ไอหอมพิสูจน์คำพูดของเธอมานานกว่าหกเดือนแล้วและเธอก็ยังไม่ผิดคำพูดต่อราคินทร์สักครั้งเดียว นอกจากจะไม่กลั่นแกล้งเขาแล้วนับวันยิ่งทำตัวน่ารักมากขึ้นจนเขาแทบจะลืมไปแล้วว่าเคยเกลียดเธอมาก่อน
"พี่คินทร์ขา! วันนี้หอมเอาต้มยำกุ้งมาฝากค่า!"
เสียงเจื้อยแจ้วของยัยเด็กดื้อที่ถือวิสาสะเปิดประตูห้องเข้ามาโดยไม่บอกกล่าวทำเอาเขาที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จหมาดๆ สะดุ้งตกใจเล็กน้อยกับการโผล่พรวดเข้ามาของเธอ
โชคดีที่ช่วงล่างมีผ้าขนหนูพันเอวเอาไว้ปกปิดส่วนสงวนจึงทำให้เขาเพียงแค่ตำหนิเธอเล็กน้อยเท่านั้น
"พี่บอกกี่ครั้งแล้วว่าให้เคาะประตูก่อน"
สรรพนามที่เขาใช้กับไอหอมเปลี่ยนไปเมื่อราวๆ หนึ่งเดือนก่อน เหตุเกิดเพราะเธองอแงและตัดพ้อน้อยใจที่เขาเอาแต่ใช้สรรพนามห่างเหิน เธอขอให้เขาแทนตัวเองว่าพี่แต่เขาก็ไม่ยอมเช่นกัน จนกลายเป็นว่าเธอน้อยใจและไม่มาหาเขาถึงสองวัน
สุดท้ายก็เป็นเขาที่จำต้องไปง้อเธอโดยการยอมแทนตัวเองว่า ‘พ
