เจ้าหน้าที่หน้าประตูศาลขานการมาถึงของท่านสี่หรือชินอ๋อง อีกฝ่ายนั่งรถมีล้อเข็นเข้ามาในศาล ใต้เท้าจั่ว จิ้งอ๋อง รุ่ยอ๋องและทุกคนที่อยู่ในศาลลุกขึ้นคารวะเป็นพิธี ชินอ๋องสั่งให้ทุกคนทำตัวตามสบายเสร็จแล้วจึงให้องครักษ์เข็นรถมาด้านหน้าชิงเหยา
แววตาของเจิงจิ้งเยียนมีความเมตตาวาบขึ้นเมื่อจ้องมองมายังชิงเหยา เขาคลี่ยิ้มบางให้นางวางใจ จากนั้นจึงหันไปเอ่ยกับใต้เท้าจั่วว่า
“เปิ่นหวังมาโดยไม่ได้รับเชิญหวังว่าใต้เท้าจั่วคงไม่ถือสา”
“หามิได้พ่ะย่ะค่ะ ท่านอ๋องมาเยือนศาลชิ่งเต๋อ คงมีเหตุจำเป็นเป็นแน่”
“มิผิด เปิ่นหวังมาด้วยเรื่องของแม่นางชิงเหยา”
รุ่ยอ๋องฟังแล้วคิ้วกระตุก ชั่วดีอย่างไรชิงเหยาก็ยังเป็นชายาเอกของเขา เสด็จอาสี่จะเรียกขานนางก็ต้องเรียกด้วยตำแหน่งของนางจึงจะถูก ไม่ใช่เรียกว่าแม่นางชิงเหยา ราวกับนางยังไม่ออกเรือนเสียอย่างนั้น
“ขอถามใต้เท้าจั่ว...ใครเป็นผู้ร้องเรียนคดีของแม่นางชิงเหยารึ” ร
