อ้อนรักพี่ชายข้างบ้าน

ออกค่ายอาสา (คุณพ่อที่รัก)

โรงอาหาร

น้องอินที่กำลังทยอยหั่นผักทำกับข้าว พี่นางเดินเข้ามาชนเธอจนมีดที่หั่นผักอยู่บาดฝ่ามือเข้า

"โอ้ย..."

"น้องอินเป็นอะไรค่ะ"พี่หลินเอ่ยถามขึ้น

"ขอโทษทีนะ" พี่นางเอ่ยคำขอโทษออกมา แบบไม่ได้จริงใจมากนัก เพราะเธอจงใจให้มันเกิดขึ้น

"ไม่มีอะไรค่ะพี่หลิน รีบทำกับข้าวเถอะค่ะ"

น้องอินยังคงนั่งกำมือตัวเองเอาไว้ ตรงที่มีดบาดเลือดไหลเต็มฝ่ามือเธอยังคงกำมือแน่นด้วยความแสบ จนเธอต้องลุกออกไปล้างมือยิ่งล้างยิ่งแสบ

"หึ สำออย" พี่นางที่หันมาแสยะยิ้มให้ก่อนจะเดินออกไป

น้องอินล้างแผล ไปพร้อมน้ำตาด้วยความแสบ เธอหยิบกระเป๋าถือด้านในมีพลาสเตอร์ปิดแผลมาปิด

เอาไว้ เธอล้างหน้าล้างตา จนกลับมานั่งหั่นผักต่อ ด้วยท่าทางจับมีดไม่ถนัด ทำให้เธอหั่นผักช้าลง พายุคุยงานเสร็จเดินเข้ามาในโรงอาหาร เห็นท่าทางน้องอินเงอะงะ จับมีดอย่างลำบาก เขาเลยเดินมาที่เธอ

"น้องอินเป็นอะไร" เสียงของพายุทำให้น้องอินกำมีดเอาไว้แน่น จนเลือดไหลซึมออกมา

"ไม่ได้เป็นอะไรค่ะ" เธอก้มหน้าก้มตาตอบ เธอขยับมือที่ถือมีดเอาไว้ด้านหลัง แต่เลือดที่ฝ่ามือหยดลงที่พื้น

พายุมองเห็นพอดี

"เป็นอะไรทำไมไม่บอก เลือดที่พื้นนั่นละ" เขาชายตามองมือของน้องอินที่ตอนนี้มีเลือสีแดงหยดลงเป็นระยะ

พายุตวาดเสียงดังจนน้องอินเนื้อตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว เสียงร้องไห้ที่ดังขึ้นมาด้วยความตกใจเสียงของพายุที่ตวาดใส่เธอ หลินที่เห็นวิ่งมากอดน้องอินไว้แนบกาย ซันเองวิ่งเข้ามาดึงพายุให้ออกห่างจากน้องอินที่มีอาการหวาดระแวงเพื่อนของเขา

"น้องอิน น้องอิน พี่หลินพาไปทำแผลนะคะ" หลินเดินเข้ามาประคองน้องอินออกมาทำแผลด้านนอก เพื่อหลีกหนีจากพายุ ภาวะการกลัวเสียงของน้องเหมือนจะรุนแรงขึ้นทุกที

"มึงก็รู้ น้องเป็นโรคกลัวเสียงดัง จะตวาดทำไม" ซันหันมาถามเพื่อน

"กูลืมนะ ถามดีๆแล้ว ไม่ตอบ" พายุที่หน้าเสีย ที่เห็นอาการของน้องก่อนเดินออกไปกับหลิน

พายุเอ่ยบอกเพื่อน นางเองที่ยืนแอบฟังอยู่กับกลุ่มเพื่อนของเธอ

"แกคิดจะทำอะไรยัยนาง"

"ฉันไม่ได้เป็นคนทำ แต่จะเป็นแก แล้วก็แก"

เพื่อนสาวลูกคู่ของนาง ที่จะยอมทำอะไรก็ตามที่นางสั่ง เพราะนางรวย และมีเสื้อผ้า เครื่องสำอางค์ กระเป๋าสวยๆมาให้พวกเธอตลอด นางวางแผนกับเพื่อนที่จะทำให้น้องอินเลิกยุ่งกับพายุ

หลินพาน้องอินมานั่งทำแผลเลยสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้นทำไมมีดบาดขนาดนั้น

"ก็พี่นางมาเดินชนน้องอิน ตอนกำลังหั่นผักนะคะ ในมือของอินถือมีดอยู่ค่ะ"

"โอ้ยน้องอินพี่ก็ถามอยู่ คราวหน้ามีอะไรบอกพี่เลยนะ น้องสาวซัน ก็เหมือนน้องพี่เลยนะ" หลินเอ่ยออกมาด้วยใจจริงๆ เอามือลูบศรีษะของน้องเป็นการปลอบ แสดงความห่วงใยน้องอิน

"ค่ะพี่หลิน" เธอยิ้มให้ เพราะในชีวิตนี้เธอเองก็ไม่เคยมีพี่สาว

"น้องอิน"

สักพักเสียงพายุที่ใจเย็นลงเดินมาทางน้องอิน ก่อนจะแบมือหนาๆ ของเขา

"พี่ขอดูหน่อยได้ไหมค่ะ"

น้องอินชักมือกลับ เดินไปอยู่ด้านหลังของพี่หลินเธอเกาะแขนพี่หลิน มือไม้สั่น หลินจึงจับมือเธอเอาไว้

"น้องอิน ไม่เป็นไร พี่พายุแค่จะมาขอโทษนะ"

หลินเองที่ช่วยพูดให้พายุ พายุเองแววตาเศร้าหมอง เสียใจที่ทำให้น้องกลัวตัวเองอีกครั้ง

"พี่ขอโทษนะครับ ยกโทษให้พี่นะ"

พี่หลินเองค่อยๆพาน้องอินเดินออกมาจากด้านหลังของเธอพายุเองยื่นมือไปจับ ความกลัวพายุเมื่อกี้เนื้อตัวสั่นเทา เขาดึงน้องเข้ามาในอ้อมกอดของเขาอย่างเบามือ

"พี่ขอโทษนะน้องอิน "

เขาจับมือของน้องข้างที่เป็นแผลแต่ตอนนี้พี่หลินใช้พลาสเตอร์กันน้ำขนาดใหญ่พอดีฝ่ามือมาปิดให้

"ใครทำ พี่ถาม ว่าใครทำน้องอิน"

เสียงเข้มที่คุกรุ่น จนน้องจะขยับหนี พายุเลยต้องใช้โทนเสียงที่ละมุนลงกว่าเดิมจนน้องขยับเข้ามาในอ้อมกอด

"น้องอิน"เสียงดังมาจากทางด้านหลัง เสียงนี้ที่เธอคิดถึงแทบขาดใจ พายุเองไม่ได้คำตอบ

"คุณพ่อ" เธอผละจากอ้อมกอดของพายุวิ่งไปหาอ้อมกอดของคนเป็นพ่อ ด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยน้ำตา

"คุณพ่อน้องอินคิดถึงคุณพ่อมากๆๆเลยค่ะ"

"ฮือ ฮือ" เสียงคร่ำครวญลูกน้อย ที่พ่อมองยังไงก็ยังเป็นเด็ก

"ไหนว่าโตแล้วไงหละลูก"

"สวัสดีครับคุณลุง"

พายุเดินมาทักทายคุณลุง

"อ้าวพายุ สบายดีนะ"

"สบายดีครับ"

"อ้าวแล้วนี่มือไปโดนอะไรมา"

พ่อจับฝ่ามือของน้องอินขึ้นมาดู

"มีดบาดค่ะ ไม่ได้เป็นอะไรแล้ว คุณพ่อผอมลงไหมค่ะ "

"กินข้าวคนเดียวไม่ค่อยอร่อยนะ" คุณพ่อพูดกึ่งหัวเราะ จนทำให้คนที่ร้องไห้เมื่อกี้กลับมายิ้มได้

"ถ้างั้นเย็นนี้ทานด้วยกันนะครับคุณลุง" พายุเอ่ยชวน

"ไม่เป็นไรลูก ลุงแค่แวะมาหาน้องอินคิดถึง "

"ก่อนกลับผมจะพาน้องแวะเข้าไปที่บ้านนะครับ"

พายุเอ่ย หลังจากร่ำลากับคุณพ่อเธอก็ขอตัวกลับบ้าน น้องๆปี1 เพื่อนๆ พี่ๆสันทนาการนั่งร่วมโต๊ะทานข้าวด้วยกัน ก่อนที่จะพักผ่อนเพราะพรุ่งนี้ตื่นแต่เช้ามาเริ่มงานกัน

-----------

เช้าวันรุ่งขึ้นของการเข้าค่ายอาสา พี่ๆ ปี4 ได้ออกไปติดต่อขอความช่วยเหลือจากพี่ๆการไฟฟ้า ให้มาช่วยเรื่องการเดินสายไฟ ซึ่งพี่ๆพร้อมช่วยเหลือกำลังจะเข้ามา หลังจากทานข้าวเข้าเสร็จแล้ว น้องอินกับเพื่อนๆเตรียมเมนูอาหารกลางวันแล้วก็มาช่วยพวกพี่หลิน พี่ซันทาสีอาคารด้านใน พายุเองที่ตอกตะปูซ่อมแซมรอยรั่วอยู่ น้องอินเข้ามาเสิร์ฟน้ำ พี่ๆผู้ชายที่กำลังทาสี ตอกตะปู พันสายไฟต่างๆ

"พี่กอล์ฟ ค่ะ พี่อาร์ น้ำค่ะ"เสียงหวานๆของน้องอินที่ดังมา ทางพี่กำลังทาสี

"ขอบคุณจ้า" กอลฟ์เอ่ยขอบคุณน้อง

"น้องอินครับ พี่ขอด้วยครับ"

เสียงพายุที่เอ่ยขอน้ำจากน้อง แต่น้องยังนิ่งเฉยไม่สนใจพายุเลย

"น้องอิน ไม่คุยกับพี่หรอ"

"พี่ปาล์มค่ะ น้ำค่ะ"

"ขอบคุณครับ"

เสียงตอกตะปูที่ดังขึ้นมาเรื่อยๆ จนน้องอินอยากจะเดินหนีออกไปจากตรงนี้ ปัง ปัง ปัง โดยที่พายุไม่ได้มอง เพราะเค้ามองแค่น้องอิน

"โอ้ย..." เขาสบัดมือด้วยความเจ็บ ค้อนทุบลงมาตรงมือที่จับตะปูไว้ จนตนนี้ค้อนร่วงหล่นลงพื้น น้องอินเองตกใจรีบวิ่งมาดูคนพี่

"ขอน้องอินดูหน่อยค่ะ "

น้องอินขอดูมือเค้า แล้วเดินมาที่กระติกน้ำแข็ง เอาผ้าเช็ดหน้าออกมาจากกระเป๋ากางเกง จับก้อนน้ำแข็งมาใส่จำนวนที่เยอะมากเอาใส่ผ้าเอาไว้ ห่อทบกันจนแน่น เธอเดินมาหาพายุ เอาผ้าประคบตรงฝ่ามือเอาไว้

"โกรธอะไรพี่อีกหรือเปล่า"

"โกรธค่ะ โกรธมาก ทำไมต้องทำให้ตัวเองเจ็บตัวด้วยค่ะ"

เธอเงยหน้าขึ้นมาคุยกับพายุ มือยังเอาผ้ามาประคบให้อยู่ก่อนเธอจะเปลี่ยนเรื่องคุย

" น้องอินขอช่วยทาสีได้ไหมค่ะ น้องอินอยากวาดภาพบนกำแพงได้ไหมค่ะ"

"ได้สิ พี่ช่วยนะ"

ภาพวาดบนกำแพง ที่เป็นภาพสัตว์ต่างๆ เหมือนมีสวนสัตว์อยู่ในห้องเรียน เยอะแยะเต็มไปหมด

"โห น้องอิน สวยมากเลย" พี่หลินเอ่ยบอก

"ขอบคุณค่ะพี่หลิน" น้องอินหันมาตอบก่อนที่จะลงสีไปอีก พายุที่ได้แต่นั่งมองภาพบนผนังสวยงามมาก

พักกลางวัน เลิฟ สตอรี่ มิวสิค ทำเมนูอาหารกลางวันรอเสริฟ์ก๋วยเตี๋ยว ทุกคนได้นั่งกินกันจนอิ่ม พร้อมขนม ผลไม้ต่างๆ

กิจกรรมช่วงบ่ายผู้อำนวยการโรงเรียนเข้ามาดู ภาพบนกำแพงสวยงามมาก ท่านได้เอ่ยชม ประธานรุ่นปี4 ส่งมอบอุปกรณ์การเรียน และเครื่องเล่นกีฬาต่างๆมอบให้น้องๆนักเรียน เด็กๆที่นี่ดีใจกันมากโดยมีคุณพ่อของน้องอิน คุณพ่อคุณแม่ของพายุ และพวกเพื่อนๆของเขามาร่วมยินดีด้วย พรุ่งนี้เหลือเก็บงานตามจุดต่างๆ

"คืนนี้มีถนนคนเดินสีชมพู น้องสามารถไปเที่ยวได้ ออกจากหน้าโรงเรียนเลี้ยวขวาเดินไปทางวัดนิดนึง ไปกันเยอะพี่จะบอกพี่รถทัวร์เอาไว้ให้ครับ"

"น่าสนุกมากๆค่ะ พวกเราขออนุญาตินะคะ"

"ครับ อย่าพากันกลับดึกนะครับ"

แยกย้ายกันกลุ่มพายุ รวมถึงหลินกับน้องอิน ไปเที่ยวด้วยกัน มันจะมีร้านปิ้งย่างเสียบไม้เจ้าประจำของพวกผู้ชายพวกเขารวมตัวกันแวะมาทานที่ร้านในค่ำคืนนี้