Kan ve Aşk

bölüm 5

delal diye bagirarak kostu onu icin hayatini tehlikeye atti Mirza’nın vurulmasının ardından Delal, hayatının en karanlık anlarını yaşıyordu. Sevgilisi kanlar içinde yere yığılmışken, Delal'in dünyası paramparça olmuştu. Gözyaşları, yüreğinde derin bir yangınla birlikte akarken, ailesine dönmeye mecbur kaldı. Ancak onun için esas acı, orada bekliyordu.

Delal'in babası, aşiretin onurunu her şeyin üstünde tutan sert bir adamdı. Töreleri, kendi ailesinin geleceğinden ve mutluluğundan daha değerli sayıyordu. Annesi ise yıllardır bu düzenin içinde suskun kalmış, babasının gölgesinde kendi isteklerini bastırmış bir kadındı. Delal evine döndüğünde, ailesinin soğuk bakışlarıyla karşılaştı. Annesi, onu karşılamaya gelmedi; babası ise sert, yargılayıcı bakışlarla Delal’e bakıyordu.

"Bizim için sen artık ölüsün!" diye haykırdı babası. Bu sözler, Delal'in yüreğinde açılan derin yaraları daha da kanatmıştı. Mirza'nın ölümünün ardından, kendi ailesi tarafından da yok sayılmak, onun ruhunu bıçak gibi deliyordu. Annesi, göz göze gelmemek için odanın diğer ucunda durmuş, başını eğmişti. Delal, annesinden bir umut bekliyordu; gözlerinde bir sıcaklık, bir anlayış arıyordu. Fakat annesi törelerin yükü altında ezilmiş, konuşamıyordu. Annesinin sessizliği, babasının acımasızlığı kadar ağırdı.

Delal, hem sevdiği adamı kaybetmiş, hem de ailesinin töreler uğruna kendisini silip attığını görmüştü. Tüm dünya üzerine çöküyordu. Delal’in yüreğindeki aşk, törelerin sert ve acımasız yüzüyle çarpışmıştı, ve o bu savaşta yalnız kalmıştı.

Ama Delal, bir seçim yapmak zorundaydı. Kendi kaderine boyun eğip törelerin kurbanı mı olacaktı, yoksa bu zalim düzene karşı mı çıkacaktı? Bu karanlık ve acılı dönemde, kendi içindeki gücü bulmak ve Mirza’nın hatırasına sadık kalarak hayatta kalmak zorundaydı. Ailesi onu terk etmişti, ama Delal pes etmeyecekti. Kendi yolunu çizip, törelere karşı direnişin sembolü olacaktı.