Kandan Irmak...
“Elest bezminde ruhun ruhuma üflemiş; seni yuva olarak görmemi başka türlü açıklayamıyorum. Aramızda görünmez bir bağ var, gözle görülemeyen bir ip gibi. Bazen dolaşıyor, bazen geriliyor ama asla kopmuyor.” Aytolun Dağhan Göktuğ ...... Aytolun evin arka bahçesindeki dut ağacının yanında durmuş, karşıdaki esrarengiz evi izliyor, camdan ağlayarak kendine bakan kız çocuğunu görmeye çalışıyordu. "O çocuğu resmen aynanın içinde gördüm! Benden ne istiyor? Hayalini aynada görecek kadar beynime işlemesi neyin gösdergesi?"diye mırıldandı. "Peki gördüğüm şey gerçekten hayal miydi? Aksini düşünmek bile istemiyorum.Bu konuyu çözmem lazım."deyip eve girmek için ön tarafa doğru yürüdü. Eve girdiğinde, Aybora'nın salonda televizyon izlediğini gördü. Ne kadar sessiz olsa da,Aybora her an tetikte ol
- Writer
