Yedi araba ardı ardına gecenin içinde son sürat giderken, yanımdaki adamın hala tek bir kelime etmemesine tav oluyordum..
Parmakları direksiyonu kıracakmış gibi tutuyor ve dişlerini ne kadar sıkıyorsa artık çenesindeki kaslar hareket edip duruyorlardı..
Kızmıştı bana.. Hemde beni boğazlıyacak kadar kızmıştı, farkındaydım..
Ama o şerefsizin bizi daha fazla oyalamasına göz yumamazdım..
"Ali Asaf, iyi misin.."
Derince bir nefes aldı burnundan ve burun delikleri büyüyüp yeniden normale döndü..
Hala yüzüme bakmaması, benide sinirlendiriyordu ve ben sinirlendiğimde insanlıktan çıkan bir kadındım..
"Ne şimdi bu, çocuk gibi küsecek misin.."
Yine bana cevap vermedi.. Ama arabanın hızı git gide dahada artmaya başladığında, gözlerimi devirmeden edemedim.. Korkacağımı falan düşünüyordu herald
