(NEUA PART)
ครับ..ผมชื่อ นฤภัทร ชื่อเล่นๆ เหนือ เป็นคนเหนือที่มีพ่อเป็นคนจีนเลยได้ตาตี่ๆมาจากพ่อเต็มๆส่วนเรื่องที่ขาวเกินชาวบ้านชาวเมืองนั้นได้แม่มาเต็มๆ ความสูงผมก็พอประมาณ เอ่อ.. 174 นี่ก็ไม่ได้เตี้ยใช่มั้ยล่ะครับ..
เป็นครั้งแรกที่ผมตัดสินใจมาอยู่ที่กรุงเทพแบบจริงๆจังๆทิ้งโรงงานกับไร่สตอร์เบอรรี่ได้ลงนี่ก็ถือว่าดีแล้วนะ ตอนนี้ก็ทำใจได้ขึ้นมาอีกระดับหนึ่ง ผมตัดสินใจย้ายมาเพราะอะไรน่ะหรอ...ตั้งใจเอาไว้ว่าจะตามมาดูไอ้ตัวเล็กของคุณน้าข้างบ้านน่ะสิ ==;; แล้วตอนนี้ก็มาถึงสนามบินดอนเมืองแล้ว ไอ้ตัวเล็กที่ว่ายังไม่ยอมรับสาย..แล้วที่สำคัญ! ผมไม่รู้ว่าหอพักน้องมันอยู่ที่ไหน ...
อืม..เหนืออยากตายว่ะ -_-*
ตอนนี้เวลาเกือบๆบ่ายสามโมงเย็น ผมเดินออกมาจากสนามบินมานานแล้วโดยที่ไม่รู้จุดหมายปลายทางมือก็กดโทรออกหาค็อกเทลย้ำๆได้แต่ภาวนาให้ไอ้ตัววุ่นรับสายผมสักทีเถอะ! เอ๊ะ..หรือน้องมันเป็นอะไร?
" โอ๊ย! ทำไมไม่รับสายเนี้ย! " ผมเดินมาเรื่อยๆจนถึงสะพานข้ามแม่น้ำด้วยความที่มัวแต่ก้มดูหน้าจอทำให้ผมเดินชนใครสักคนเข้าแบบจังๆ
ตุบ!
" เฮ้ย!!! "
" อะ โอ้ย " ผมชนเขาแท้ๆแต่ตัวเองกลับมานั่งจุ้มปุ้กอยู่ที่พื้น เอกสารต่างๆแพร่กระจายเต็มทางเดิน ของๆคุณเขาก็ร่วงลงมาอยู่ปนกับของผมบ้าง ผมรีบเก็บและตั้งใจจะยื่นให้เขาแต่พอเงยหน้าขึ้นมามองเขา เขากับมองมือเปล่าๆของตัวเองอยู่แบบนั้นจากนั้นสายตาคู่นั้นก็ค่อยๆปรายสายตามามองหน้าผม มองแบบ..จ้อง -_-;;
" ขอโทษนะครับพอดีไม่ได้ตั้งใ- "
" โทรศัพท์ผมตกลงไปในแม่น้ำ.. " เขาพูดแค่นั้นก่อนจะทำท่าชี้นิ้วไปที่แม่น้ำที่มองยังไงก็โครตจะลึก! ผมอ้าปากค้างก่อนจะรีบหันกลับมองเจ้าตัวที่ยังยืนกอดออกมองผมอยู่แบบนั้น
" อะ เอ่อ..งั้นเดี๋ยวจะชดใช้ให้แล้วกัน "
" วันนี้ไม่ได้ผมรีบไปทำงาน "
" งั้นเดี๋ยวฉันเอาเงินค่ามือถือของนายให้ ถือว่าชด- "
" ไม่รับครับ..ถ้าอยากจะชดใช้คืนให้จริงๆก็พาผมไปซื้อด้วยกันแต่ไม่ใช่วันนี้..อ่อ เออ ขอเบอร์หน่อยดิ " เกิดมาเพิ่งจะเคยเห็น..แบบนี้ใช่ไหมที่เขาเรียกว่าคนมึนๆ ทำไมไอ้หมอนี่มันต้องทำให้มันเป็นเรื่องยุ่งยากด้วยเนี่ย! ไม่ได้อยากจะพูดมากหรอกนะ รู้ตัวไงว่าผิด..แต่ทำไมต้องทำให้มันดูเยอะด้วยไม่ทราบ! - -;;
" เฮ้ย! อะไรของคุณเนี่ยแข็งตายไปแล้วรึไง!? " ผมมองนิ้วเรียวยาวที่กำลังบีบแก้มผมเล่นอยู่..คนที่เพิ่งเจอกันได้ไม่ถึงสิบนาทีมีสิทธิ์มาบีบแก้มกันเล่นรึไง!
" เอามือออกไปจากแก้มฉัน "
" ก็เอาเบอร์มาก่อนดิครับ "
" นายจะเอายังไง โทรศัพท์นายก็ไม่มี... "
" จดใส่มือมา " หือ? ผมเลิกคิ้วขึ้นข้างนึงอย่างสงสัย เดี๋ยวนี้เขายังจดเบอร์ใส่ฝ่ามือกันอยู่หรือไง..แต่ก็ไม่พูดอะไรให้มากความนัก ผมรีบๆเอาปากกาที่หมอนั่นส่งมาให้พร้อมฝ่ามือ..
ผมเอามือตัวเองไปรองฝ่ามือของคนแปลกหน้า ฝ่ามือเขาร้อนมากแถมยังใหญ่กว่ามือผมเยอะทั้งๆที่เป็นผู้ชายเหมือนกันพอมั่นใจว่าจะเขียนได้ผมก็ค่อยๆเขียนเบอร์ลงฝ่ามือหนานั่นไป..พอเงยหน้าขึ้นมามองเจ้าของฝ่ามือ มันก็ยกยิ้มให้บอกเลยว่าเป็นรอยยิ้มที่โครตกะล่อน! ==;;
" ถ้าให้เบอร์มั่วหรือไม่ยอมรับสายแล้วถ้าไม่ไปตามนัดเป็นเรื่องแน่ครับ " มันพูดแล้วก้มหน้าลงมาใกล้ผมอย่างรวดเร็ว
จุ๊บ...
" ไปละนะหนูเผือก " ผมหันหน้ามองตามหลังไอ้ผู้ชายบ้าที่เพิ่งขโมยหอมแก้มผมไปหมาดๆ มันเดินล้วงกระเป๋าเสื้อฮู้ดตัวเองได้ยินเสียงผิวปากฮัมเพลงเล่นดังเข้ามาแว่วๆก่อนจะค่อยๆหายไป จนถึงตอนนี้ผมก็ยังยืนจับแก้มตัวเองอยู่ที่เดิมพร้อมกับอาการงงงวยและไม่เข้าใจ...ทำไมกูไม่ด่ามันวะยืนบื้ออะไรอยู่!!
...
...
Ringggg Ringggg ~
นั่งอยู่ร้านกาแฟอยู่นาน..เสียงโทรศัพท์ดังเข้ามาปลุกผมออกจากภวังค์..ชื่อที่โชว์เด่นบนหน้าจอทำให้ผมรีบกดรับสายทันทีโดยไม่ต้องไตร่ตรอง
" อยู่ไหนอ่ะตัวเล็ก!! พี่โทรหาทำไมแกไม่รับสายพี่หาา!!? " ผมกรอกเสียงใส่ปรายสายทันทีโดยไม่รอให้เทลได้พูดอะไรก่อนทั้งนั้น
' อ่าา~ ขอโทษฮะพี่เหนือ เมื่อคืนเทลนอนดึกไปหน่อยแถมปิดเสียงมือถือไว้ด้วยอ่ะครับ '
" อืมๆ แล้วอยู่ไหนออกมารับทีสิพี่อยู่ร้าน xx ตรงถนน xx "
' ห๊ะ!! มากรุงเทพหรอครับ!? '
" เออสิ! ก็บอกว่าจะดูแลแกไง "
' แต่เทลจำได้ว่าบอกพี่เหนือว่าไม่ต้องมาไงครับ เทลดูแลตัวเองดะ- '
" ไม่ต้องมาพูดมาก! ออกมารับหน่อยแล้วกัน.. " พูดจบผมก็กดตัดสายเทลทันทีเพราะถ้าเทลปฏิเสธผมเยอะกว่านี้ผมกลัวว่าจะเป็นอันตรายต่อหัวใจผมมากกว่าเดิม..
แค่นี้ก็โดนปฏิเสธจนไม่รู้จะทำตัวยังไงแล้ว...