น้องอินที่ตื่นมาเตรียมข้าวของจัดใส่ตระกร้าใบเล็กๆ เพื่อเตรียมตัวไปวัดทำบุญ แต่คนพาไปยังนอนไม่ตื่นเลย จนเธออาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ก็ต้องเข้าไปปลุกคนที่รังแกเธอเมื่อคืน
น้องอินเอานิ้วมือเขี่ยตรงจมูกคนที่กำลังหลับ จากเบาๆ เพิ่ม
น้ำหนัก บี้จมูกคนนอนจนเขาเองหายใจไม่ออก เสียงกระแอมดังมาจากคนนอนหลับ
"แกล้งพี่ทำไมเนี่ย" พายุลืมตาขึ้นมา สวมกอดคนที่แกล้งเขา เขาดึงร่างบางลงมาหอมเต็มฟอดทั้งสองข้าง
"คราบน้ำลาย เลอะหน้าน้องอินแล้วพี่พายุ" น้องอินแกล้งว่าเค้า
"พี่คงไม่นอนน้ำลายยืดขนาดนั้นหรอก แต่งตัวแล้วหรอ" พายุเอามือเช็ดมุมปากที่น้องบอกว่าน้ำลายยืดออก แต่มันก็ไม่มี
"งั้นรอพี่สิบนาทีนะ " พายุรีบลุกขึ้นจะเดินไปเข้าห้องน้ำ ก็เดินกลับมาหอมแก้มน้องอินอีกที
"พี่ไม่ได้นอนน้ำลายยืดนะ " ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป คนโดนหอมแก้มอายหน้าแดงเป็นลูกตำลึง
ทั้งสองเดินทางมาถึงวัดเก่าแก่วัดนึง ที่ภายนอกทรุดโทรมบ่งบอ
