มีเรื่องปะทะ
1386 Words
เลิฟ สตอรี่ มิวสิค ที่เห็นน้องอินมาเรียนแล้ว และมาพร้อมพายุเลยสงสัย น้องอินเดินมานั่งกลุ่มเพือนนั่งอยู่
"น้องอินหายดีแล้วหรอ!"
"อ้อจ๊ะ" อินหันกลับมาตอบเลิฟ
"ทำไมมาด้วยกันได้ละไหนว่า พี่พายุเค้า"
"แหมๆเรียกร้องความสนใจสิยะ ผู้ชายต้องมาส่ง"
น้องอินที่เห็นพี่นางเดินมาหาเรื่องกันถึงที่ก็เลยจะลุกหนีออกจากโต๊ะ
"จะไปไหน เพราะแก คนเดียว ฉันโดนไล่อย่างกับหมูกับหมาเลย"
แก้วน้ำแดงที่นางถือมาด้วย โดนราดลงมาบนเส้นผมถึงใบหน้าของน้องอิน เพื่อนๆที่นั่งด้วยรีบลุกมาจับพี่นางไว้ทันที
"ทำบ้าอะไรของพี่วะ"
เลิฟต่อว่านาง ที่ทำแบบนี้กับเพื่อนของเธอ คิดว่าน้องอินคงจะอ่อนแอ ขี้โรคไม่กล้าทำกลับ
"ยืมก่อนนะสตอรี่ เดี๋ยวซื้อคืนให้"
สตอรี่ชูมือทำท่าทางโอเคส่งให้เพื่อน น้องอินเลยคว้าชามก๋วยเตี๋ยวร้อนๆของสตอรี่ สาดใส่หน้าอกของนาง
"ว้าย...ร้อน ร้อน แกทำฉัน อย่าอยู่เลย"
นางจะเข้าเดินเข้าไปตบน้องอิน เพื่อนๆทั้งสามคนจับตัวพี่นางไว้ จนเกือบจะดิ้นหลุด
"มีอะไรกัน" เสียงราบเรียบของพายุ ที่เดินเข้ามาพร้อมเพื่อนๆ ซัน ปาม อาร์ม กอลฟ์นางรีบทิ้งแก้วน้ำแดงลงทันที แต่น้องเองที่ยังไม่ได้วางชามก๋วยเตี๋ยวเลย
"เงียบกันทำไม มีอะไรกันถ้าไม่มีใครพูดไปพบคณะบดีกัน" พายุที่หันมามองน้องสาวข้างบ้าน หันไปทางคนก่อเรื่องคือนาง
"คือนางมาพูดขอโทษน้องเรื่องเมื่อเช้านะคะพี่พายุ เดินมาสะดุดนะคะน้ำแดงเลยหกใส่น้อง นางไม่ได้ตั้งใจค่ะ พอนางจะขอโทษ น้องก็"
"หึหึ น้องอินว่าพี่นางน่าจะไปเรียนการแสดงนะคะ แอคติ้งได้ ความตอแหลผ่าน"
"นี่ยัยบ้า"
พายุหันมามองน้อง สายตาเรียบง่าย คนมองกลับมาสายตาไม่มีประกายใดๆ มีแต่ความว่างเปล่า
"น้องอินไปล้างตัวก่อนครับ พวกพี่จัดการให้" ซันเอ่ยออกมาเดินพาน้องไปล้างตัวกับ เพื่อนๆของน้อง พายุเองที่มองไปยังเพื่อนกับน้องอินด้วยความหวงของ เขาเอ่ยกับนาง
"อย่ายุ่งกับน้องอินอีก อย่าหาว่าฉันไม่เตือน "
"พี่พายุ แต่นางโดนน้ำร้อนในก๋วยเตี๋ยวเลยนะคะ".
"แล้วไง ฉันไม่จำเป็นต้องฟังเธอ ฉันเห็นเธอทำร้ายอินทิราก่อน"
"เป็นถึงรุ่นพี่ แต่เดินมาหารุ่นน้องแถมยังสาดน้ำแดงใส่รุ่นน้องอีก" ปามเอ่ยออกมา จนนางเองหน้าเสียที่พวกพี่ประธานรุ่นเห็น แต่เธอยังปฎิเสธ
"ถ้ามีอีกครั้งนึง เธอได้ออกจากมหาลัยแน่"
พายุพูดแล้วเดินออกมากับกลุ่มเพื่อนๆ นางเองยืนกระทืบเท้ากรี๊ดในใจเบาๆ
พายุเดินมาถึงห้องน้ำ เจอซันเพื่อนๆของน้องสองคนยืนรอหน้าห้องน้ำ เลิฟเอาชุดนักศึกษาที่พกมาด้วยในรถ เอามาให้น้องอินเปลี่ยน แต่ด้วยเพราะชุดมันเล็กรัดรูปกระดุมเสื้อจะแตกออก กระโปรงสั้นผ่าสูง
" เลิฟ น้องอินว่าใส่ชุดเดิมเหอะ"
"ขอโทษทีแก เรามีแต่ชุดแบบนี้อะ ใส่ๆไปก่อนนะวันเดียว"
เลิฟกับน้องอินพากันเดินออกจากห้องน้ำข้างโรงอาหารในคณะ สายตาหนุ่มๆจ้องมองมาทางน้องอิน รวมถึงพายุมองชุดที่น้องอินใส่
"ใส่ชุดอะไรของเธอเนี่ยะ "
"เอ่อ... ชุดเลิฟเองค่ะพี่พายุ" เลิฟแก้ตัวให้เพื่อน
"ไปเปลี่ยนออกเดี๋ยวนี้" เขาหันมาตวาดใส่เธอ
"น้องอินไม่เปลี่ยน ใส่ชุดนี้เรียนจะเป็นอะไร"
เธอเงยหน้าขึ้นไปตอบอย่าง กล้าๆกลัวๆ ในใจสั่นไปหมดแล้ว
"น้องอิน พี่บอกให้ไปเปลี่ยน"
น้องอินไม่ได้ฟังเค้า เดินออกมาจากห้องน้ำทันทีพร้อมเพื่อนๆ พายุกำลังไม่พอใจชุดของน้องรัดแน่น จนนมทะลักออกมา กระโปรงที่ผ่าจนจะถึงขอบกางเกงใน พยุเดินตรงเข้ามา อุ้มน้องอินขึ้นพาดบ่า หัวของเธอห้อยลงไปตามแผ่นหลังของเขา เธอใช้กำปั้นน้อยๆสองข้างทุบลงไปแผ่นหลังของพายุหลายๆครั้ง แต่เขาไม่ยอมปล่อยเธอลง คนในคณะ เพื่อนของน้องอิน เพื่อนของพายุมองหน้ากันเหรอหรา
" ดื้อนักใช่ไหม เพี๊ยะ"
พายุเอ่ยออกมาใช้ฝ่ามือข้างที่ว่างตีลงไปที่ก้นของน้อง คนตัวเล็กเองสะดุ้งเพราะแรงตีน้องจึงหยุดทุบหลังพายุ น้ำตาเริ่มปริ่มแต่ไม่กล้ามีเสียงออกมาให้เขาได้ยิน พายุเดินก้าวเท้าอย่างเร็วจนพาน้องไปถึงรถของเขา เขาใช้มือข้างนึงเปิดประตูโยนเธอลงไปที่เบาะด้านข้างคนขับ
"อย่าลงมานะ ไม่งั้นเห็นดีกันแน่"
พายุชี้หน้าเธอพร้อมสั่งเสียงดุ ไม่ให้เธอลงจากรถ น้องอินจึงได้แต่นั่งนิ่ง ไม่พูดไม่จา ใบหน้าเรียบเฉยน้ำตาปริ่มไม่ได้ไหลหยดลงมาให้เห็น น้องอินเลยกระชากประตูรถปิดเข้ามาอย่างแรงพายุเองที่เจอน้องเหวี่ยงใส่เหมือนตอนที่เค้าเคยทำใส่เธอ
"เห้อ...โดนเอาคืนแล้วมั้งกู"
พายุเดินมาขึ้นรถ ขับออกไปทันที พอเขาออกมาถึงหน้ามหาลัยน้องอินเอ่ยถาม
"พี่พายุ จะไปไหน น้องอินมีเรียน"
"เงียบปากเธอไปซะ"
หลังจากนั้นสองคนเงียบกันมาตลอดทาง พายุขับมาจอดหน้าร้านขายชุดนักศึกษา ร้านหนึ่ง เขาเดินลงจากรถมาเปิดประตูอีกฝั่งนึง โดยไม่ๆได้พูดอะไร เขาจับข้อมือน้องให้ลุกออกจากรถเดินตามเขาเข้าไปในร้าน
"เดินมา อย่าให้ฉันต้องอุ้มเธอเข้าไปในร้าน"
น้องอินหันมามองไม่พอใจพี่พายุอย่างมาก
"หาชุดให้เธอ 1 ชุด เอาแบบเรียบร้อยพอดีตัว" พายุเอ่ยบอกพนักงานร้านขายชุดนักศึกษา
"ค่ะ" พนักงานร้านเดินพาน้องอินไปลองชุด เธอเองเดินตามเขาไปทันที เพราะเธอเองไม่ได้ชอบชุดแบบนี้ มันรัดแน่นไปหมด แต่เมื่อกี้แค่เถียงอยากเอาชนะพี่พายุแค่นั้นเอง น้องอินเลือกชุดเท่ากับชุดของเธอเสื้อนัก ศึกษาที่พอดีตัว กระโปรง
พีทกลีบรอบ ยาวเท่าเข่า
เดินออกมาจะทำการชำระเงินหน้าร้าน พายุที่เป็นคนพามาเขาล้วงกระเป๋ากางเกงด้านหลังหยิบกระเป๋าตังขึ้นมาควักแบงค์พันจ่ายชำระสินค้าก่อนที่เธอจะหยิบเงินมาจ่าย
"ไม่ต้องค่ะ น้องอินจ่ายเองได้"
น้องอินที่เอ่ยปากออกมาหลังจากเงียบไปนาน
"พี่จ่ายให้ เสื้อผ้าเธอเลอะเพราะฉัน"
เขาส่งเงินให้พนักงานขายก่อนเดินออกมาที่รถ น้องอินเองเดินตามออกมา
"พี่หรอ" "อืม อยากให้พูดไม่ใช่หรอ"
ใบหน้างุนงงสรรพนามที่เธอเคยขอเขา วันนี้เขากลับเอ่ยมันออกมา
"เพราะพี่นางต่างหากค่ะ เธอชอบพี่พายุมาก ถ้างั้นต่อไปพี่พายุอย่าเข้ามาใกล้น้องอินอีกเลยค่ะ น้องอินไม่อยากต้องเจ็บตัว"
เขาไม่ได้พูดอะไรกับเธออีก หันมามองชุดน้องอินดูเรียบร้อยกว่าเมื่อตะกี้
"มีเรียนต่อไม่ใช่หรอไปสิ"
เขาเดินขึ้นรถไปจนเธอยืนอยู่อีกฝั่งของรถเห็นแบบนั้นยังคงยืนที่เดิม จนชายหนุ่มในรถ บีบแตรรถเสียงดังหลายที จนคนรอบข้างหันมามอง บางคนส่งเสียงด่าที่เขาบีบแตรเสียงดัง น้องอินที่ได้ยินคนด่าเยอะแยะ เลยรีบเปิดประตูขึ้นรถของพายุทันที
พายุมาส่งเธอที่หน้าคณะเขาเองได้เอารถไปจอดที่ประจำของเค้า ก่อนจะไปห้องกิจกรรมคุยเรื่องออกค่ายอาสากับเพื่อนๆ ต่อ ช่วงเย็นเขาเองก็ต้องเจอน้องผมเปียอยู่ดี
- Writer
