เดือนที่ 1-3 : การเริ่มต้นของปาฏิหาริย์
อัญชันเริ่มแพ้ท้องอย่างหนัก กลิ่นอาหารบางอย่างทำให้เธอเวียนหัวจนร้องไห้ ธันวาจึงเรียนรู้การทำอาหารใหม่แทบทุกวัน
จากคนที่เคยแค่ทอดไข่ เขากลายเป็นพ่อครัวประจำบ้าน เขาจดสูตร “อาหารคนท้อง” ลงในสมุดเล่มเล็ก ๆ ที่เขาตั้งชื่อว่า “สมุดของลูก”
ทุกเช้าเขาจะวางมือบนท้องของอัญชันที่ยังราบเรียบ “ตัวเล็กของพ่อ อยู่ในนี้จริง ๆ ใช่ไหม”
อัญชันหัวเราะทั้งน้ำตา “อยู่สิ แต่ตอนนี้คงกำลังฟังเสียงพ่อบ่นอยู่แน่ ๆ”
ธันวาจะไม่ยอมให้อัญชันเดินไกลเกินไป ไม่ให้เธอยกของหนัก และคอยจับมือไว้ตลอดเวลา
เธอเคยแกล้งบ่นว่า “คุณดูเหมือนจะรักลูกมากกว่าฉันแล้วนะ”
เขายิ้มตอบ “รักเท่ากันทั้งสองคน เพราะเธอคือแม่ของเขา”
เดือนที่ 4-6 : เสียงหัวใจอีกดวง
เสียงหัวใจลูกครั้งแรกที่ดังผ่านเครื่องอัลตราซาวด์ ทำให้ทั้งคู่เงียบงันไปเกือบนาที
“นั่นเสียงลูกเราหรอ…” อัญชันพูดเสียงเบา
ธันวาพยักหน้
