พายุขับรถมาจนถึงกรุงเทพ เขาไม่ได้แวะตามที่บอกเพราะมันดึกมากแล้ว ไหนแวะพักรถ ถึงคอนโดเกือบ 3 ทุ่มร้านปิดหมดแล้ว
"เอาไว้พรุ่งนี้ฉันพาออกมาซื้อนะ"เขาเอ่ยขึ้นก่อนขับรถเข้ามาจอดใต้คอนโดลานจอดรถ
พายุเดินลงจากรถพร้อมน้องอิน เขาช่วยเธอหิ้วกระเป๋าทั้งของเขาและของเธอเข้าลิฟท์มาด้วย ส่วนน้องอินหิ้วแค่กระเป๋าที่ใส่เจ้าจิ๋วเอาไว้
จนลิฟท์มาถึงชี้นห้องพักของเธอกับเขา
"เอารหัสห้องเธอมา"
"วันเดือนปีเกิดของน้องอินค่ะ"
พอพายุได้ยินแบบนั้นเขาก็กดได้ทันทีโดยไม่ต้องรอให้น้องบอกเลข
"พี่พายุจำได้หรอค่ะ" เธอหันมาถามเค้า ตอนนี้ประตูห้องของเธอก็เปิดออก เขาเดินนำเอากระเป๋าของน้องเข้ามาวางไว้ในห้อง กระเป๋าของเขาอยู่ที่หน้าประตูห้อง
"รหัสห้องชั้น รหัสเดียวกับห้องเธอ " ใช่ค่ะพายุพูดไม่ผิด รหัสห้องเค้าวันเดือนปีเกิดของน้องอินเช่นกัน ส่วนมากไม่ค่อยได้ใช้ เขาแค่สแกนนิ้วมือก็เข้าได้ปกติ
"ทำไมเป็นวันเกิดน้องอิน"
