“ผมต้องดูแลแฟนผมครับ เป็นเรื่องธรรมดา” ก้องเกียรติตอบโต้ด้วยความสงบ “ความปลอดภัยของเพียงชีวาคือเรื่องสำคัญที่สุด”
“ดูแล... หรือคุมขัง?” เธียรสวนกลับทันควัน น้ำเสียงของเขาไม่ได้ดังตะคอก แต่มันหนักแน่นและเสียดแทง
ก้องเกียรติถอนหายใจยาว ๆ ส่ายหน้าเบา ๆ เหมือนผู้ใหญ่ที่กำลังเอือมระอากับเด็กก้าวร้าว “คุณเธียรครับ... ผมเข้าใจว่าคุณอาจจะมีอคติส่วนตัวกับผม หรืออาจจะยังตัดใจจากเรื่องเก่า ๆ ไม่ได้ แต่ผมอยากให้คุณให้เกียรติเพียงชีวาเขาบ้าง... การที่คุณทำตัวนักเลงแบบนี้ มันไม่ได้ช่วยให้คุณดูดีขึ้นเลยนะครับ”
“สถานะทางสังคม... ไม่ได้วัดความดีของคน” เธียรพูดลอดไรฟัน “และความรวย... ก็ไม่ได้การันตีความจริงใจ”
“อุ๊ยตาย !...” ป้าแสงอุทานขึ้นมาลอย ๆ “พูดจาอวดดีจริง ๆ... คนเขาอุตส่าห์มาดี ๆ แท้ ๆ”
ก้องเกียรติยิ้มมุมปาก เขาจับจังหวะได้แล้ว... จังหวะที่จะขยี้เธียรให้จมดินต่อหน้าทุกคน
“ผมไม่ถือสาหรอกครั
