Kabanata 26.2
Dahil sa sobrang pag-iisip ko ay naging blanko ang isipan ko. Na sa sobrang dami ng pumapasok sa aking utak ay hindi ko sila magawang buohin.
My decision was final at iyon lang ang klaro sa akin. Iyon na lang muna ang iisipin ko sa ngayon.
Tumingin ako sa labas ng kotse at nakitang nakapasok na kami sa subdibisyon. Nang makarating kami sa harapan ng bahay ay hindi ko na magawang ngumiti.
My system was suddenly washed-up with reality and then new seeds of anger was planted and shined through the walls of artificial soil. For short, wala na akong nararamdamang iba kundi galit.
Ngayong medyo nagigising na ako ay saka ko pa nakita ang mundong tinitirhan ko kung saan puno pala ng pagpapanggap at kasinungalingan. Ang tanga mo Arcise.
May nagbukas sa akin ng pinto at binati ak
