"…!!!"
ไม่ใช่แค่ไอหอมหรอกที่ตกใจเพราะราคินทร์ที่แอบฟังอยู่หลังพุ่มไม้ก็ตกใจไม่แพ้กัน ไม่รู้ว่าสิ่งที่ไอรดาพูดเป็นความจริงหรือเปล่าแต่มันก็สร้างความสับสนให้กับเขาไม่น้อยเลย ทว่าในใจก็ดันมีความรู้สึกแปลกๆ เกิดขึ้นมาโดยที่เขาก็ไม่สามารถอธิบายได้ว่ามันคือความรู้สึกเช่นไร
สองเท้าของราคินทร์ก้าวเดินออกจากบริเวณนั้นก่อนจะทำทีเป็นโผล่กลับมาให้ไอรดาเห็นว่าเวลาสามนาทีนั้นของเธอหมดลงแล้ว
"ได้เวลาที่คุณต้องกลับไปแล้วครับ"
ราคินทร์ก้าวเดินมาขวางทางไอหอมเอาไว้ เขาไม่รู้เลยว่าได้จับข้อมือของเธอเอาไว้ราวกับว่าไม่ต้องการให้เธอเปลี่ยนใจไปไหนทั้งนั้น อย่างไรเสียไอหอมก็ต้องอยู่กับเขา!
หากเธอไปอยู่กับไอรดาแล้วเขาจะอยู่เช่นไรหากไม่มีเธอ!
"หอม ไปกับแม่เถอะนะ"
ไอรดายังไม่ละความพยายามที่จะชักชวนลูกให้ไปกับเธอ แต่ไอหอมก็ถูกราคินทร์บดบังเอาไว้เสียก่อน ในขณะเดียวกันไอหอมก็มองแผ่นหลังของราคินทร์
หากเธอไป…แล้วช
