Mustafa sürücü koltuğuna yerleşirken elindeki ilaç poşetini, yanımda oturan Sevda anneye uzatmış ve arabayı yeniden çalıştırmıştı..
Yarıya kadar açık olan camdan, yüzüme vuran rüzgar beni rahatlatıyor ve gözlerimi kapatıp anın tadını çıkartmama neden oluyordu..
"Çok sert çıkışmadın mı sencede Ali Asaf oğluma..Bir kapıda yatmadığı kaldı, sen onu kovdukça oda korumaları payladı..Yazık günah değil mi o sabilerede.."
Gözlerimi abartılı bir şekilde devirerek, Mustafanın sırıtan yüzüne baktım dik dik dikiz aynasından..
Ali Asaf hastanede yattığım süre boyunca, tüm katı boşalttırmış ve başka şehirden tanıdığı doktorlar getirttirmişti..Hadi bunlara bir nevi telörans gösterilebilirdi, Allah razı olsundu.. Ama zırt pırt odama gelmesi ve benim ilaçlarımla bile ilgilenmek istemesi asla görmezden g
