ฉันทะลุมิติมามีสามีเป็นยาจก

บทนำ

เพล้ง!

เสียงถ้วยกระเบื้องถูกปัดล่วงลงสู่พื้นจนแตกดังสนั่นกลางท้องพระโรง ขุนนางซ้ายขวาพลันตื่นสะดุ้ง หัวใจเต้นระทึกราวกับตีกลองรั่ว เหงื่อไหลทั่วร่างจนเย็นเฉียบ

ขุนนางใหญ่รายงานประกาศข่าวการหายตัวไปของเฟยหลงชินอ๋องนานนับกว่าสิบวัน จึงตั้งของข้อสรุปได้ว่าอาจจะสิ้นพระชนม์ชีพหลังออกไปล่าสัตว์

"บัดซบ! อาหลงหรือจะถูกลอบสังหาร พวกเจ้าเปิดตาดูเถิดมังกรเยี่ยงเขาจะมีทางถูกลอบสังหารได้อย่างไร"

หากเอ่ยถึงคนผู้นี้หรือเฟยหลงชินอ๋องที่กล่าวมา ทั่วแคว้นต่างรับรู้ว่าเป็นมังกรตนหนึ่งที่ไม่มีผู้ใด้เทียบเคียงได้ ทั้งมีนิสัยร้ายกาจ ไม่ชมชอบผู้ใดล้วนฆ่าทิ้งเสีย ทว่าหลังจวนกลับมีนางบำเรอมากมายไร้หงษ์เคียงข้าง และยังทรงเป็นพระอนุชาขององค์ฮ่องเต้ร่วมอุทรองค์ปัจจุบันที่รักและตามใจยิ่งกว่าบุตรสาวบุตรชายของตนเสียอีก นับเป็นที่เกรงกลัวของข้าราชสำนักทั้งเบื้องบนเบื้องล่างทั้งหลาย

บาปบุญคุณโทษล้วนตอบสนองคนชั่วโดยเร็วมิใช่หรือ เฟยหลงชินอ๋องเค้นฆ่าผู้คนมากมายราวกับผักกับปลาสมควรตายแล้ว แต่มีหรือผู้ใดจะกล้าออกปากว่าหากไม่กลัวคอหลุดจากบ่า

"เช่นนั้น-"

"ประกาศออกไปว่าอาหลงทรงอารมณ์ขุ่นเคือง จวนชินอ๋องงดรับแขก! หากมีข่าวหลุดออกไปว่าอาหลงถูกลอบสังหารข้าจะบั่นคอผู้นั้นทิ้งเสีย!!"

ณ บ้านไม้ทรุดโทรม

ร่างหนึ่งยืนเอามือไพล่หลังท่าทางสงบนิ่งท่านกลางเสียงจ้อกแจ้กของความวุ่นวายทั้งหลาย แสงอาทิตย์เริ่มสาดส่องความร้อนระอุยิ่งเพิ่มขึ้น ชายหนุ่มนามอาซานเตรียมหันหลังเดินจากไปเงียบๆ ทว่ากลับมีเสียงหนึ่งทำให้เขาต้องหยุดชะงัก

"อาซานหยุดก่อน..."

"กระไร"

"เจ้าพบเจอนางผู้แรกไม่ใช่หรอกหรือ ใยไม่พานางกลับเรือนด้วยเล่า จะปล่อยให้นางนอนตรงนี้ได้อย่างไร"

อาซานไม่ได้พูดอะไรเพียงแค่ใช้สายตานิ่งๆ ดุจเหยี่ยวนั่นเหม่อมองหญิงสามมอมแมมผู้นั้นอย่างนึกรังเกียจความสกปรกทั่วร่าง

"พวกเจ้าก็เห็นแล้วไม่ใช่หรือเช่นนั้นก็พานางกลับบ้านเสีย"

ชายหนุ่มผู้นั้นได้แต่ใบหน้าเขียวคล้ำด้วยความโกรธเมื่อถูกอาซานตอกกลับหน้าซื่อๆ ท้ายที่สุดแล้วเขาต้องใช้อำนาจที่มีบีบบังคับอีกฝ่ายอย่างยกตนข่มท่าน

"ดี! ดียิ่งนัก! เช่นนั้นข้าจะบอกท่านพ่อให้จัดการแต่งของเจ้ากับนางเสีย ทั้งยังจะป่าวประกาศไปทั่วหมู่บ้านว่าเจ้าขืนใจนางแล้วไร้ความเป็นสุภาพบุรถษต่ำช้า!!"