“เงินที่ได้ก้อนแรกนั้น.. อยู่ในกระเป๋าแน่นอน แต่เงินที่กินเหล้ามาได้นั้น.. โอ๊ย! ทำไมนึกไม่ออกเลยละ”
จัสมินยังคงพยายามคิดอยู่นั้น แต่ไม่ว่ายังไงเธอก็คิดไม่ออกเลยสักนิด สุดท้ายจึงได้แต่เก็บเรื่องนั้นไว้ก่อน ยังไงเธอก็ต้องไปที่บาร์อยู่แล้ว
“ค่อยไปถามพี่เนยแล้วกัน”
เมื่อคิดได้แบบนั้น หญิงสาวจึงได้หันไปมองน้อง ๆ ก่อนจะเดินเข้าไปลูบหัวเด็กชายตัวน้อยแล้วยิ้มหวานส่งไปให้
“เดี๋ยวพี่ไปทำงานก่อนนะ เชื่อฟังพี่มิน พี่อาริ พี่ภูริกันด้วยนะ”
หลังจากที่เธอพูดจบ เด็ก ๆ ได้หันมาพยักหน้าส่งให้ ก่อนที่จะเป็นโชกุนเจ้าเก่าเจ้าเดิมที่กระโดดขึ้นมาหอมแก้มพี่สาว
“รีบกลับมาไว ๆ นะครับพี่สาว”
“จ้า ๆ พี่ไปก่อนนะ.. มินดูน้องด้วยนะ พี่ไปละ ๆ”
หลังจากที่เธอพูดออกมาแล้วสองเท้าก็เร่งวิ่งออกไปด้านนอกทันที มินตราที่เห็นแบบนั้นก็ได้แต่อดเป็นห่วงพี่สาวไม่ได้ ไม่มีใครที่ไม่รู้ว่าพี่สาวของเธอนั้นต้องเสียสละขนาดไหน เหนื่
