"İyi akşamlar.." diyen naif sesi ile şapkamın gizlediği güzümü kaldırdım ve yakından baktım çehresine..
Yetişkin ve çok güzel bir kadın olmuştu Gamze..
Gözleri bizden birine değil, direk masaya bakıyordu ve yanındaki daha şimdi gördüğüm adam arkalardaki boş sandalyelerden birini çekip, Ali Asaf ve ikimizin arasına denk gelecek şekilde oturttu onu..
Oturttu diyorum, çünkü dirseğine geçirdiği pençeleri ile yaptı bunu.. Zor kullanıldığı o kadar barizdi ki.. Bunu bizim yanımızda yapmaktan, hiç gocunmuyorlardı bile..
Yanağımdan zabdedemediğim bir damla kayıp gittiğinde, hemen başımı eğip şapkamı biraz daha aşağıya çekmiştim..
Nefes alamıyordum.. Yanıbaşımdaydı ama dokunamıyor, sarılamıyordum.. Yüzüne bakmaya utanıyor, ama aynı zamanda da bakmak için deliriyordum..
"Ters bir durum olursa,
