humagulgol. Lumapit sila at niyakap ako nang mahigpit upang bigyan ng kaunting lakas. Muling nagsalita si Nat sa gitna ng aking pag-iyak.
"Ngunit hindi pa kami sigurado, kaya huwag kang mawalan ng pag-asa. Gagawa kami ng paraan para makatakas ka rito."
Yumakap ako sa kanila nang mahigpit, tila ba sila na lang ang tanging panghahawakan ko sa mundong ito. Ngunit ang sandaling iyon ay biglang naputol nang malakas na bumukas ang pinto. Dalawang lalakeng nakaitim, na tila mga anino ng kamatayan, ang pumasok at dumeretso sa aming direksyon.
"Kukunin na namin siya," deklara ng lalakeng may malaking peklat sa mukha na lalong nagpabangis sa kanyang hitsura.
Napaatras ako sa takot, ngunit mabilis silang lumapit. Walang pasintabi nilang hinablot ang aking braso. Napasigaw ako sa sakit at gulat. Tumingin ako sa tatlong kaibigan ko at nakita ko sa kanilang mga mata ang paralisis ng takot. Wala silang magawa. Wala akong magawa. Sumama ako sa dalawang lalake habang ang puso ko ay nagpupumiglas sa kaba.
Tinahak namin ang isang mahabang pasilyo. Sa bawat hakbang, nakikita ko ang mga eksenang hindi ko inakalang totoo.
Mga lalakeng walang awang nakapatong sa mga babae, at mga sigaw na hindi mo matukoy kung dahil sa sakit o sa pagkasira ng dangal. Ramdam ko ang malalagkit at gutom na tingin ng mga lalakeng nadadaanan namin. Yumuko na lamang ako, sinusubukang ikubli ang aking mukha.
Hanggang sa marating namin ang isang dambuhalang pintong kulay dugo. Mula sa loob, narinig ko ang boses ng isang lalakeng gumagamit ng mikropono, tila nag-eengganyo ng madla. Kinabahan ako nang husto.
Ang kutob ko ay tama, narito na kami sa Auction.
Dahan-dahang bumukas ang pinto at sinalubong kami ng malamig na hangin. Madilim ang paligid, maliban sa entablado na nababalot ng nakasisilaw na liwanag.
Marahas akong hinila ng dalawang lalake patungo sa likod ng kurtina. Doon, nakita ko ang iba pang mga babaeng nanginginig at mugto na ang mga mata sa kaiiyak.
Namataan ko ang isang babaeng pilit na kinakaladkad paakyat ng stage habang ito ay nagsusumamo.
Itinulak nila ako sa hanay ng mga babaeng nakatayo at naghihintay ng kanilang hatol. Tahimik lang ako, nakikiramdam sa bawat kaluluwang nawawalan na ng pag-asa sa paligid ko. Isang babae ang dahan-dahang lumapit sa akin.
"Bakit ka napunta rito?" pabulong niyang tanong.
Sa gitna ng takot at dilim, nagsimula kong ikuwento ang mapait na simula ng aking pagdating sa Sanctum, habang unti-unti rin niyang ibinabahagi ang sarili niyang bangungot.
- Writer
