Aslında seni affedebilmeyi istiyorum.
Yaklaşık on günü Emre’yi görmeden geçiriyorum. Eski düzenimi yeniden kurmaya ve o yokken yaşadığım şekilde yaşamaya çalışıyorum ama bir şeyler tuhaf geliyor.
Yıllar önce Emre ile arkadaşken olabilecek en doğal hâlimle kendimdim. O beni hayatından çıkardığında değişmeye başlamıştım. Daha doğrusu değişmek zorunda kalmıştım. Beraber film izlediğim, güldüğüm, en sevdiğim kafelerde oturduğum, lunaparkta çocuk gibi coştuğum adam artık hayatımda yoktu. Onunla beraber yaptığımız her şeyi, onu aklımdan çıkarmak için kesip atmıştım. Öyle yapmak zorundaydım. Yoksa... Nasıl devam edecektim?
Film izlemeyi bırakmıştım mesela... Yani şu tuhaf saatlerde, tuhaf filmler izleme takıntımı... Ne giydiğim ya da ne yediğim önemli değildi ama anısı olmaması gerekiyordu. Ok
