Leydell
“HONEY, ayokong madismaya ka, ngunit alam mo naman siguro kung ano ang proseso ng kaso sa Pilipinas,” ani mommy habang kausap ko siya sa telepono.
Magulo ang isip ko at kasalukuyan akong naroon sa gilid para pagmasdan ang mga gusali sa labas. Naiiyak ako at hindi makapag-isip nang maayos. Dis-oras na ng gabi ngunit hindi ako mapalagay. Hinayaan ko si Zenon na siya na muna ang mag-asikaso kay Cameron. Natatakot ako na hawakan siya dahil baka iyon na ang huli.
“Mom, alam ko na ayaw mong maging pessimistic, pero kahit ngayon lang sabihin mo sa akin na makakaya ko ‘to, please…” I sobbed. “Hindi ko kailangan ng negatibong bagay sa ngayon,” sabi ko sa kanya habang nanlalabo na ang mata ko na naliligo sa luha.
“Oh, honey! I’m sorry kung may nasabi akong nakasakit sa damdamin mo. G
