Koridorda ilerlerken içimde yükselen o vahşi canavarı artık dizginleyemiyordum. Elara'nın o morlukları, o sessiz gözyaşları, o inleyişi...
Ruhumun en karanlık köşelerine tırnaklarını geçiren o vicdan azabı, şimdi saf bir öfkeye dönüşmüştü.
Onu koruyamamıştım. Kendi kalemde, kendi halkımın arasında bir esir gibi ezilmesine izin vermiştim. Benim yüzümden, benim aptallığım yüzündendi her şey...
Yumruğumu duvara öyle bir indirdim ki yanımdan geçen iki hizmetli koşarak uzaklaştı. Elimin acısı bile içimdekinden beter değildi.
Merdivenleri ikişer üçer inerek mutfağa daldım. Dev meşe kapı duvara çarpıp geri sektiğinde içerideki o taze yemek kokusu genzimi yaktı.
Mutfak tam bir kaos içindeydi. Ablam Mairi buradaydı. Benim kadar olmasa da sertliği ve ödün vermezliğiyle bilinirdi. Klanın iç iş
