หลังจากคืนนั้นมาธันวาและอัญชันก็ได้ใช้ชีวิตมาด้วยกันยาวนานถึง2เดือนแล้ว จนกระทั่งอัญชันผิดปกติไป!!
…
แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ่านผ้าม่านสีครีมอ่อน เข้ามากระทบใบหน้าของอัญชันอย่างแผ่วเบา
กลิ่นหอมของดอกมะลิจากแจกันข้างเตียงลอยคลุ้งไปทั่วห้อง — กลิ่นเดียวกับวันที่เธอเลือกจะเริ่มต้นชีวิตใหม่กับธันวา
เธอลืมตาช้า ๆ เห็นเขานอนอยู่ข้าง ๆ มือใหญ่ของเขากำมือเธอไว้แน่นราวกับกลัวว่าแค่เธอขยับ เขาจะตื่นขึ้นมาทันที
อัญชันมองใบหน้าเขาอย่างเงียบงัน
ใบหน้าที่ครั้งหนึ่งเคยเต็มไปด้วยความเจ็บปวด ตอนนี้กลับสงบและอ่อนโยนจนเธอเผลอยิ้มออกมา
แต่แล้วจู่ ๆ ความรู้สึกคลื่นไส้แล่นวูบขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ
เธอรีบลุกออกจากเตียง ปิดปากแน่นแล้ววิ่งเข้าไปในห้องน้ำ
เสียงอาเจียนดังขึ้นในความเงียบของเช้า ธันวาที่เพิ่งรู้สึกตัวรีบวิ่งตามเข้าไปทันที
“อัญชัน! เป็นอะไรหรือเปล่า”
เธอส่ายหน้า น้ำตาซึมเล็กน้อยจากแรงอาเจียน “ไ
