ตอนที่1
564 Words
ตอนที่1
1
…
เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนดังสะท้อนทั่วโถงกว้าง อัญชันยืนนิ่งอยู่ตรงหน้าประตูบานใหญ่ของห้องทำงานบนชั้นสูงสุด เธอรู้ดีว่าหลังบานประตูนั้นคือชายผู้ที่ทำให้หัวใจเธอเต้นแรงทุกครั้งที่ได้ยินชื่อ — ธันวา
“เข้ามา”
เสียงทุ้มต่ำดังขึ้น ก่อนที่บานประตูจะถูกผลักเปิดโดยเลขาคนสนิท
กลิ่นหอมของวิสกี้ผสมควันซิการ์ลอยอ้อยอิ่งในอากาศ เขานั่งเอนหลังบนเก้าอี้หนังแท้ ดวงตาคมเข้มตวัดมองมาเพียงครั้งเดียวก็เหมือนถูกตรึงไว้ทั้งร่าง
“มาช้า” เขาว่าด้วยน้ำเสียงเรียบเย็น แต่แฝงความอันตรายที่ทำให้เธอขนลุก
“ขะ…ขอโทษค่ะ รถติด—”
“อย่าแก้ตัว” เขาลุกขึ้น เดินตรงเข้ามาใกล้ทีละก้าว “เธอรู้ไหมว่าคนที่ทำให้ฉันต้องรอ…ต้องชดใช้ยังไง”
หัวใจของอัญชันเต้นแรง เธอถอยหลังเพียงก้าวเดียวแต่ก็ชนเข้ากับโต๊ะไม้สักด้านหลัง และก่อนที่เธอจะตั้งตัวได้ มือแกร่งของเขาก็วางลงบนโต๊ะข้างเอวเธอ กักไว้ในวงแขน
“นายธันวา…” เธอเรียกชื่อเขาแผ่วเบา ริมฝีปากแทบไม่กล้าขยับ
“จำไว้ อัญชัน…” เสียงทุ้มกระซิบใกล้ข้างหู “ต่อจากนี้—เธอไม่ใช่ลูกหนี้ของพ่อเธออีก แต่เป็น…ของฉัน”
อัญชันเบิกตากว้าง ใจเต้นกระหน่ำจนแทบลืมหายใจ คำพูดของเขากระซิบชิดริมหูจนรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นร้อนที่ทำให้เธอขนลุกวาบไปทั้งร่าง
เธอกัดริมฝีปากแน่น พยายามควบคุมสติ แต่ก็ไม่อาจห้ามมือที่สั่นไหวของตัวเองได้
“คุณไม่มีสิทธิ์…” เธอพึมพำเสียงเบา แผ่วจนแทบไม่ได้ยิน
ธันวายิ้มมุมปาก เพียงเสี้ยววินาทีที่มุมตาคมนั่นแฝงแววบางอย่างที่ยากจะเดา
“ไม่มีสิทธิ์?” เขาทวนคำ พลางใช้นิ้วเรียวยาวยกปลายคางเธอขึ้นให้สบตากับเขาตรง ๆ “อัญชัน…ในเมื่อพ่อของเธอยก ‘ทุกอย่าง’ ให้ฉันแล้ว เธอคิดว่าตัวเธอ…ยังมีสิทธิ์ปฏิเสธอะไรได้อีกเหรอ?”
“ฉันไม่ใช่สิ่งของ” เธอเถียงเสียงสั่น น้ำเสียงไม่มั่นคงเท่าที่ตั้งใจไว้
“ไม่ใช่สิ่งของงั้นเหรอ...” ธันวาขยับเข้าใกล้อีกนิด เงาสะท้อนในดวงตาเขาเต็มไปด้วยความคาดเดาไม่ได้ “แต่เธอกำลังอยู่ในที่ของฉัน กำลังใช้หนี้แทนพ่อเธอ…และถ้าฉันจะเปลี่ยนวิธีเรียกดอกเบี้ยขึ้นมาบ้าง เธอจะทำยังไง”
อัญชันกลืนน้ำลายเหนียวคอ แววตาของเขาไม่ได้หยาบกระด้าง หากแต่เย็นชา เยียบเย็นจนเหมือนถูกพันธนาการด้วยสายลมหิมะ
“แล้ว…คุณจะเอายังไงกับฉันคะ”
ธันวาไม่ตอบทันที เขาเพียงเงียบ จ้องลึกลงไปในดวงตาของเธอเหมือนจะมองทะลุทุกความคิด ก่อนเอ่ยเสียงแผ่วทว่าเด็ดขาด
“ฉันจะเก็บเธอไว้ข้างกาย…จนกว่าฉันจะเบื่อ”
อัญชันรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุน
ข้างกายในตอนนี้ ไม่ใช่แค่คำว่า ‘ทวงหนี้’ ธันวากำลังเปลี่ยนทุกอย่างให้กลายเป็นพันธะบางอย่างที่ลึกลับ…และอันตรายกว่าเดิม
ทุกอย่างรอบตัวเหมือนหลุดออกจากโลกแห่งความจริง เหลือเพียงเขา—และคำพูดที่ราวกับตรวนล่องหนพันธนาการเธอไว้
“เพราะต่อจากนี้...ชีวิตของเธอ จะไม่มีคำว่า อิสระ อีกต่อไป”
…
- Writer
