รักนี้ยกให้เธอ อิงค์-ที

รักนี้ยกให้เธอ / นี่ฉันกำลังเขินใช่ไหม

เสียงโห่แซวดังขึ้นหลังจากรุ่นพี่คนนั้นพูดจบ ทำเอาใจฉันเต้นแรงเป็นครั้งแรก เค้าหมายถึงฉันเหรอ หรือเอแคร์ เพราะเอแคร์เองก็ทำท่าเขินอายทันทีเช่นกัน คงไม่ใช่ฉันหรอก ส่วนมีนาหน้าเจือนเล็กน้อยกับคำตอบของรุ่นพี่

ต้นไม้ : “งัยหล่ะ หน้าหงายเลยไหม ฮึ”

มีนา : “ฉันก็แค่ถามเผื่อสองคนนี้เถอะ”

เอแคร์ : “ขอบใจมีนา เขินอ่ะแก”

มีนา : “พี่เค้าอาจจะไม่ได้หมายถึงแกก็ได้” มีนาบ่นพร้อมกับมองบนใส่เอแคร์ไปที

อิงค์ :“ ไม่ใช่ฉันหรอกน่า”

พี : ”แต่ฉันว่าพี่เค้าหมายถึงเธอนะอิงค์ จ้องซ่ะขนาดนั้น“

อิงค์ : “คงไม่หรอกมองมาทางกลุ่มเราไม่ได้หมายถึงฉันแค่คนเดียวหรอกน่า” ไปเถอะแยกย้าย

กลับมาถึงคอนโด อ๋อฉันย้ายมาอยู่คอนโด ที่อยู่ใกล้มหาลัย เพราะบ้านฉันอยู่ไกลจากมหาลัยมากๆ ป๊ากับม๊าเลยยอมให้มาอยู่คอนโด

Line : กลุ่ม EN supta เป็นไลน์กลุ่มของฉันและเพื่อนไว้คุยกับจิปาถะ

เอแคร์ : @all ไปตี้กันไหมทุกคน พอดีพี่รหัสฉันชวนไปผับ เห็นว่าเป็นผับของรุ่นพี่ปี4 ไปกันนะ

มีนา : ฉันอยู่ไกลอ่ะดิ แต่อยากไปอ่ะ

ต้นไม้ : @มีนา ให้ไปไหม

โอม : @ต้นไม้ รีบเชียวนะมึง

มีนา : @ต้นไม้ มารับแล้วขากลับจะมาส่งไหวหรอไกลนะ

เอแคร์ : นอนคอนโดเราไหม จะได้ไม่เสียเวลาขับไปมา เตรียมเสื้อผ้ามาเลย ฉันอยู่คนเดียวอยู่แล้ว @พี @อิงค์ ไปด้วยกันนะ

อิงค์ : ขี้เกียดขับอ่ะ ไปกันเลย

พี : เดี๋ยวแวะรับทางผ่านคอนโดเรา

อิงค์ : โอเค ขอบใจนะงั้น

กิ๊ฟเก๋ : ฮัลโหล ลืมฉันใช่ไหมทุกคน @all

พี : ใครเค้าลืม เตรียมตัวเลยเดี๋ยวรับเก๋ก่อน แล้วไปรับอิงค์ ตามนี้นะ สามทุ่มเจอกัน

ผับK

พวกเรามาถึงผับประมาณเกือบๆ สี่ทุม เข้าไปเจอรุ่นพี่พี่รหัสของเอแคร์ และพี่รหัสของพีสนิทกันเลยมาด้วยกัน ก็ทำความรู้จักกันคุยเล่นทักทายชนแก้วกันอยู่พักใหญ่ จนทุกคนเริ่มได้ที่ก็มีออกไปโยกย้ายเต้นกันบ้าง

กิ๊ฟเก๋ : อิงค์ ไปเต้นกัน

อิงค์ : ขอบายอ่ะ ไม่ถนัดจริงๆ

กิ๊ฟเก๋ : ไม่ถนัดอะไรฉันเห็นเต้นที่มหาลัยซ่ะ

อิงค์ : นั้นมันเพลงไก่ย่างไหม มันมีทาให้ทำเว้ย

ขอนังฟังเพลงดีกว่า

ฉันชอบนั่งฟังมากกว่าจริงๆ แหละ

ที

วันนี้มีรุ่นน้องที่มหาลัยจองโต๊ะมาหลายกลุ่มหนึ่งในนั่นคือกลุ่มของไอ้โจ้กับน้องรหัส ซึ่งมีสาวน้อยที่ซื่ออิงค์อยู่ด้วย ผมนั่งมองเธอจากชั้น 2 โซน VIP วันนี้เธอดูต่างจากคืนนั้นจริงๆนะ วันนี้เธอมันผมหางม้ารวบขึ้น โชว์ช่วงคอขาวๆ น่าฟัดเสียเหลือเกิน เธอนั่งยิ้มหัวเราะกับเพื่อนของเธอ ทำให้ใจผมเต้นโดยไม่รู้ตัว

คิว : จ้องขนาดนี้เข้าไปทักทายหน่อยไหม

ที : จะดีหรอว่ะ จะไม่ดูเป็นสมภารหินไก่วัดไปหรอ

คิว : 555 อะไรทำให้คาสึโนว่าที เป็นไปได้ขนาดนี้ว่ะ สงสัยคนนี้คงตัวจริงสินะ

ที : ไม่รู้ว่ะ แต่เธอน่าค้นหาดี

คิว : ป่ะมึง ทักทายในฐานะเจ้าของร้านไม่เกลียดหรอก

พูดจบไอ้คิวก็ลากผมไปโต๊ะ ไอ้โจ้และรุ่นน้องมัน

คิว : งัยโจ้

โจ้ : พี่คิว พี่ที สวัสดีครับพี่ ไม่รู้ว่าพี่เข้าร้านไม่งั้นคงพาน้องๆไปทักทายก่อน น้องๆ นี่พี่คิว พี่ที เจ้าข องร้านนี้

คิว : เจ้าของอะไรก็แค่หุ่นส่วน มาๆ ชนแก้วกัน

หลังจากชนแก้วก็นั่งดื่มกันสักพักเหมือนเพื่อนผมจงใสสลับที่ให้ผมได้นั่งข้างเธอ แล้วทุกตนก็ไปเต้นกันแถวๆหน้าเวที เหลือแค่อิงค์กับผม

อิงค์ : “ชนแก้วค่ะพี่ที” ประโยคแรกที่เธอคุยกับผม

ที : “อืม ชน” “ดื่มเก่งนะเรา”

อิงค์ : ไม่รู้สิค่ะ แค่เวลาดื่มมันรู้สึกสงบดี แต่ไม่ค่อยเมานะคะ อิงค์เป็นแบบนั้นไม่รู้ทำไม

ที : ”คอแข็ง แสดงว่าดื่มบ่อย“

อิงค์ : จริงๆ อิงค์ชอบดื่มเวลาอยู่คนเดียวมากกว่า

เธอตอบผมแบบยิ้มๆ มันดูมีเสน่ห์ จริงๆ

ที : เล่นเกมส์กันไหม? ผมถามเธอไป

อิงค์ : เกมส์! เกมส์อะไรค่ะ

ที : เกมส์ตอบคำถาม คำถามไหนตอบไม่ได้ให้ยกหมดแก้ว ไหวป่ะ

อิงค์ : คิดจะมอมอิงค์หรอค่ะ ยากนะบอกเลย

ที : เปล่านะ แค่คิดว่าดีกว่าเรานั่งเงียบแบบนี้

อิงค์ : ได้ค่ะ งั้นอิงค์เริ่มก่อนนะคะ คำถามแรกกพี่ทีเป็นคนจังหวัดอะไรค่ะ

ที : “…” ยกดื่มหมดแล้ว

อิงค์ : คำถามแรกก็ตอบไม่ได้แล้วหรอค่ะ

ที : “เปล่าพี่คอแห้ง” ฮึ ฮึ ท่าทีเธอขำผมมันน่ารักมากจนแทบจะอดใจไม่ไหว ใจเย็นไอ้ที ใจเย็น

ที : พี่ถามบ้าง เราอยู่กับใคร?แฟนหรอ

อิงค์ : โหคำถามข้ามขั้นไปไหมค่ะ

ที : ตอบไม่ได้ก็ยกเลย ผมพูดพลางยักคิ้วใส่เธอ

อิงค์ : อิงค์อยู่คนเดียวค่ะ แฟนอ่ะยังไม่เกิดเลย

เธอตอบแบบหน้าซื่อตาใส เอาจริงๆ ก็ไม่อยากจะเชื่อคำตอบเธอนะ เพราะภาพวันที่เธอนั่งดื่มคนเดียวยังติดอยู่ในความทรงจำ

ที : คำถามต่อไป “อิงค์มาร้านนี้กี่ครั้งแล้ว“ ผมตัดสินใจถามเพื่อความแน่ใจ ว่าเธอใช่คนเดียวกันหรือเปล่า

อิงค์ : ”…“ เธอยกดื่มหมดแล้ว เพื่อเลี่ยงตอบคำถาม ”ขอไว้เป็นเรื่องส่วนตัวนะคะ“ เธอยิ้มอ้อนตอบ

เธอเป็นคนเดียวกันแน่ๆ กับคำถามเรื่องแฟนเธอยังตอบได้สบายๆ เพราะอะไรนะ

เรานั่งคุยกันสักพักเพื่อนๆเธอก็กลับ ผมจึงขอตัวกลับไปดูงานต่อ เปล่าหรอกผมแค่ อยากนั่งมองเธอใกลมากกว่า

ดึกมาแล้วกลุ่มเธอและเพื่อนกำลังกลับ ไอ้คิวเพื่อนผมมันแจกกคอนแทคให้พวกเธอ อ้างว่าเผื่อมารอบหน้าให้โทรมาขอโต๊ะ และแน่นอน คอนแทคคของอิงค์ ถูกส่งให้ผมเรียบร้อย

มีนา : พี่ทีค่ะ กลับแล้วนะคะบาย

ที : อืม พยักหน้ารับเพื่อนๆของเธอ “อิงค์ ไหวไหมเมารึป่าว”

พี : “แหมพี่ที ถามอิงค์ คนเดียวหรอครับ ผมขับรถให้มันนะพี่ ต้องถามผมสิ”

ที : “ให้พี่ไปส่งไหมอิงค์ ไอ้พีไม่น่าไหว” ผมพูดโดยไม่ได้สนใจเพื่อนๆของเธอ

คิว : “นั้นสิ ไอ้โจ้มึงไปส่ง น้องๆ มึงสิ ไอ้พีไม่น่าไปไหวข้างหน้ามีตั้งด่านด้วย เดี๋ยวซวยกันไปใหญ่”

คำขู่ของไอ้คิวได้ผล สรุปผลได้ไปส่งอิงค์ เพราะเราน่าจะทางเดียวกัน แต่จริงๆ แล้วบังเอิญ เราอยู่คอนโดเดียวกันนั้นเอง แถมชั้นเดียวกันห้องติดกันไปอีก ผมว่าพรหมลิขิตแล้วหล่ะ

อิงค์ : นี่ห้องอิงค์ค่ะ พี่ทีส่งแค่นี้ก็ได้ค่ะ

ที : นี่ห้องเราหรอ ห้องที่ห้องนั้น บังเอิญจัง

อิงค์ : งั้นฝันดีนะคะ

เธอลาผมแล้วเปิดเข้าห้องไป ผมได้แต่มองตาม อย่างเสียดายที่สุด เอาว่ะห้องข้างกันมันต้องมีโอกาศเข้าข้างผมบ้างหล่ะ

“ตึงดึง”

เสียงกริ่งหน้าประตูดังขึ้น ใครกันนะดึกขนาดนี้แล้ว

อิงค์ : พี่ที มีอะไรรึป่าวค่ะ

ที : พี่ทำคีย์การ์ดห้องหาย น่าจะลืมที่ร้าน กำลังให้ไอ้วีช่วยดูให้ ขอเข้าไปนั่งรอได้ไหม หรือไม่ไว้ใจพี่

อิงค์ : เชิญค่ะ ไว้ใจสิค่ะ แต่ถ้าพี่ทีให้ให้ไม่ไว้ใจเมื่อไร โดนแน่ องค์ยูโดสายดำนะจะบอกให้

เธอตอบพร้อมรอยยิ้ม เป็นรอยยิ้มที่ทำผมใจสั่นทุกทีสิน่า