Royanadia's Tale

Tales 4

Zud's POV

andito ako ngayon sa sunken alley kung tawagin, dahil makikita ko ang isa sa matalik kong 'kaibigan' sabi nya dito daw kami mag kikita sa lugar na pinupuntahan nya kaya ako ay sabik na sabik sa kanya dahil matagal na nung huli kaming nag kita at kaya salamat nag papasalamat ako napunta sya sa aming 'lugar'...

*/Flashback

"saan pa kaya maraming isda,tiyak akong matutuwa ang aking ama" habang nag hahanap ng pagkaing jsda dahil paborito ko ang mga ito.

Third Person Pov:

habang nag lalakad sya sa sapa ay masaya syang nag hahanap at may napansin syang isang bulto na malaking putik na akala nya ay isang patay na hayop,dahil sa dala ng kuryosidad sa utak nilapitan nya ito at ginamitan ng mahika para malaman kung hayop,

"i-isang t-tao" kabadong sambit nya habang nakita ang taong tinutukoy nya.

kaya nanginginig sya at nanatakot bukod sa maputla ang balat ng nakita nya marahil ay isa na baka itong patay.

ginalaw galaw nya ulit at bigla nalang bumulaga sa kanya ang muka at

napapikit. "AMAAAAA"

"ano ang nangyari-" isa sa mga kawal na naka kita sa kanya

"pupuntahan ko si pinuno" sambit ng

"anong kaguluhang ito" anas ng pinuno at nasaksihan nya rin ang bata at ang anak nya na naiyak, pinakalma nya ang anak nya at niyakap "magiging maayos din ito,anak titignan lang namin kung buhay pa ang dalaga" sambit ng pinuno sa anak habang yakap yakap sya nito.

"pinuno!" sambit ng kawal "buhay pa ang nasabing patay" ang kawal ulit

maslalong napatili at napayakap ang binibini sa tatay dahil akala nya patay na ito.

"Anak kumalma ka buhay pa " ang pinuno

"dalhin nyo sya sa kubo at ipagamot sa mga 'helyor'" ma otoridad na utos ng pinuno kaya binuhat ng kawal

"masusunod,pinuno" at umalis na ito

"anak tara na na sa kubo itigil mo na yan dahil gagaling ang tinutukoy mong patay" pag papakalma sa anak

"p-pero a-ama ak-kala ko p-patay na" sabi ng binibini na umiiyak at sobrang dungis dahil napapalibutan ng butik ang katawan.

"tara na anak bumalik na tayo tiyak na nililinis na ito ng ating helyor" malambing na sabi ng ama sa anak

"o-opo ama,tara na po" hinawakan ng ama ang anak na puro putik ang katawan kaya natawa ang ama at napailing.

Zud's Pov:

Andito ako ngayon sa aking silid at kakatapos ko lang maligo dahil sa sobrang putik ko at sa nangyaring di inaasahan.

"kamusta na kaya sya,sana magaling na sya"

lumabas ako ng silid ko pagtapos kong maligo at mag bihis dahil kakamustahin ko ang nilalang na aking nakita.

Pinuno Pov

Kasalukuyan kong pinagmamasdan ang mga helyor na ginagamot ang nakaratay na nilalang na ito

"kamusta na ang lagay ng binata" tanong ko habang nakatingin sa binata

"maayos naman po sya pinuno,marahil napagod lg sya o nawalan ng enerhiya dahil sa nangyari sa kanya." ang matandang helyor

"kung ganon pagkagising na pagkagising nya ay paalisin nyo na" saad ko at tumalikod na ako at paalis na sana ako

"pinuno, tignan nyo" saad ng matanda

napabalik ako upang tignan ang tinutukoy nya

"bakit anong problema" tanong ko"

"pinuno isa syang 'dark user'" saad ng matandang helyor

"tignan nyo po ang wangis nya tanging makikita mo lang sa kaharihan at bukod tangi ang kulay ng buhok nya"

mariin kong sinuri ang binata para tinanong ko kung totoo.

"marahil ay nakatira lang sya sa kaharian o maimpluwensya ang pamilyang meron sya" mahabang saad ko

"at hindi mo ba natatandaan tandang nora na hindi lang ang kaharian ang maaring may ganyang wangis" dagdag kong saaf habang nakatingin sa nakahiga

"marahil tama kayo pinuno,"

" bakit kaya makakapunta sya dito gayong maraming masasamang hayop dito at tago tong lugar na ito, at posibleng isa syang kalaban" tiim bagang kong saad.

'mga kagaya nila ang pumatay sa aking mahal na asawa'

"may kabutihan sa kanyang puso,pinuno" nakayukong sabi ni tandang nora

alam kong di sya nag sisinungaling pero may kaloolooban sakin na galit ako sa kagaya 'nya'

"ama" boses ng aking anak

napatingin ako sa pinto na papasok na sya

"sa oras ma magising sya ay paalisin mo na sya tandang nora " seryosong sabi ko

"masusunod po,pinuno" nakayukong sabi ng matandang helyor.

Someone Pov;

Bakit... bakit kailangan pa siyang paalisin pag nagising na siya?

Tumayo ako sa tabi ni Ama at ni Nanay Nora, habang pinagmamasdan ko ang lalaking nakahiga. Tahimik akong lumapit, nagmano kay Nanay Nora, at saka tumingin sa nilalang na iniligtas ko kanina sa sapa.

Grabe... sobrang puti niya... at ang ganda ng mukha niya.

Para siyang gatas... at ako? Tsokolate. HAHAHA.

"Nanay Nora... how is he?" tanong ko habang hindi ko maalis ang tingin ko sa mala-anghel niyang muka-na noong una, inakala kong bangkay.

"Di pa rin nagigising, apo," sagot ni Nanay Nora. "Naubos ang lakas niya. Pero babalik din 'yan."

Tumaas kilay ko. "Nanay Nora... bakit po siya napadpad dito? Hindi ba delikado ang buong lugar?"

Nagkatinginan si Ama at Nanay Nora-parang may itinatago sila pero ayaw sabihin nang diretsuhan.

Kaya lalo akong nainis at nagtataka. Kasi ang sabi ni Ama, walang basta-basta nakakapasok dito.

Pero siya? Nalaglag lang sa putik like a lost fish.

"Anak," tawag ni Ama, seryoso ang tono. "Mula ngayon, hindi na kita papayagang lumabas."

Napatingin ako kay Ama, naguguluhan.

"Because of him... right?" tanong ko habang tinitingnan ang lalaking nakahiga.

"Anak, sundin mo na lang ang sinasabi ko," matigas na sagot ni Ama.

"Ama, hindi ko-"

"SUNDIN MO NA LANG!"

Napatigil ako.

Namuo agad ang luha ko. Hindi ako sanay na sigawan niya.

"A-ama..."

Napawi ang galit sa mukha niya at agad niya akong niyakap.

"Anak... pasensya na. Natatakot lang ako. Ayokong pati ikaw mawala sa'kin."

Yumakap ako pabalik. Nanginig ako sa iyak dahil nabanggit niya ang bagay na pinaka-ayaw kong maalala-ang pagkawala ni Ina.

"Dahil... dahil po ba sa nangyari kay Ina?" tanong ko habang nanginginig ang boses.

Hindi siya sumagot. Pero humigpit ang yakap niya.

At doon ko naintindihan.

Oo. Dahil din doon.

Hanggang ngayon, dala ko pa rin ang sakit noon. Bata pa ako, wala pang lakas, wala pang kakayahan para ipagtanggol si Ina.

At mula noon, pinangako kong magiging malakas ako-para kay Ama.

Kaya mas lalo kong naintindihan kung bakit ganito siya kay Strike - este, sa nilalang na nasa kama.

Pero kahit ganon... may kutob akong hindi siya kaaway.

Nang gabing 'yun, habang hawak ko ang librong bigay ni Ama noong bata ako pa, nahanap ko ang sagot:

Dark Element.

A type of Element na halos walang nakakaintindi. Kabaliktaran ng Light.

Pero ang sagot na nahanap ko?

Ang ikli! Literal dalawang pangungusap lang!

"Ganon lang? Bitin naman," bulong ko sa sarili ko habang nag-roll eyes.

Kaya ayun-nagbasa pa ako, naghanap pa ng clues, pero wala.

Napatingin ako sa lalaking natutulog.

Kailan kaya siya magigising?

Kailangan ko siya... para sagutin ang mga tanong na wala sa libro.

At... hindi lang dahil doon. Curious talaga ako sa kanya.

~~~~

kinuwento nga ng aking ama kung bakit bawal na akong lumabas dahil sa isang nilalang na nakapasok dito,

naiintindihan ko ang ama kaya ganon nalang kahigpit pag dating sakin dahil sa naranasan ng aking ina sa kamay ng mga 'masasamang nilalang' na aming na engkwentro.

tandang tanda ko pa noon dahil bata pa ako at walang pang lakas para maipagtanggol ang aming hukbo at sa aking ina...

kaya masakit para sakin mawalan ng ina at mas lalo na sa aking ama na nawalan ng asawa...

kaya habang tumatanda ako pinilit kong maging matapang at matatag dahil ganon ang nakita ko sa aking ama ba kahit nawalan kami ng mahal sa buhay di namin nagawang sumuko.

kaya bukod sa mahal ko ang tatay ko ay iniidolo ko rin sya dahil sa galing makipag laban at husay sa digmaan at sa talas na pag iisip.

andito ako ngayon yakap yakap ang aking ama "ama,patawad po di na po ako lalabas" sabi ko habang nakayakap at naiyak parin

"pasensya na anak kung nasigawan kita,ayaw ko lang mapahamak ka dahil di ko na alam gagawin ko kapag nawala" bigkas ni ama kaya mas lalo akong naiyak dahil ayoko rin mawala ang ama ko

"ama ayoko rin po huhu" ako habang naiyak parang sisipunin ako

"tahan na anak" sabay halik sa ulo ko

"opo" pinunasan ko na rin ang luha ko at ngumiti kay ama "huhusayan ko pa po sa ensayo para po sa inyo ama" nakangiti at determinado kong saad

"kahit wag na anak mag pokus kanalang sa helyor mo" si ama,oo gusto ni ama na maging helyor ako pero ayoko lg ng basta helyor lang dahil may 'mahika' rin akong taglay

"ama pano tong mahikang meron ako" sabi ko o parang nag mamaktol na rin

"anak..." kita kong nag pipigil ng inis ang aking ama pero alam ko sa sarili ko na nakukuha ko ang gusto ko sa ama ko dahil di nya ako kailanman tinanggihan.

"hahahaha" natawa ako kasi sa reaksyon ng ama ko kaya nakita kong napakunot noo nya

"ama sige po magiging helyor nalang po ako"

"oo anak, andito naman ako para protektahan ka kahit di mona gamitin ang 'mahika' mo" napayakap ako sa aking ama.

"pprotektahan kita sa abot ng aking makakaya,anak" ang swerte ko sa tatay ko kahit wala akong ina pakiramdam ko buo parin ang pagkakaroon ko ng magulang.

kinagabihan,andito nako sa aking silid at nagbabasa ng ibat ibang uri ng kapangyarahin,

kahit andito ako umaalam parin ako sa kapaligiran ko dahil tulad ng sinabi ni ama kaganina ay may mahika rin daw ang lalaking nakahiga kaya at tinatawag daw itong 'dark-user' o 'dark-element' bago sakin ang ganong salita kaya di ko maunawaan,

kaya eto ako nananaliksik sa aking libro na bigay pa ng aking ama habang natanda ako para kahit andito lg ako sa bahay ay may kaalaman parin ako

'dark-element- isang uring elemento na kung saan nakapaloob dito mahikang itim at dilim.

light-element kabaliktaran ng dark-element ito dahil dito ay ang kapangyarigang puti at liwanag

'yun lang?' sabi ko sa isip ko,nakakabitin naman ang impormasyong ito.

andon narin ang ibat iba pang elemento at ibat ibang kapangyarihan nabasa ko lalo na ang mga 'subsitute' elements ay nabasa ko na rin.

naalala ko ang tula ng 'liwanag at dilim'

'kailan kaya sya magigising?' marahil ay matutulungan nya ako sa aking mga katanungan lalo na't muka syang banyaga.

inayos ko na ang mga libro at nag punta ng palikuran para mag sepilyo at mag ayos ng sarili bago matulog.

*/End of Flashback

kaya nung araw na nagising ako ang daming nangyari, yun rin yung nadatnan ko syang gising at nakikipag laban sya!

kaya ang pangit ng una naming pag kikitanag laban pa kaming dalawa para lang di nya masaktan ang mga kawal at para tapatan sya dahil ang elementong taglay nya ay kaya kong kontrahin.

mahusay sya sa pakikipag laban at kamangha-mangha rin ang kapangyarihan na meron sya

sa mga oras ng labanan namin ay bigla nalang syang nanghina dahil ayon pala ay di pa buo ang lakas na meron sya kaya kinulong muna namin sya panandalian at inimbistiga sya kung bakit sya nandito sa aming teritoryo.

sa loob ng isang buwan ay nakapalagayan ko sya ng loob bukod sa kinukulit ko sya at tila natutuwa ako sa kanya dahil iba ang paraan ng pagsasalita nya at mukang kaedad ko sya kaya habang tumatagal unti-unti na rin syang nagiging komportable sakin di kagaya nung una ay naiirita sya.

kinuwento nya rin paano sya napunta dito, at sinabi nya na 'underworld' daw talaga sya galing kasondi daw sya tinantanan at nalaman ng kalaban nya nay nasundan daw sya dito at hinabol sya ng mga ito.

labis ang pag kabigla nila ama at nabahala sila---nagulat ako dahil baka daw andito narin ang mga kalabang humahabol sa kanya kaya di namin maiwasang di mabahala,dahil kapahamak daw pala ang dala nya dito sa aming teritoryo

kaya nung una ay hindi,nag tiwala si ama sa kanya,kaya naiintindihan ko dahil ang dating sa ginawa nya ay parang nag pa pain sya at susundan nalang sya dito ng mga 'humahabol' sa kanya.

isang araw ay 'trinaydor' nya ako/kami sa di malamang dahilan iniiisip baka nga tama si ama na nag papain lang sya para matunton ang aming lugar,kaya labis ang galit ni ama nung mga oras na yon at nawala nalang sya na parang bula.

kaya nakaramdam ako ng panghihinayang dahil sa isang buwan nyang tinagal

kaya nung panahong sinalakay kami ng mga kalaban at ito na pala yung mga 'xenonian' kaya labis ang pag aalala namin kaya dumanak ng dugo at pinili naming lumaban---kasabay non ay ang syang paglitaw 'nya' kaya natuwa ako lalo pa't kakampi namin sya at pinaliwanag nya kung bakit sya umalis ay hinarap nya pala ang mga 'xenonian' na mag tatangka na pumunta dito at gaya nga ng sabi ay nandito nga ang iba.

masasabing tuso pala sila dahil sa pag kakaalam nya ay hindi daw nya mga kilala itong mga sumugod samin pero alam nyang mga 'xenonian' ito.

Third Person Pov

Si Zud at Ampes ay naglalaban sa isang madilim na gawa, ngunit biglang naantala ang kanilang labanan nang may isang malakas na pagsabog ang nangyari sa labas ng gawa. Ang dalawang magkaibigan ay tumingin sa isa't isa, at nakita nila ang pag-aalala sa mga mata ng isa't isa.

"Ampes, ano ang nangyari?" tanong ni Zud, ang kanyang boses ay puno ng pag-aalala.

"I dont know," sagot ni Ampes, ang kanyang boses ay puno ng pagka-frustrate. "Pero mukhang may problema sa labas."

Ang dalawang magkaibigan ay tumakbo palabas ng gawa, at nakita nila ang isang malaking hukbo ng mga Xenonian na naglalaban sa mga kawal ng kanilang teritoryo. Ang mga Xenonian ay may mga mata na kumikislap sa dilim, at ang kanilang mga kamay ay may mga kuko na tila mga kutsilyo.

"Ampes, kailangan nating tulungan ang mga kawal!" sigaw ni Zud, ang kanyang boses ay puno ng determinasyon.

Ngunit bago pa sila nakakapagpatuloy, isang grupo ng mga Xenonian ang lumitaw sa likod nila. Ang mga Xenonian ay may mga sandata na kumikislap sa dilim, at ang kanilang mga mata ay nakatingin sa dalawang magkaibigan.

"Ampes, ikaw ang una!" sigaw ni Zud, ang kanyang boses ay puno ng pag-aalala.

Ngunit bago pa nakakapagpatuloy si Zud, isang Xenonian ang tumama sa kanya, at siya ay bumagsak sa lupa. Si Ampes ay tumingin sa kanya, at nakita niya ang pag-aalala sa mga mata ni Zud.

"Zud!" sigaw ni Ampes, ang kanyang boses ay puno ng pag-aalala.

Ngunit si Zud ay hindi nakasagot, at si Ampes ay napilitang tumakbo palayo sa mga Xenonian upang protektahan ang kanyang sarili. Ang dalawang magkaibigan ay nagkahiwalay, at si Ampes ay napadpad sa isang madilim na gubat.

Si Zud, sa kabilang banda, ay nakita na bumagsak sa lupa, at ang mga Xenonian ay nakapalibot sa kanya. Ang mga Xenonian ay may mga sandata na kumikislap sa dilim, at ang kanilang mga mata ay nakatingin sa kanya.

"Zud, mag-ingat ka!" sigaw ni Ampes, ang kanyang boses ay puno ng pag-aalala, ngunit hindi niya alam na si Zud ay nasa panganib na.

Ang mga Xenonian ay tumatawa, at ang kanilang mga mata ay kumikislap sa dilim. "Hindi ka makakatakas sa amin, Zud," sabi nila, ang kanilang boses ay puno ng pagka-frustrate. "Ikaw ay aming bihag na."

***

kaya pagtapos namin kalabanin ang mga 'xenonian' na yon ay tumulong din ako sa panggagamot sa mga nasugatan at napuruhan at sa loob ng isang linggo ay nabalik na naming maayos ang aming teritoryo at mas pina doble namin ang aming seguridad.

kaya sobrang galak na galak ako sa aming paglabas at pakiramdam ko ay napunta ako da ibang mundo nung mga sandaling iyon.

ang dami dami kong nalaman,natutunan,at natuklasan nung mga panahong kasama ko sya.

syempre may mga pagsubok din kaming hinarap ni strike sa mundong ginagalawan nya at talagang ang daming ibat ibang uring nilalang at iba iba rin ang paguugali ng mga tao.

mga panahon na yon ay gusto nya na akong palayuin sa kanya at nalungkot ako nung oras na yon dahil sa kanyang sinabi at di ko maiwasan magdamdam pero syempre di ako nag padala sa emosyon ko nung oras na iyon.

naniniwala akong may dahilan kung bakit sya napadpad sa aming lugar at eto na nga ang dahilan, para alamin kung sino ang mga xenonian at mag higanti sa yumao kong ina, di ko maiwasang hindi magalit sa nangyaring iyon sa aking ina at dahil sobrang inosente ko pa nung panahon na yon.

kaya eto ako ngayon umaalam narin ng mga bagay bagay sa mundong aking kinagagalawan.

Third Person POV

Ang Latian ng Lumot - Isang malawak na latian na puno ng mapuputik na tubig, mga punong nabubulok, at mga kumukulong bula ng methane sa ilalim ng putik. Dito nagsasanay sina ang dalawang magkaibigan

Zud: (Nakaposas ang mga kamay sa putik, nanginginig ang braso sa pagsisikap na kontrolin ang lupa) "Ang hirap! Bakit parang sumusuko lagi ang putik pag hinihigpit ko?"

(Nakatayo sa kalahating lubog na kahoy, flickering lightning in her palms) "Why are we training in this mudhole? I should be on a mountain-granite amplifies lightning tenfold!" Ampes

"Ugh! This humidity is killing my voltage!"naglalaho na parang bula ang ginagawa nyang lightning sa putik at na f-frustate sya sa ganon

"Kaya mo 'yan,Gamitin mo yung asin sa tubig! Diba conductor 'yon?" si Zud na tumawa nang paos, hinahabol ang hininga

Ampes: (Napatingin sa tubig, biglang nagningning ang mata) "OHHHHHH!" (Hinugot ang isang bote sa likod, pinaghalo ang asin sa latian. Biglang kumidlat ang palad niya, at ang tubig sa paligid ay nagningas ng kulay asul. "Nice! Thanks, Mudking!

"Mudking?! Ako kaya ang nagturo sa'yo-"nakangiwing saad niya.

(Biglang gumalaw ang putik sa ilalim niya, bumalot sa katawan niya hanggang bewang. Nanlaki ang mata niya.) "Nakuha ko!" (Itinaas ang kamay, at ang putik ay humugis sa isang kalasag na may mga tinik.) "Ganito pala 'to! Kailangan palang pakalmahin ang lupa, hindi pilitin!"

napansin ni ampes ang pag gawa nya ng mud shield kaya napangisi.

"Hey, Mud King! Toss me some iron-rich clay!" kaya nagbato si zud ng putik and, 'zap' at nakagawa sya ng pagkasabog at usok dahil sa ginawa nya.

"Perfect! Now this is conductivity!" tuwang-tuwa sabi ni ampes

"Ang lakas!, Pero wag mo na uulitin yun" nakalutang na at nakatawa

Ampes Grinning wildly,she leaps onto a fossilized skull Zud unearthed

"Watch and learn!" Channels lightning into the iron core, superheating the mud around them.

"Whoops! My bad!" The mud erupts in a steam blast, splattering them both.

"mag ingat ka nga, baka maging magma na tong pinagpa-praktisan natin" gumawa sya ng mud wave para matanggal ang mga electricity nakakalat pa sa paligid, pero sinangga to ni ampes para ma direkta ito sa tubig at nakagawa sila ng steam explosion, na nagpatalsik sa kanila.

tumawa si ampes at hinila na nya palabas si zud "mudking! next time, try on dessert, you see how your mud easily dry in sun hahaha"