ไม่ทันครบสามวันท่านสี่ให้คนมาแอบส่งข่าวแก่นางว่าเขาติดธุระด่วน ขอเลื่อนเวลาที่นางจะได้เข้าเฝ้าฮองเฮาออกไปอีกระยะหนึ่ง ชิงเหยาอดเสียดายไม่ได้ เดิมนางคิดว่าจะได้ถือโอกาสนี้รีบจบเรื่องกับรุ่ยอ๋องโดยเร็ว ทว่ากลับมีอุปสรรคอื่นเสียนี่
‘ไม่เป็นไรนะ ยังไงเสียเจ้าก็มีความตั้งใจจะหย่าอยู่แล้ว ก็เหลือเพียงเวลาจะช้าหรือเร็วเท่านั้น’
เสี่ยวเหยาใช้เวลาปลอบอกปลอบใจนางมาครึ่งค่อนวัน ชิงเหยาจึงมีแก่ใจลุกมาทำอย่างอื่นบ้าง วันนี้ตอนเช้าหลิวหรงเอ๋อร์ให้คนมาเอาเลือดจากนางอีกแล้ว ดังนั้นชิงเหยาจึงได้กรีดเลือดจากจินจื่ออี้ไปอีกหนึ่งชามใหญ่
“ดูท่า หลิวหรงเอ๋อร์จะติดใจเลือดเจ้าไม่น้อยเลย”
ชิงเหยาเอ่ยเย้าแหย่จินจื่ออี้ด้วยสีหน้ากวนอารมณ์ จินจื่ออี้ไม่ทันได้ตอบโต้อะไร ชิงเหยาก็ได้ยินเสียงของปี้หู่ดังอยู่หน้าประตู นางจึงปิดหีบลงแล้วรีบออกไป
“มีเรื่องอะไรมาเอะอะโวยวายอยู่หน้าเรือนของข้า”
“พระชายาทรงโปรดอภัย ท่าน
