วันนี้พวกไอ้ซันนัดกันมากินเหล้าที่คอนโดผม มาครบทั้งสามคนขาดแค่พี่ออยคนมีครอบครัว ไอ้นอร์ทบอกว่ามีเรื่องเด็ดมาเล่าให้ผมกับวิปครีมฟัง วันนี้วิปครีมอยู่ด้วย เธอเตรียมกับแกล้มรอเพื่อนๆ ผม
“อันนี้พี่วิปครีมทำไหมครับ อร่อยมากเลย” ไอ้นอร์ทหยิบหมูแดดเดียวขึ้นมาถามวิปครีมแล้วก็เคี้ยวตุ้ยๆ ท่าทาออดอ้อนออเซาะจนผมหมั่นไส้ หมั่นไส้เพราะมันโสดแล้วนี่แหละ
“มึงกินหมูคนเดียวจะหมดจานแล้วไอ้นอร์ท เปลือง ไหนเรื่องที่มึงบอกจะเล่ารีบๆ เล่ามา รีบเล่ารีบกลับ”
“เอ้าไอ้นี่ เพื่อนเพิ่งมาไม่ถึงชั่วโมง” นอร์ทกับเติร์ทเกิดหลังผมแบบนับเป็นเดือน เรียนคนละรุ่นมันเลยเรียกวิปครีมว่าพี่ แต่กับผมนี่ก็สนิทแบบเห็นไส้เห็นพุงเลยไม่นับกันเป็นพี่เป็นน้อง
“ป้านวลทำน่ะ พี่กลับบ้านแกเลยฝากมาให้ปลื้มชิม แต่เหลือนะเอาอีกไหมพี่ทอดให้”
“วิป ป้านวลฝากมาให้ฉันจะเอามาให้มันกินทำไม” พอผมบอกแบบนั้นทุกคนก็ส่ายหน้าระอาที่ผมหวงแม้กระทั่งหมู
