ตอนที่44 [อัคคี×มีน]
ร่างอุ้ยอ้ายปลดเปลื้องชุดออกจากร่างกาย มือเรียวยื่นไปกดเปิดน้ำและอาบน้ำไปได้สักพัก ก็มีเสียงเรียกจากคนด้านนอกไล่ตามหลังมา มุจลินทร์ปิดน้ำแล้วเงี่ยหูฟัง
“มีน! มีนๆ!!!! ช่วยฉันด้วย มีน!”
และไม่ใช่เสียงของใครที่ไหนแต่เป็นเสียงของอัคคีคนนิสัยไม่ดีอย่างไรหล่ะ
“อะไร??”เธอขานรับอย่างไม่สบอารมณ์
“ตัวฉันแดงแจ๋ แล้วก็คันไปหมด ช่วยด้วยที่รัก!!โอ้”
เสียงเข้มยังคงร้องโอดครวญไม่รู้ว่าจริงหรือมีเล่ห์นัยอะไรอยู่กันแน่
“เดี๋ยวรอก่อนแป๊ปนึง นายคันมากไหม?”
ทว่าอีกใจมุจลินทร์ก็กลัวว่าชายหนุ่มจะทรมานอย่างที่บอกจริงๆ เจ้าหล่อนจึงรีบพันผ้าขนหนูกระโจงอกเอาไว้
“ที่สุดเลยที่รัก แต่เดินระวังๆนะมีนเดี๋ยวลื่น”
เขายังคงเอ่ยสรรพนามเลี่ยนๆต่อ ทั้งที่เธอไม่ได้คุยดีๆด้วยเลยตั้งแต่ตอนที่มีปากเสียงกัน
“ไหนมาดูสิ นายไม่เคยเป็นแบบนี้เลยนะ ไปกินอะไรผิดมาหรือป่าว?”
ร่างอุ้ยอ้ายเดินออก
