ความปวดหนึบที่ขมับแผ่ซ่านไปทั่วศีรษะทำให้หญิงสาวนั้นขมวดคิ้วแน่น จัสมินยกมือขึ้นมาคลึงขมับตัวเองแรง ๆ ด้วยความปวด ก่อนที่จะลืมตาขึ้นช้า ๆ พร้อมทั้งขยับเปลือกตาที่หนักอึ้งให้กะพริบอยู่หลายครั้ง
“ทำไมปวดหัวขนาดนี้..”
เธอหลับตาพร้อมกับสะบัดหัวไปมาหนัก ๆ แต่ภาพแรกที่ปรากฏตรงหน้ากลับไม่ใช่ห้องเล็กที่คุ้นเคย จัสมินหลับตาลืมตาอยู่หลายครั้งเพราะคิดว่านี่คือความฝัน
แต่ไม่ว่าเธอจะพยายามหลับหรือลืมตาแค่ไหน ภาพตรงหน้าก็ยังเป็นเพดานสูงโปร่งลวดลายปูนปั้นแบบยุโรป ด้านบนนั้นมีโคมระย้าคริสตัลส่องแสงระยิบระยับราวหมู่ดาวในราตรี ผ้าม่านสีครีมทองปลิวแผ่วตามลมจากหน้าต่างบานใหญ่ที่เปิดรอรับแสงอ่อนของยามเช้า
“นี่มันที่ไหนกันเนี่ย”
เธอขมวดคิ้วด้วยความสงสัย ก่อนจะพยายามดันตัวเองให้ลุกขึ้นจากเตียง แต่ทว่าทันทีที่ขยับกลับรู้สึกได้ถึงน้ำหนักจากอะไรบางอย่างที่พาดอยู่บนหน้าอกของเธอในตอนนั้น
หัวใจของจัสมินเต้นถี่ขึ
