Truth That Hurts

TTH 16-Not Alone At All

(Malia POV)

Umaga pa tinahak ko na ang daan pa punta sa Hacienda Jalandoni. Binilin ko kay Chase ang shop.Ayaw kong magpasama dahil ayaw kong magkwento, lalo na kung si Gela ang isama ko panigurado ang daming itatanung nun. Ito na, maaalala ko na naman ang nangyari sa nakaraan ko.

Malayo layo din yun siguro mga 12 hours bago makarating sa hacienda. Sana di titirik ang napakaganda kong sasakyan haha. Maganda sana ang ssakyan na to kung hindi pangit argh.

Kumusta na kaya si Klaude? Iwan ko pero parang nasaktan ko siya. Haist bakit ko naman iniisip yun?

Tumigil muna ako sandali sa daanan dahil nagugutom ako. Hinalungkat ko ang baon kong mga pagkain at inumin. Matapos ipahinga ng ilang minuto ang kamay ko sa pagdadrive nagpatuloy na ako.

Di paman ako nakakalayo biglang tumirik na ang sasakyan ko. Inistart ko ng inistart pero ayaw na talaga umandar. Bihira pa naman ang sasakyang dumadaan dito at liblib ang lugar na ito baka ma wrongturn ako haha.

"Please mag start kana please, 7 hours na lang marating ko na ang hacienda, please, start. "

Pero di parin umandar. Bumaba ako at cheneck.

"Damn, Damn it! "

Sinipa ko na lang ng sinipa ang gulong.

"s**t. "

I sigh.

Kinuha ko ang phone ko at tatawag sana ng service.

"Bwisit walang signal! "

Umakyat ako sa bubong ng kotse wala paring signal.

Oh damn. It's 4 pm. Mamaya didilim na.

"Argh, damn! Damn it, bakit ngayon pa, gusto kung mapadali mas lalong natagalan. Sana nagcommute na lang ako kahit matagalan, argh.Mapapamura ako nito. "

Umupo nalang ako at sumandal sa gulong ng sasakyan kong bulok, kainis!

Wala na akong magagawa kundi maghintay ng sasakyang dadaan. Oh s**t s**t s**t damnly s**t!

...........

Its 5 pm wala paring dumaan, bigti arghhhh.

5:30 pm, wala parin.

6:20 pm wala parin. Nagpasya akong igilid ang sasakyan ko dahil madilim na at baka mabangga. Pero di ko kayang itulak.

Naiyak na ako. Haist.

Pumasok ako sa sasakyan at umiyak na lang.

................

Nagising ako bigla ng naalog ako. Damn I'm still inside my car at nakatulog ako. Mukhang nasagi ang sasakyan ko.

"Oh f**k. "Narinig kong may nagmura sa labas ng sasakyan ko.

Dali dali akong lumabas at damn na sira ang gilid na likod ng sasakyan ko.

Tinuon ko ang flashlight na dala ko sa mukha ng aninong nakatayo.

"Damn, nakakasilaw, anu ba? "Takip mukhang sabi nito.

"Oh sorry sorry. "

"s**t bakit ka ba nakaharang sa daan, look nasira ang ilaw ko. "

"Sorry, nasiraan kasi ako at di ko maitulak pagilid ang sasakyan ko. "

"I see. "Utal nito at naglakad papasok ng sasakyan niya.

Bakit parang kilala ko ang boses niya?

Hinabol ko siya para humingi ng tulong.Hinawakan ko agad ang braso niya.

"Please help me, kailangan kong, KLAUDE?! "Nagulat ako ng makita ko siya sa malapitan.

"Malia? Anung ginagawa mo dito? "

"Ikaw anung ginagawa mo dito? "

"May pupuntahan ako. "

"Nasira ang sasakyan ko, tulungan mo ako. "

Hinubad niya ang coat niya at binalot saakin.

"Pumasok ka sa sasakyan ko, I'll check your car. "

Tumango na lang ako at pumasok sa sasakyan niya. Naglakad na siya papunta sa sasakyan ko dala ang isang box ng tools yata.

Anung ginagawa ni Klaude sa lugar na to? Napatingin ako sa picture na nakadikit sa taas na bahagi ng mirror ng kotse niya.

Isang magandang babaeng nakaupo at yakap yakap ni Klaude.

"Tori <3 Lee. "Basa ko sa nakasulat.

Ok, si Tori, mukhang girlfriend ni Klaude si Tori, pero bakit di ko siya nakikitang kasama ni Klaude?

"Mel mukhang malaki ang problema ng kotse mo. "Sabi ni Klaude tanggal ang gloves na suot niya.

"Haist ganun ba? Tsk kainis wala pa namang signal dito."

"Ihahatid nalang kita? "

"Klaude di ko maiwanan ang kotse ko noh kahit bulok na yan. "

"I see, ganito nalang, sasamahan na lang kita dito tonight, tommorrow hahanap tayo ng paraan para makaalis dito. It's getting late dito na tayo magpahinga. "

"Salamat. "

Bumaba na ako sa kotse niya.

"Hawakan mo ang manebela ng sasakyan mo, itutulak ko. Itatabi natin, para di mabangga pa. "

"Salamat talaga Klaude. "

.......

Matapos namin maitabi ang kotse ko. Pinababa ako ni Klaude at pinalipat niya ako sa kotse niya para doon matulog.

Masaya kaming kumakain at nagkwekwentuhan. Ang saya talaga kasama ni Klaude at marami siyang naikwento tungkol sa basketball at sa mga kaibigan niya.

"Salamat ha. "

"Stop mentioning it Mel, kanina ka pa pasalamat ng pasalamat ee. "

"Thankful lang talaga ako dahil di mo ako iniwan dito, imagine kung ako lang magisa dito diba? "

"Hindi talaga kita iiwanan, anu ka ba konsensya ko pa kung anung mangyari sayo kung iiwanan kita. "

"Thankyou. "

"Kulit. Magpahinga ka na, bukas aalis na tayo dito. "

Binalot niya ako ng coat niya at inayos ang upuan ng kotse niya at ang galing kasi nagmukhang small bed ito.

"Come here."sabi niya at humiga na, hinila ako pahiga ng dibdib niya.

Parang naiilang ako pero siya parang wala lang.

Naramdaman ko ang pagyakap niya kaya pumikit na ako.

.....................

Mga ilang minuto pa ang nakalipas nananakit na ang lalamunan at parang kinakalikot ang ang ilong ko.

"Mel, are you feeling bad? Ang init mo? "

Nakakahiya kay Klaude.

"Sorry to wake you up, matulog ka na lang uli, OK lang ako. "

Bumangon na ako at umupo.

Bumangon din si Klaude.

"Tell me anung nararamdaman mo? "

"Ok lang ako matulog ka na uli. "

"No tell me, nanginging ka ee. "

"I'm cold. "

"Nilalamig ka pero ang init mo. "

"Yeah odd. "

"Di ka sanay sa biglang pagbago ng klima, sanay ka kasi sa city. "

"Haha nope, laking rural ako. "

"Pero matagal ka na sa Urban place, sa init at kakaibang hangin, your body used to it, kaya na nanibago ang katawan mo. "

Naghalungkat na siya sa mga box.

"Drink this. "Abot niya nang gamot at tubig.

Nanginginig talaga ako. Damn. Tama siya nanibago ang katawan ko sa hangin at mga puno.

"Magpahinga kana. "

Nagulat ako nang niyakap ako ng mahigpit ni Klaude.

"Sorry di ako na ka dala ng kumot. Wala kasi akong planong matulog sa daan. "

Natawa ako sa sinabi niya.

Pinatong niya ang mga paa ko sa hita niya at binalot ako ng husto.

"Still cold? "

"Warm, you are warm. "

"Sleep now, goodnight my love. "

Nanlaki ang mata ko sa sinabi niya, tumingala ako para makita siya pero nakapikit ito.

Sinubsob ko na lang uli ang mukha ko sa leeg niya at hinigpitan ang hawak ng coat.

My love. Omy bakit ako napangiti?

Thanks God pinadala mo si Klaude, sana manatili siya forever, at di na ako magiisa pa uli. I've been alone with my life many years, hoping si Klaude ang pinadala mo para samahan ako.

Parang may pagasa na akong di tatandang magisa.

I feel like I'm not destined to be alone at all..... Because of him.Because he is here with me, Because of Klaude.HOPE TO MAKE HIM STAY BESIDE ME FOREVER.