ตอนที่ 16 ไอ้เลว!
1001 Words
คำพูดนั้นทำให้จัสมินขยับตัวห่างเล็กน้อย สายตาของหญิงสาวจ้องมองเขาอย่างหวาดระแวง ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่น ๆ
“เรื่องสนุกของพี่ที่ว่านี่คืออะไรเหรอคะ”
ชายคนนั้นหัวเราะในลำคอแต่ไม่ยอมตอบอะไร ก่อนจะล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงหยิบเงินออกมาอีกปึกแล้วเรียกบริกรเสียงดัง
“ไอ้น้อง! เอาอย่างที่โต๊ะโน้นสั่งเมื่อกี้มานี่หน่อยสิ”
“ได้ครับ”
หลังจากที่บริกรตอบรับไม่นาน ก็กลับมาพร้อมกับถาดแก้วช็อตเรียงรายหลากสีสัน เขาวางถาดนั้นลงตรงกลางโต๊ะอย่างระมัดระวัง จัสมินปรายตามองถาดนั้นผ่านแสงไฟนีออนจากเพดาน ที่สะท้อนผ่านแก้วใส ๆ จนเกิดประกายระยิบระยับราวกับรุ้งสีที่ละลายอยู่ในของเหลวแต่ละแก้ว
“เรนโบว์ช็อต.. บาร์เทนเดอร์ที่นี่ทำอร่อยสุดในเมืองเลยนะ”
ผู้ชายคนนั้นพูดขึ้นก่อนจะทำหน้ายิ้มกรุ้มกริ่ม หลังจากที่ชายคนนั้นพูดจบเขาก็ยกแต่ละแก้วขึ้นมาเล็กน้อย
“เกมของพี่ก็ง่าย ๆ น้องกินได้มากแค่ไหนก็เอาไปมากเท่านั้น”
ผู้ชายคนนี้จงใจใช้เงินมาเป็นเหยื่อล่อ เขาใช้ปลายนิ้วแตะริมแก้วใบหนึ่งก่อนจะเลื่อนเงินแบงก์สีเทาไปวางเรียงใต้แก้วทีละใบ จนเมื่อครบทั้ง 20 แก้วเขาก็ดันตัวเองมานั่งตรงก่อนจะคว้าน้ำสีอำพันมากระดกลงคออึกหนึ่ง
จัสมินกวาดสายตามองถาดบนโต๊ะครั้งแล้วครั้งเล่าแต่กลับไม่แม้แต่จะขยับไปไหน ก่อนที่เธอจะหันไปมองใบหน้าของชายคนนั้นและพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“ขอบคุณนะคะสำหรับเกมสนุก ๆ แต่ฉันขอปฏิเสธการเล่นค่ะ”
เธอตัดสินใจตอบออกไปด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทำให้ผู้ชายคนนั้นชะงักเล็กน้อยก่อนจะจ้องหน้าเธอราวกับเจอเรื่องผิดคาด
“ไม่เล่นเหรอ ทำไมมันน้อยไปเหรอ”
ผู้ชายคนนั้นมีสีหน้าขึงขังราวกับคนที่ไม่สบอารมณ์ ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้ามาหาจัสมินใกล้ ๆ และด้วยความตกใจทำให้เธอนั้นขยับตัวถอยหลังออกไปคืบหนึ่ง
ผู้ชายตรงหน้าเมื่อเห็นว่าเรื่องราวไม่เป็นไปดังที่เขาคิด ชายหนุ่มจึงล้วงเงินจากในกระเป๋าออกมาอีกปึก เขาจัดการวางเงินไว้ใต้แก้วเหล่านั้นอีกแก้วละใบ ก่อนจะหยิบเงินที่เหลืออีกเจ็ดแปดใบวางไว้ที่แก้วสุดท้าย
“ตอนนี้ตรงหน้าเธอมีเงินอยู่สี่หมื่นกว่าบาทเลยนะ ก็แค่ดื่มให้หมดนี่.. เงินทั้งหมดจะเป็นของเธอ ผู้หญิงแบบเธอทำงานกี่เดือนกว่าจะได้ขนาดนี้ไม่สนใจจริงๆ เหรอ”
จัสมินจ้องถาดแก้วสีสดใสตรงหน้า มองของเหลวสีรุ้งสะท้อนแสงไฟเหมือนมันกำลังล่อลวงให้เธอเอื้อมไปคว้า เธอไม่ดื่มเหล้ามาก่อนเลยสักครั้ง ไม่รู้เลยว่าหากเธอดื่มไปแล้วจะเป็นยังไง แต่ถึงอย่างนั้นหากเธอได้เงินก้อนนี้มาไว้ในมือก็จะสามารถซื้อของกินให้เด็ก ๆ ได้หลายสัปดาห์
“หรือว่ายังน้อยไปอีก”
เขาพูดพลางหัวเราะในลำคอก่อนหยิบเงินปึกสุดท้ายออกมา ชายคนนั้นค่อย ๆ นับให้เธอดูทีละใบช้า ๆ ราวกับว่าเขากำลังยั่วยวนเธอด้วยจำนวนเงินที่มากโข
“นี่นะ.. ถ้าเธอกินหมดทุกแก้ว ก็รับเน้น ๆ ตั้งไม่รู้กี่บาท อ่ะ! อันนี้แถมไปอีก!”
ชายหนุ่มวางธนบัตรในสีเทาอีกหลายใบไว้ข้างแก้วท้ายสุด ก่อนจะจงใจเอนหลังลงไปพิงพนักเก้าอี้
“ว่าไงล่ะคนสวย.. เธอมีแต่ได้กับได้เลยนะไม่อยากเล่นจริงเหรอ”
จัสมินกวาดสายตามองแก้วบนโต๊ะด้วยความชั่งใจ พร้อมทั้งช้อนสายตาขึ้นมองผู้ชายตรงหน้าเล็กน้อย ใช้เวลาตัดสินใจเพียงไม่นาน มือเรียวก็ยื่นไปคว้าแก้วช็อตตรงหน้าขึ้นมาอย่างไม่ลังเล พร้อมทั้งยกขึ้นมากระดกดื่มรวดเดียวหมด ก่อนจะกระแทกแก้วลงบนโต๊ะเสียงดัง
อึก!!
“ไม่เลวแฮะ.. อร่อยกว่าที่คิด”
เมื่อรสหวานขมเริ่มติดปลายลิ้น ก็รู้สึกเหมือนว่าตัวเองกำลังติดลมอย่างช่วยไม่ได้ มือเรียวเริ่มคว้าแก้วถัดไปโดยไม่รอให้เขาต้องสั่ง
อึก!
“อ๊า!~”
ผู้ชายคนนั้นทำเพียงเเค่มองจัสมินที่กระดกแก้วช็อตราวกับว่าเป็นน้ำเปล่า ลิ้นสีแดงสดค่อยๆ ค่อย ๆ เลียริมฝีปากของตัวเองช้า ๆ ราวกับว่ากำลังรอคอยเวลาที่เหมาะสม ก่อนที่สมองของเขาจะนึกไปถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้
ในตอนที่เขาสั่งเครื่องดื่มกับบริกรคนนั้น ชายหนุ่มก็ยื่นซองสีขาวที่ด้านในมีส่วนผสมของยาปลุกเซ็กส์ไปให้กับชายคนนั้นด้วย ยิ่งเมื่อเขาเห็นว่าหญิงสาวตรงหน้ากระดกแก้วนั้นราวกับว่าเป็นน้ำเปล่า เขาก็ยิ่งรู้ได้ทันทีเลยว่าเธอนั้นค่อนข้างไร้เดียงสากับเรื่องราวพวกนี้มากนัก
“หึ! งานดีจริง ๆ เว้ย”
ผ่านไปไม่ถึงสิบห้านาทีโดยประมาณ เครื่องดื่มช็อตสีรุ้งบนโต๊ะได้หายเกลี้ยงเหลือเพียงแก้วเปล่า จัสมินรวบธนบัตรทั้งหมดมาถือไว้แน่นก่อนจะชูให้ชายตรงหน้า ดวงตาหวานที่เริ่มรู้สึกหนักอึ้ง รู้สึกได้ว่าทำร่างกายนั้นร้อนผ่าวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
เมื่อเห็นสถานการณ์ตรงหน้าเริ่มไม่ดี หญิงสาวจึงรีบหยิบเงินขึ้นมาก่อนจะดันตัวเองให้ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง
“ทั้งหมดนี่เป็นของฉันแล้วนะคะ ทุกอย่างทำตามกติกาเรียบร้อยเพราะฉะนั้น ฉันขอไปทำงานต่อต่อนะคะ”
- Writer
