การต้อนรับที่ปลายทาง
บรรยากาศภายในสนามบินสุวรรณภูมิยามค่ำยังคงคลาคล่ำไปด้วยผู้คนหลากเชื้อชาติ เสียงประกาศจากประชาสัมพันธ์ดังสลับกับเสียงพูดคุยจอแจ แต่สำหรับ ชมดาว แล้ว โลกทั้งใบดูเหมือนจะเงียบลง เหลือเพียงเสียงหัวใจของเธอที่เต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ ในทุกย่างก้าวที่เดินออกจากช่องทางผู้โดยสารขาเข้า
สามเดือนที่ผ่านมาในโตเกียว เธอเติบโตขึ้น แข็งแกร่งขึ้น และได้เรียนรู้อะไรมากมาย แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนไปเลย คือความคิดถึงที่มีต่อผู้ชายคนนั้น... คนที่สัญญาว่าจะ "รอ" เธอเสมอ
ชมดาวในชุดโค้ทตัวบางสีเบจ ลากกระเป๋าเดินทางใบเล็กกวาดสายตามองหาคนคุ้นเคยท่ามกลางฝูงชนที่มารอรับญาติมิตร
เธอไม่เห็นร่างสูงสง่าของธีร์ในทันที... แต่สายตาของเธอกลับไปสะดุดเข้ากับป้ายกระดาษแผ่นเล็กๆ ธรรมดาๆ ที่ชูขึ้นเหนือศีรษะคนอื่น บนกระดาษแผ่นนั้นเขียนด้วยลายมือหวัดๆ ที่เธอจำได้แม่นยำว่าเป็นของใคร
"ยินดีต้อนรับกลับบ้าน… คุณ
