THE hallway is quieter than I remembered it to be. Kung aalisin mo ang dumadagaundong na boses ng isang guro na kasalukuyang sinisigawan ang kanyang mga estudyante, marahil ay ang tunog mula sa lumilipad na lamok na lamang ang iyong maririnig.
Mula sa aking dinadaanan ay may dalawang estudyante na naglalakad, ang mga tawa nilang tahimik ay nakarating sa aking pandinig. From their conversations, a sad smile broke into my face.
Crushes...
Such innocence, even I became quite jealous. They just looked cute being so innocent. Back then, naalala ko noong nanonood ako ng mga pelikula, at ang kailanagan mo lang gawin upang maging kaakitakit ka sa harapan ng crush mo ay mag-aktong insente ka sa mga bagay-bagay. But now, even my stomach would not take it if I just pretend.
Anyways, I am not here
