Göz kapaklarımdaki tonlarca ağırlık kirpiklerimi ayırmama mani olurken, kulaklarıma dolan konuşmalar ile inlemeyle karışık bir ses çıktı dudaklarımdan..
Uyandığımı anlamış olacaklar ki, sesleri hemen kesilmiş ve yerde sürtünen ayak seslerini ayırt edebilmiştim..
"Uyanıyor abi, söyle şu ağa bozuntusuna çıksın dışarıya..Bak çok kötü olacak diyorum sana.."
"Mustafa uzatma dedim artık yeter..Ulan ben babasıyım güveniyorum diyorum, sana ne oluyor.."
Kandıralının sertçe söylediği sözlerden sonra, içeriye ağır bir sessizlik çöktü önce..
Kuruyan dudaklarımı dilimle ıslatma ihtiyacı duyarken, sonunda kirpiklerimi ayırabilmiş ve bulanık görüntümü netleşleştirebilmek için bir kaç kez kırpmak zorunda kalmıştım gözlerimi..
Kemal baba ve Mustafa yanyana ayakta dikilmiş merakla bana bakarken, Kandı
