มินตราและนนทรีถูกเรียกเข้าไปในห้องทำงานของกลิ่น ประมุขของคฤหาสน์ถือไม้เรียวยาวหนึ่งเมตรติดมือเข้าไปด้วย เป็นอันรู้กันว่าเกิดอะไรขึ้นภายในห้องนั้นแต่ทว่าไอหอมกับราคินทร์ไม่ได้สนใจการทำโทษที่เกิดขึ้นแม้แต่น้อย กลับกันพวกเขากำลังสนใจกันเองโดยเฉพาะไอหอมที่รีบเช็ดหน้าเช็ดตาให้กับราคินทร์
"หอมว่าพี่คินทร์รีบกลับไปอาบน้ำเถอะค่ะ ปล่อยเอาไว้อย่างนี้คงเหนียวตัวแย่"
แล้วไหนจะเสื้อที่ขาดวิ่นไม่สามารถสวมใส่ได้นี่อีก ราคินทร์ที่เห็นอย่างนั้นก็จัดการถอดมันและทิ้งลงถังขยะที่อยู่ใกล้มืออย่างไม่สนใจมากนัก แต่นั่นกลับเผยให้เห็นรอยแดงที่เกิดจากฝีมือนนทรีก่อนหน้านี้ที่ตีเขาและอีกไม่กี่ชั่วโมงมันต้องกลายเป็นรอยช้ำอย่างแน่นอน
"พี่ต้องเจ็บตัวอีกแล้ว"
ไอหอมยกมือขึ้นแตะหน้าอกที่ผ่ายผอมของราคินทร์เบาๆ น้ำเสียงของเธอสลดและแฝงไปด้วยความรู้สึกผิด ทั้งที่ตั้งใจเอาไว้แล้วว่าเธอจะปกป้องเขาไม่ให้เจ็บปวดมากไปกว่านี้ทั้ง
