“อ๊ะ...ปะ...เปล่านะคะ กะทิเปล่าคิดลามกนะ” กิรณาปัดมือหนาที่บีบจมูกเธออยู่ออกพร้อมกับก้มหน้าหนีคนที่ล่วงรู้ความคิดของเธอ
“หึ เด็กเนิร์ดลามก” อธิศหัวเราะเบาๆให้กับความน่ารักน่าหยิกของคนตัวเล็กที่กำลังโดนอชิระแกล้ง
“หนูไม่ได้เนิร์ดสักหน่อย” เธอเอ่ยปฏิเสธคนด้านหน้าที่มองเธอผ่านกระจกมองหลัง เห็นนั่งขับรถเงียบๆไม่พูดไม่จา แต่พูดออกมาแต่ละคำทำเอาเธอต้องดิ้นเพราะคำพูดของเขาในทันที เธอใส่แว่น แต่งตัวเรียบร้อยไม่ได้หมายความว่าเธอจะเนิร์ดสักหน่อย ถึงต่อให้เธอจะเนิร์ดแล้วมันยังไง อย่ามาหลงเธอแล้วกัน
“อา ได้ยินไหมน้องบอกว่าน้องไม่เนิร์ด แต่น้องไม่ได้ปฏิเสธนะว่าน้องไม่ลามก” อชิระเห็นท่าทีร้อนรนของเธอแล้วอดไม่ได้ที่จะทำให้เธอร้อนกว่าเดิม ก็ท่าทางเธอมันน่ารักทำไงได้
“หนูเปล่านะ” กิรณารีบปฏิเสธข้อกล่าวหาของเขาพันละวัน รู้สึกว่าตอนนี้เหมือนตัวเองกำลังโดนสองหนุ่มต้อนให้ผู้หญิงตัวเล็กๆอย่างเธอจนมุมอยู่เลย
“พี่ชอบนะคะ” อชิระเอ่ยบอกคนข้างกายก่อนจะหันไปจับปลายคางของเธอให้หันมาสบตากับดวงตาสีดำของตนเอง
“พี่ชอบเด็กลามก อาลุคก็ชอบ ยิ่งถ้าเป็นหนูที่ลามกพวกพี่ยิ่งชอบค่ะ”อชิระปล่อยมือจากปลายคางมน ก่อนจะใช้มือข้างนั้นหยิกแก้มนุ่มของเธอที่กำลังแดงระเรื่อไปหนึ่งที ใจจริงเขาอยากจะฟัด อยากจะหอมแก้มนุ่มๆนั่นสักฟอดให้หายมันเขี้ยว แต่ถ้าขืนทำแบบนั้นกลัวเธอจะตั้งรับไม่ทันเอา ค่อยๆรุกไปทีละนิดดีกว่า แต่ทีละนิดของเขาไม่ใช่วันละนิดนะแต่เป็นนาทีละนิดต่างหาก
ใช้เวลาไม่นานรถยนต์สีดำคันหรูขับมาจอดสนิทอยู่หน้าบ้านสองชั้นสไตล์โมเดิร์นหลังหนึ่งที่ดูท่าจะกินพื้นที่ไม่น้อย
เมื่อรถจอดสนิทชายหนุ่มที่นิ่งเงียบเป็นนิสัยเดินมาเปิดประตูให้เธอลง เธออยากจะบอกเขาเหลือเกินว่าเธอเปิดเองได้ แต่มันก็ช้ากว่าคนหน้านิ่งที่ยืนจ้องหน้ากดดันให้เธอลงจากรถ
หากเธอไม่ลงเกรงว่าคงโดนเขายืนกดดันเธอทางอ้อมแบบนี้ไม่เลิก กิรณาจึงก้าวขาออกจากรถแต่โดยดี เพียงแค่ขาทั้งสองข้างของเธอถึงพื้นเท่านั้นวงแขนอุ่นของคนหน้านิ่งก็โอบรอบเอวเธอทันทีโดยที่ไม่ให้เธอได้ทันตั้งตัว
อธิศโอบเอวร่างบางให้เข้ามาแนบตัวก่อนจะออกแรงเพียงน้อยนิดดันหญิงสาวที่ยืนนิ่งตัวแข็งทื่อให้เดินเข้าไปด้านในตัวบ้านพร้อมเขา
อชิระนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่มองอาหนุ่มกับหญิงสาวเดินเข้าไปด้านในด้วยแววตาที่แพรวพราว อาเขาถึงจะนิ่งเงียบไม่ค่อยพูดค่อยจา แต่บอกเลยว่าการกระทำนั้นชัดเจนและรวดเร็วเสมอ โดยเฉพาะความมือไวของอาเขานั้นไม่เป็นรองใครแน่นอน
เมื่อเข้ามาด้านในตัวบ้านอธิศพาหญิงสาวเดินเข้ามาในครัวด้วยกัน ก่อนจะหันหน้าเข้าไปหาร่างบาง เขายืนจ้องใบหน้าจิ้มลิ้มที่ตอนนี้มัวแต่ก้มหน้าหลบสายตาของเขา ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปากให้กับความประหม่าของคนตัวเล็ก
มือหนาจับเข้าที่เอวบางทั้งสองข้างก่อนจะยกตัวเธอให้ลอยขึ้นแล้ววางหญิงสาวให้นั่งลงบนโต๊ะรับประทานอาหาร
กิรณาหน้าเหวอทันทีที่โดนอุ้มโดยไม่ทันตั้งตัว รู้ตัวอีกทีเธอก็มานั่งอยู่บนโต๊ะโดยที่มีเจ้านายหนุ่มหน้านิ่งคร่อมแขนทั้งสองไว้ข้างๆ ตัวเธอ ทำให้ใบหน้าหล่ออยู่ใกล้จนเธอสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆของเขา
“หนูจะช่วยพวกพี่ทำอาหารหรือนั่งรอทานอย่างเดียวค่ะ”
กิรณาที่มัวแต่สนใจชายหนุ่มตรงหน้าต้องตกใจจนสะดุ้ง เมื่อเจ้านายหนุ่มอีกคนที่ไม่ทราบว่าเข้ามาประชิดตัวเธอตั้งแต่ตอนไหน ยืนพิงขอบโต๊ะอยู่ข้างๆ เธอก่อนจะยื่นหน้าเข้ามาเอ่ยถามชิดแก้มนุ่มของเธอ
“อุ๊ย!!เอ่อ...กะทินั่งรออย่างเดียวดีกว่าค่ะ....คือ...กะทิไม่ถนัดเข้าครัว”อย่าเรียกว่าไม่ถนัดเรียกว่าเธอทำอาหารไม่เป็นเลยดีกว่า ไม่ว่าจะเคยลองพยายามกี่ครั้งรสชาติที่ออกมาก็ทำให้เธอต้องเททิ้งทุกครั้ง เธอจึงตัดสินใจว่าซื้อเขากินมันง่ายกว่าให้เธอทำเองเยอะ
“นั่งรอนิ่งๆ อย่าซนละ” อธิศใช้ปลายนิ้วชี้เคาะจมูกคนตัวเล็กที่กำลังเอ่ยบอกพวกเขาว่าเธอทำอาหารไม่เป็นอย่างเอ็นดู
ทั้งสองหนุ่มเดินไปถอดสูทตัวนอกออกวางไว้ที่โซฟา เธอหันมองสองหนุ่มสลับกันไปมาพร้อมกับใช้มือจับหน้าอกข้างซ้ายของตัวเองไว้ไม่ให้มันเต้นแรงแบบนี้
จะไม่ให้เธอใจเต้นผิดจังหวะได้อย่างไร เมื่อเจ้านายหนุ่มทั้งสองคนขยันยั่ว ขยันอ่อยเธอไม่เว้นแม้แต่วินาทีเดียว
ตอนนี้หนุ่มหน้านิ่งกำลังอยู่ในชุดเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงยีนพอดีตัวที่ตอนนี้มีผ้ากันเปื้อนสีชมพูหวานทับอยู่ด้านหน้า
ส่วนอีกหนึ่งหนุ่มอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวปลดกระดุมลงสามเม็ดจนเห็นกล้ามหน้าอกแน่นๆนั้นรำไร กับกางเกงยีนที่พอดีกับท่อนขาเรียวยาวของเขาและที่สำคัญตอนนี้เขากำลังใส่ผ้ากันเปื้อนสีชมพูแบบเดียวกับอีกหนึ่งหนุ่มอยู่