คำเตือน
นิยายเรื่องนี้พระเอกกับนางเอกมีสถานะเป็นพี่น้องกัน แต่ไม่ได้เกี่ยวข้องกันทางสายเลือดแต่อย่างใด
อยากให้นักอ่านมีวิจารณาญในการอ่านและบางเหตุการณ์หรือบางสถานการณ์อาจจะอยู่ในความไม่เหมาะสม
จึงขอย้ำให้นักอ่านพิจารณาแยกแยะชีวิตจริงและนิยายที่ถูกแต่งขึ้นมาเพื่อความสนุกสนานเท่านั้น
==========
"…"
คนถูกเรียกที่กำลังเดินด้วยไม้พยุงชะงักนิ่งไปเพียงนิด เขาได้ยินแต่เลือกที่จะเมินเฉยต่อเสียงเรียกของไอหอม เหตุการณ์เมื่อวานค่ำยังทำให้เขารู้สึกขุ่นเคืองใจต่อไอหอม วันนี้จึงยังมึนตึงใส่เธอด้วยการเมินเสียงเรียกนั้น
"พี่คินทร์จะไปไหนคะ!"
ไอหอมวิ่งมาหยุดตรงหน้าเขา เธอเงยหน้ามองเขาด้วยดวงตาใสแป๋วแต่เพียงแค่นั้นก็ทำเอาใจเขากระตุกวูบไปแล้ว ทว่าก็จำต้องตั้งสติไม่ให้เผลอใจอ่อนไปกับดวงตาคู่นั้น
"ไม่ต้องมายุ่ง จะไปไหนมันก็เรื่องของฉัน"
ราคินทร์เริ่มก้าวเท้าเดินอีกครั้งในขณะที่ไอหอมก็เดินตามเขาต้อยๆ
