Series 3: Battle Between "Best Friend" (COMPLETE)

CHAPTER 10

Wishing on dandelions all of the time

Praying to God that one day you'll be mine- Ruth. B

"This is ridiculous."” Rinig kong komento ni Sage habang umiiling. We are currently in the supermarket, where we're going to buy snacks for our next road trip. Pero bago namin magawang makapasok sa supermarket ng hindi nakikilala kailangan naming mag get-up kaya heto at naka pustura kaming na parang ewan. Actually, suggestion ito ni Jhoanne, ginawa na raw nila dati ito ni Clark para hindi makilala kaya ginaya na rin namin. I hate to say it, but it is somewhat effective naman yun nga lang out of fashion talaga and I hate neon colors. Yes, I am wearing a neon t-shirt, right now na pinabili ko kay Beth mabuti na lang at noong tinawagan ko siya ay nasa isang boutique siya at nagshoshopping raw mag-isa.

“What? effective nga oh, hindi na tayo pinapansin.” Tukso ko rito.

"Yeah, and yet people believe we look like a clown couple." Tumingin naman ako sakanya pero maya-maya hindi ko na rin napigilan ang tawa ko. Because his right, we look like a clown right now, literal. Naimagine niyo ba yung mga suot ng clown kapag sa mga kids party para kaming ganun. Mula sa hairstyle namin yung nga lang naka neon t-shirt kami and pants, yung sasakit talaga yung mata mo kapag may nagtangkang tumititig saainyo ng matagal. Iyon ang kinaganda nun dahil hangang first glims lang sila saamin.

"We have to move quickly right now. I already want to change.' Tinawanan ko lang ito dahil sa reklamo niya. Ako nga kahit ayoko itong suot ko hindi ko makakailang nag-eenjoy ako kahit papaano. Biruin mo first time kong lumabas ng walang nakatinging camera sa iyo. Para lang kaming normal na tao na naglalakad. As a result of my parents' fame as artists, I have already been exposed to the media kaya hindi na nagtataka ang iba na ito rin ang tatahakin kong career.

Itinuro rin ng parents ko na hindi ka pwedeng magtitiwala kung kani-kanino lang dahil ang pinasok kong career ay hindi mo alam kung ang iba ay ginagamit ka lang or totoo ang intension nila. Kaya ng pumasok ako sa FAME alam kong doon ko makikita kung sino ang totoo. And my intuition is true, Dahil doon wala silang pakialam kung nasa kilala ka sa lipunan or hindi, dahil ang kailangan doon ay ang talent na pwedeng ipakita mo.

Pagkarating namin sa kotse nito magtatangal na sana ito ng damit kaya lang pinigilan ko ito. Ano siya hindi pwedeng magtangal siya ng damit sa harap ko baka hindi ko kayanin.

“What? I'm already going to change.” Mukhang allergic talaga siya sa suot niya na yan.

“Wait lang, can we take a photo first? Remembrance lang.”

“Oh, Hell no.” mukhang ayaw niya idea yun. But I want to treasure this moment at kahit sabihing nakalagay na siya sa memories mo gusto kong may souviner pa rin noh.

“Please. Promise hindi ito lalabas sa media. Nakasalalay rin ang reputation ko rito.” Nagmamaka-awang saad ko para effective talaga.

“Just take one shot.”

“No way. Paano kong hindi ko nagustuhan?” Hindi ko na ito pinagsalita pa ng madami at nagcapture ako ng ilang photos naming magkasama. Noong una naiilang pa ito pero kalaunan rin nakisama na rin ito. Umalis na rin kami pagkatapos nun at nakalimutan niya na ring magbihis pa. hindi ko alam kong saan kami pupunta basta sinabi ko lang sa kanya magjoy-ride lang kami at kung may makita kami sa daan na magandang spot doon kami titigil at magpipiknic dala ng mga pinamili namin kanina. Hindi ko ring maiwasang magtake ng mga pictures sa mga nadaraanan naming mga magagandang tanawin. Hindi ko alam kung hanggang saan kami mapapadpad, mukhang napapalayo na rin kami sa city.

“I missed this, I missed the way you laughed like that, like if nothing bothered you." Napahinto naman ako nang maranig kong sinabi iyon ni Sage. I don’t know what to say. Nakita ko itong nakatanaw at pinagmamasdan ang paglubog ng araw. Nandito kami sa likod ng pik-up niya at naiisipan niyang tumigil sa isang field na nasa highway lang rin. Para bang isang sakahan iyon pero wala nga lang mga tanim pa. “I have something to confess to you: I am quite distracted right now. I want to be open and honest with you, and I want you to do the same..” Hindi ko alam pero bigla akong kinabahan sa maari niyang sabihin. Am I ready of what he might going to say? Bigla namang naglaho ang kaba at excite ko ng biglang may tumawag sakanya. At kilala niyo kung sinong tumawag sakanya? No other than her best friend. Ewan ang galing magtiming ng babaeng yun. Sometimes it finds me annoying.

"We have to leave. There is an emergency."

“Why? What happened?”

“Ipapaliwanag ko na lang sa daan. Let’s go.” Alam kong may hindi magandang nangyari. Kaya feeling ko may hindi mas dumoble ang kaba ko kanina. "Plz don't get angry. You are aware of the truth. Right? ”

“Oh, please Sage. Lalo mo lang akong pinapapakaba. Ano ba talagang nangyayari?” I can see from the look on his face that he is really anxious to inform me. Pero hindi ko siya titigilan kong hindi niya talaga sasabihin saakin. “That has to do with Eliza and me.” Bigla akong napatanga dahil sa sinabi niyang yun. Hinintay ko itong mag-explain. I hate how I'm feeling right now, and my gut told me what had happened.

"I'd want to know what you're thinking right now, Era. Please answer me. ” Pagkatapos niyang sabihin iyon hindi ko na alam kung anong pwedeng maramdaman ng mga oras na iyon. He told me na may lumabas na issues tungkol sakanila ni Eliza. Like, they've been dating for a while. I all know what the truth is, after all.Sinabi naman nila ang totoo pero maraming hindi naniniwala dahil may mga photos and videos na nakuhanan. Kahit ako hindi rin makapaniwala. He didn't even bring up any of that.

Katulad ng pinakita saakin ni Gette na nasa restaurant silang dalawa. I can accept that at meron yung isang video na nagpunta sila sa isang jewelry store and Sage choosing ring and isinukat niya yun kay Eliza. Makikitang masayang-masaya si Eliza and the last video ay yung papunta sila sa unit nila Sage na magkasamang dalawa nakaangla ang kamay ni Eliza sa braso ni Sage. Hindi ko alam kong ano meron sakanila talaga. Gusto kong maniwala sa paliwanag niya na wala lang lahat ng yun, pero hindi ko mapigilang magduda. Hindi lang pagdududa sakanya kundi pati na rin sa sarili ko.