"โห่ แต่งตัวแบบนี้แล้วพี่คินทร์หล่อมากเลยค่ะ!"
คำชมจากไอหอมทำให้ราคินทร์เกิดขัดเขินขึ้นมาเล็กน้อย เขาลูบเสื้อยืดคอปกตรงบริเวณหน้าท้องอย่างเผลอตัว ท่าทีเหมือนคนประหม่านั้นทำให้ไอหอมอดหัวเราะออกมาไม่ได้
จริงๆ แล้วพื้นฐานราคินทร์เป็นคนหน้าตาดีมากเพียงแค่เขาในตอนนี้มีผิวกร้านแดดเพราะทำงานสวนและนักเขียนยังเคยบรรยายเอาไว้อีกด้วยว่าหลังจากที่เขาเริ่มดูแลตัวเองในวัยสิบแปดปีเขาก็กลายเป็นคนหล่อเหลามากและหล่อชนิดที่ว่าช่วงเวลาหนึ่งนางเอกของเรื่องยังต้องสนใจในตัวเขาเลย
"ฉันไม่ชินเลย"
ราคินทร์เกาท้ายทอยตัวเองเบาๆ สายตาที่มองไอหอมนั้นไม่มีความมั่นใจในตัวเองกับการใส่ชุดที่ดูดีแบบนี้ ปกติแล้วเสื้อผ้าที่เขาสวมใส่นั้นล้วนแล้วได้รับจากเหล่าคนงานอีกทอดหนึ่ง เขาไม่ได้เรื่องมากกับพวกเสื้อผ้าขอเพียงแค่เป็นชุดที่ดูเรียบๆ และสวมใส่ได้ก็พึงพอใจแล้ว
"ใส่แล้วหล่อมากค่ะ มั่นใจในตัวเองหน่อย"
ไอหอมพูดยิ้มๆ อย่างให
