เด็กคนโปรดของเสี่ยภีม

เด็กเสิร์ฟหรือเด็กเสี่ย?

ตอนที่ 2

เด็กเสิร์ฟหรือเด็กเสี่ย?

ธัญมล กลับออกมาทำงานเหมือนเดิม

แน่นอน ...เธอปฏิเสธเขา

ด้วยไม่ต้องการเป็นเด็กเสี่ย หรือเด็กเลี้ยงของใคร แม้เขาจะหล่อเหลา ดูดี แค่ไหนก็ตาม

แต่ถ้าจะต้องให้เธอเป็นแบบนั้น

เธอขอเป็นหรือเด็กเชียร์เบียร์ดีกว่า

แม้จะตั้งใจเช่นนั้น ทว่าหัวใจของเธอกลับเต้นระส่ำแทบไม่เป็นจังหวะ เมื่อนึกถึงลมหายใจผ่าวร้อนที่มีกลิ่นมินต์ผสานกับกลิ่นบุหรี่จาง ๆ ยามที่เขาโน้มหน้าลงมาใกล้

ถ้าหากเขาไม่ใช่ เสี่ย ก็คงดี

เธอรู้ว่าเขาไม่พอใจ แต่เขาก็เป็นผู้ใหญ่พอที่จะไม่เซ้าซี้เธอต่อ และเธอคาดว่าคนอย่างเขาคงจะมีเด็กที่เลี้ยงดูอยู่แล้วอย่างแน่นอน และหากต้องการหาเพิ่มอีกก็คงจะไม่ยากอะไร

เพราะหลังจากที่เธอเดินออกมา

ก็เห็นมีผู้หญิงหน้าตาสะสวย เดินสวนเข้าไปในห้องเขา

ก็ดีแล้ว

เขาจะได้ไม่มาเกาะแกะเธออีก

"หม่อนจริงด้วย?"

เสียงทักนุ่มหูจากโต๊ะที่อยู่ด้านหลัง ทำให้เธอหันไปมอง ก่อนจะขมวดคิ้วเข้าหากันเมื่อเห็นชายหนุ่มหน้าขาวตี๋ที่นี่

"คุณภาค"

ภาค เป็นอดีตรุ่นพี่ที่มหาลัย และตอนนี้เรียนจบไปสองปีแล้ว เธอทราบว่าเขาทำงานเป็นระดับผู้จัดการฝ่ายผลิตภัณฑ์ให้กับบริษัทเครื่องดื่มเจ้าดัง เธอไม่ได้ติดต่ออีกฝ่ายมานานมากแล้ว ด้วยยุ่งทำเรื่องการเรียนและการทำงานหาเลี้ยงตัวเอง

อีกอย่างพอจะทราบว่าแฟนสาวของ ภาค ขี้หึงมาก ตอนที่เธอเป็นเด็กเสิร์ฟอยู่ที่ทีน่า ฝ่ายนั้นก็มาหาเรื่องเธอ เป็นสาเหตุให้เธอต้องลาออกจากที่นั่นและมาทำงานทีจี

เธอจึงไม่อยากจะคุยและข้องเกี่ยวกับเขาอีก

"หม่อนมาเป็นเด็กเชียร์เบียร์ที่นี่จริง ๆ ด้วย พี่ก็ถามเพื่อน ๆ ของหม่อนหลายคนแล้วว่าหม่อนหายไปไหน เพราะพี่ติดต่อหม่อนไม่ได้เลยทั้งเบอร์โทรทั้งไลน์ ทำไมจะต้องหลบสายหลบหน้าพี่ด้วยครับ?"

ภาค ถามอย่างร้อนรนใจ ขณะมองใบหน้าสวยผุดผาด และเรือนร่างงดงามที่อยู่ในชุดเดรสขาวเขียวเข้ารูป และมองเขาด้วยสีหน้าเฉยชาระคนเอือมระอา

"หม่อนกำลังทำงานค่ะ คุณภาคอย่าทำให้หม่อนรู้สึกลำบากใจไปมากกว่านี้เลยนะคะ"

ธัญมล ถอยออกห่างอย่างระมัดระวัง

"เดี๋ยวก่อนซิหม่อน! พี่แค่มาทานอาหาร และพี่จะสั่งเบียร์ด้วย หม่อนมาบริการที่โต๊ะพี่นะครับ พี่ขอเหมาเวลาหม่อนทั้งคืนและพี่จะให้ทิปหม่อนคนเดียวเลย"

ภาค รีบยื่นข้อเสนอ เมื่อตระหนักได้ว่าเธอเป็นเด็กเชียร์เบียร์ของที่นี่

"คงจะไม่ได้หรอกค่ะ หม่อนเป็นเด็กเชียร์เบียร์ของทีจี หม่อนต้องดูแลหลายโต๊ะค่ะ อีกอย่างโซนฝั่งนี้ จะเป็นของกระต่ายเพื่อนอีกคนค่ะ"

เธอ ตอบปฎิเสธอย่างสุภาพ

และหันหลังเตรียมจะเดินห่างออกมา พร้อมโบกมือให้เพื่อนร่วมทีมมาดูแลลูกค้าโต๊ะนี้ต่อ

ทว่า ภาค เหยียดกายลุกขึ้น

และคว้าข้อมือเธอไว้

"เดี๋ยวซิหม่อน! อย่าหมางเมินกับพี่อย่างนี้สิครับ พี่อุตส่าห์สืบหาหม่อนและตามมาหาถึงที่นี่นะครับ"

เสียงของภาคเว้าวอน

ธัญมลจึงรีบสะบัดข้อมือออกอย่างรวดเร็ว

"คุณภาคกำลังจะทำให้หม่อนเดือดร้อนนะคะ ที่ผ่านมายังวุ่นวายไม่พออีกเหรอ? หม่อนเพิ่งมาทำงานที่นี่วันแรกนะ เดี๋ยวคุณลภัสแฟนพี่ก็ตามมาอาละวาดหม่อนอีกหรอกค่ะ"

เธอรีบขยับตัวออกห่าง และเอ่ยตัดพ้อ

จนอีกฝ่ายถอนหายใจ

"หม่อนพี่ต้องขอโทษแทนภัสเขาด้วยนะ พี่จะพยายามไม่ให้เขามาวุ่นวายกับหม่อนอีก ให้เขาอยู่ส่วนของเขา แต่ขอร้องหม่อนอย่าหนีพี่เลยได้ไหมครับ"

"ถ้าไม่อยากให้หม่อนเดือดร้อนจริงๆ คุณภัสก็อย่ามายุ่งวุ่นวายกับหม่อนดีกว่าค่ะ"

น้ำเสียงเธอแข็งกร้าวขึ้น

ทำไมเธอจะไม่รู้ ว่าสาเหตุที่ภาคได้เลื่อนตำแหน่งเป็นถึงระดับผู้จัดการบริษัท เพราะแฟนสาวเป็นหลานของเจ้าของบริษัทนั้น และภาคเองก็เกรงใจ ลภัส มาก แต่ยังคงตามตื้อตามจีบเธอไม่หยุดหย่อน

ทั้ง ๆ ที่เธอปฏิเสธอย่างชัดเจนแล้ว

แต่ ภาค ไม่สนใจและขยับเข้ามาใกล้

ก่อนจะตัดสินใจเอ่ยบอกตามความรู้สึกในใจของตน

"หม่อน อย่าเย็นชากับพี่แบบนี้ พี่ชอบหม่อนจริงๆ นะครับ กับภัสพี่ก็แค่..."

ทว่า ก่อนที่เขาจะเอ่ยอะไรมากกว่านั้น ร่างของ ธัญมล ก็ถูกกระชากออกห่าง ก่อนที่เธอจะถูกฝ่ามือของใครคนนั้นตบฉาดเข้าที่หน้าอย่างแรง

เพี๊ยะ!!!

"ภัส!! จะทำอะไร?"

ภาคร้องเสียงหลง เมื่อเห็นลภัสแฟนสาวของตนทำแบบนั้นกับผู้หญิงที่ตนชอบมาเนิ่นนาน

ทว่า ลภัส หันมามองด้วยแววตาดุกร้าว

"ทำอะไรนะเหรอ? ภัสจะต้องเป็นคนถามไหม? ไหนภาคบอกว่าติดประชุม แต่ทำไมตามมานั่งเฝ้านังเด็กเสิร์ฟถึงที่นี่!!"

"มันไม่ใช่อย่างนั้นนะภัส!! คุณอย่าทำแบบนี้ได้ไหม! คนมองกันใหญ่แล้ว อายเขาซะบ้างสิ!!"

"ทำไมจะต้องอาย! คนที่อ่อยแฟนชาวบ้านต่างหากละที่ต้องอาย ฮึ!! เป็นเด็กเสิร์ฟหรือเป็นเด็กเสี่ยกันแน่!!"

ความวุ่นวายบังเกิดขึ้นที่โต๊ะยี่สิบหกของร้าน ทำให้พนักงานต้องเข้ามาห้ามวุ่นวายไปหมด ก่อนที่ร่างหนาของเจ้าของร้านจะเดินมา แล้วเอ่ยเสียงดัง

"เกิดอะไรขึ้น?"

"คุณภีม!"

ลภัส หันมามองก่อนละมือลง ด้วยคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ หล่อนคือ วีนา พี่สาวของหล่อนที่รู้จักและหมายปอง ภีม สกุลภวัฒน์กุล มานานแล้ว

"ทำไมต้องมาทำร้ายเด็กผม?"

น้ำเสียงของ ภีม เข้มขึ้น ขณะปราดไปประคองร่างเล็กของเด็กเชียร์เบียร์ที่ยืนตัวสั่นอยู่ข้างโต๊ะอีกฝั่ง ดวงตาของเขาดำมืดขึ้น เมื่อเห็นรอยช้ำแดงชัดบนแก้มเนียนใสของเธอ

"เป็นเด็กเชียร์เบียร์ของทีจีไม่ใช่เหรอคะภีม? ไม่ใช่เด็กในร้านของภีมซะหน่อย"

วีนา ตอบแทนน้องสาวตน

รู้สึกหมั่นไส้คนตรงหน้าขึ้นมาตงิด ๆ เมื่อเห็น เจ้าของร้านรูปหล่อ เข้าไปประคองร่างมารหัวใจของน้องสาวด้วยท่าทีห่วงใยอย่างชัดเจน

ภีม เงยหน้าขึ้นมองทั้งคู่

และเหลือบมองผู้ชายหน้าตี๋ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ กับน้องสาวเพื่อน ก็พอจะปะติดปะต่อเรื่องราวได้

"จะเด็กของทีจีหรือใครที่ไหน? แต่ก็ไม่สมควรที่จะต้องมาถูกทำร้ายและรังแกในร้านของผมแบบนี้!"

น้ำเสียงเขาเข้มขึ้นอย่างเอาเรื่อง

จนทั้งสองหน้าเจื่อนลง

"เอ่อ! ภัสก็แค่ จะมาตามแฟนกลับบ้านเท่านั้นเองค่ะ"

ลภัส รีบเอ่ยบอกพร้อมตวัดแขนเกาะเกี่ยวแฟนหนุ่มไว้แน่น ขณะที่ ภาค หลบสายตาคมเข้มที่มองมาอย่างดุกร้าว ด้วยกระแสบางอย่างนั้นทำให้ตนรู้สึกเสียววาบไปทั่วสันหลัง แม้ตอนนี้จะอยากเข้าไปปลอบใจธัญมลเพียงใด

ภาคจึงได้แต่ยืนนิ่ง

"งั้นก็ดี"

ภีม โอบร่างบางที่สั่นระริกเข้ามาแนบชิด ก่อนจะเอ่ยตอบด้วยเสียงเข้มทรงอำนาจ

"ช่วยพาแฟนคุณกลับออกจากร้านผมด้วย!! และถ้ายังมาวุ่นวายแบบนี้อีก ...ผมเอาเรื่องพวกคุณแน่!"

**********