“นี่ไม่ใช่ว่า.. จะติดใจรสสัมผัสเรื่องบนเตียงแบบนั้นหรอกใช่ไหม”
คำพูดนั้นกระแทกใจเธออย่างแรงจนจัสมินถึงกับสะอึก หญิงสาวตวัดสายตาไปจ้องผู้ชายตรงหน้าด้วยสายตาที่แสดงออกว่าไม่พอใจเป็นอย่างมาก เธอรู้ดีว่าที่บาร์นั้นไม่ใช่ที่สะอาดนัก และหากอยู่ต่อไปสักวันเธออาจต้องใช้ศักดิ์ศรีเพื่อแลกกับเงินอีกครั้ง แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังจำเป็นต้องอยู่ที่นั่น ต้องหาเงินเลี้ยงน้อง ต้องมีรายได้ที่มากพอ
“ฉันจะชอบหรือไม่ชอบ.. ฉันจะไปได้กับใครหรือไม่ได้.. แต่ถึงยังไงคุณก็ไม่มีสิทธิ์มาบงการชีวิตฉันนะคะคุณมาร์คัส”
ทันทีที่เธอพูดประโยคนั้นจบชายหนุ่มก็ได้ขมวดคิ้วแน่น ดวงตาคู่นั้นดูเยือกเย็นจนบรรยากาศรอบตัวเหมือนหยุดนิ่ง ก่อนที่เขาชี้นิ้วมาทางเธออีกครั้ง
“เธอเรียกฉันว่าอะไรนะ” จัสมินยังคงจ้องหน้าผู้ชายคนนี้ ก่อนจะถอนหายใจออกมาแรง ๆ แววตาที่เคยสดใสหวาดกลัวเหมือนลูกแมวน้อยตอนนี้กลับเริ่มมีแววหงุดหงิด
“ฉันจะเรียกว่าคุณ
