Royanadia's Tale

Tales 8

Igna's POV

habang nag lalakad kami ay nagitla ako dahil kinuha ni Tideus ang kaliwang kamay ko at pina liputan nya ang daliri ko ng mga daliri nya

napakagat ako ng labi at iinit ang pisngi ko sa mga sandaling ito

tumingin ako sa kanya na diretso lang mag lakad

parang nawala ang insidenteng pumasok sa isip ko dahil sa holding hands na to 'sheesh!'

"ahm gale ayos kalang?" tanong ko kay gale mukang tulala at dire-diretso lang maglakad

'dati mas nauuna pa tong yumakap kay tideus at tila mas 'miss' nya to kesa sakin' diba ganon sya at wala namang problema sakin yon dahil natutuwa din ako

kaso this time mukang tulala sya at napatingin sakin na kunot ang noo

"waeee?"

"sabi ko anyare sayo?"

"wala naman siss??"hmmm...

"hahaha,seryoso ba?"

naniningkit ang mata nya na parang sinusuri ako o kami at napantingin sya sa holding hands namin ni tideus

"pshh!" si bakla

alam kong iniisip nya ang nang yari kaganina kaya gusto ko sana idistract sya sa nangyaring iyon

sa mga sandaling iyon ay napagpasyahan naming mag hiwalay na ni gale dahil nga inaaya ako ni tideus may date 'shocksss datee!" kaya kahit pulang pula ako at nahihiya ay napa oo ako ng kusa.

kaso di dale ay di ko maintindihan dahil parang balisa na nag naalala sakin at ayon nga napag usapan namin na nag aalala daw sya baka mapano daw ako at may mangyaring masama

sinabi ko na may tiwala naman ako kay tideus at di naman ako pababayaan at mas lalong di ko pababayaan ang sarili ko

"seryoso kaba sis?" andon padin ang pag aalala nya sa muka

"atsaka gabi na eh" si gale

"alam ko" pag ni bibiro ko para kahit papano ay gumaan ang pakiramdam nya

"pshh!,seryoso ako sissy ko!"

niyakap ko sya at "walang mangyayari ok,date ang gagawin namin di kung ano"

at ayon nanga kahit puno sya ng agam agam at mukang madaming gustong sabihin ay napa-payag ko nanan sya at kaming dalawa nalang ni tideus ang magkasama.

"lets go?" si tideus na papalapit sakin

at niyakap ako "imissyou" bulong nya sa tenga ko

di ko maiwasan mapa kagat ng labi at parang nakukuryente ako sa hininga nya sa tenga ko na ramdam na ramdam ko ang init ng buga nya.

pinisil nya ang pisngi ko "pfft,cute"

"tideus naman ih"---ang hinhin ko ko mag salitaaa!

"sorry sorry pfft" sya sabay kuya sa kamay ko at pinag holding hands ulit

"san mo gusto mag date?" syaaa---walang pumapasok sa isip ko kung saan kami mag ddate daw dahil bukod sa presensya nya ay na bblangko ako!

"a-ah kahit saan" sagot ko nalang

"theres no kahit saan place,love "

tumingin sya sakin at napa iwas ako ng tingin 'he call me love?' kagat labi akong napa yuko at di makatingin sa kanya

"alright,i know we're we goin" at nag lakad na kami.

"saan tayo pupunta?" tanong ko sa kanya at naglalakad pa din kami

naisip ko si gale dahil parang may mali sa kanya as usual di ko naman tinanong na siguro oag uwi nalang namin ni tideus.

"i want to suprise you"---ha suprise? di ko alam pero may kung anong kumikiliti sa tiyan ko sa sinabi nya,

di namin ugali mag kita palagi kaya siguro ganto ang epekto nya sakin at sabik ba sabik sa kanyang makita sya

"g-ganon ba?" tanong ko at tumango lang sya at nginitian ako---"i miss you so damn much" kiniss nya ang noo 'miss ko rin naman sya eh'---nginitian ko nalang at tumingjayad aki para ikiss ko sya sa pisngi---"ako rin" napakagat labi ako at at di maiwasang mapamulahan ng muka dahil sa ka inakto ko---'masyado ba akong mabilis?'.

masaya lang kaming naglalakad at nag kakamustahan sa pangyayari namin sa buhay tila ba parang samin lang ang mundo at sa ganong paraan ay kuntento na ako,at nakarating na saming pupuntahan.

*/End of flashback

mapait akong ngumiti sa kawalan dahil sa mga ganong eksena tila parang yun na yung una't huli dahil wala na sya sa di ki alam kung makikita ko pa ba at di ko alam kung nasaan sya...

*/flashback

nakaramdam ako ng excitement dahil mag kikita daw kami ngayon kaya as usual,pinaghandaan ko yung araw na to.

simpleng blackdress lang naman ang suot ko at sandals kaya syempre kahit papano sa gantong paraan ay nag eeffort ako haha---minsan kasi naiinis ako dahil masyado syang provider saming dalawa at kahit anong itanong kong gusto nya at i treat sya ay ayaw nya!

kaya andito lang ako at naghihintay sa kanya---at may naramdaman na akong papalapit dito sa kinaroroonan ko kaya hinahanap ko yung direksyon ng presensyang iyon.

kitang kita ko ang aninong papalapit sakin---"sino yan,magpakilala ka" ako. habang hinahanda ko ang aking sarili sa papalapit na anino.

"ayaw mo magpakilala,pwes---"ihahanda ko na sana ang apoy ko kasi biglang lumitaw ang pigura ng anino dala ng liwanag ng buwan"t-tideus" sambit ko.

niyakap ko sya at narinig ko ang pag daing nya,kaya napatitig ako sa gwapo nyang muka at mukang sugatan sya!

"t-tidues anong nangyari sayo!" napaaligaga ako dahil sa kalagayan nya at nag-alala

"wala to" pati boses nya nanghihina!

kaya kinain ko ng pagalala lalo dahil sa kalagayan nya "pumunta tayo ng hospital t-tideus" kung buti sana healer ako.

umupo muna kami sa bench---"sandali lang k-kukuha ko ng mga gamot ok" di ko maiwasang di mataranta dahil sa kanya.

"hey hey" hinahawakan nya ang kamay ko"wag ka ngang kabahan,ok" eh pano di ko maiwasan"eh kasi---" naputol ang sasabihin ko---"dont worry im fine,kunin mo na yung gamot" dahan dahan akong tumango at bakas parin sakin ang pagaalala sa kanya "s-sige,babalik ako ok" kahit aligaga ako at nagmamadali ay lumakad na ako palayo sa kanya at sabay sulyap "take care" huling sambit nya ng makalayo ako,at kunin ang gamot para sa kanya.

*/End of flashback

Di ko alam kung anong ginagawa nya,at anong pinagkakaabalahan nya basta ang kinukwento nya lang sakin ay nag ttrabaho daw sya at di ko alam kung ano ang trabaho nya. Bata nya pa para mag trabaho pero ang sabi nya ay kailangan nya daw yon para mabuhay kaya di ko maiwasang di malungkot sa sitwasyong meron sya. Parang ang hirap ng buhay niya.

Alam nya rin namang prinsesa ako pero di naman hadlang yun sa pagmamahalan namin ang kaso habang tumatagal ay bigla nalang nagbago ang pakikitungo sa sakin sa di ko malamang rason. kaya nung oras na yon labis ang pagtataka ko at tinanong ko pa sya kung may problema ang sabi nya wala. Parang nagsisinungaling siya.

At nung huling pagkikita namin ay gusto nya na daw maghiwalay kami kaso di ako pumayag at talagang iyak ako ng iyak dahil parang niloko nya ako dahil kitang kita ko na may hickey sya sa leeg at di naman ako tanga para di yon malaman dahil kay Gale ko nalaman ang mga ganon bagay. Ang sakit sakit.

Tinanong ko muna sya kung bakit at anong dahilan nya ang sabi nya ay pagod na daw sya at wala na daw patutunguhan ang pagmamahalan namin, kaya naiyak ako nung oras na yon kasi ganon na pala yung naiisip nya at ang sabi pa nya ay nagtitiis lang daw sya sakin kaya sobra akong nasaktan dahil ganon na pala ang nararamdan nya. Parang sinaksak yung puso ko.

kaya nung oras na yon ay nagtaka ang mga magulang ko na bakit ako nagkaganon at nung nalaman nilang nag ka boyfriend ako ay nagalit sila sakin at mas lalo akong nasaktan dahil rin sa pinagsasabi nila.

kaya yung oras na yon ay sinabi ko sa sarili ko na mahal ko pa rin sya kahit ang sakit ng ginawa nya tanging inaalala ko nalang ang panahong mag kasama kami at kung hihingi man sya ng pasensya at makipag balikan ay wiling akong pag bigyan sya.

*/flashback

Nakatayo kami sa isang tahimik na lugar, ang mga mata ni Tideus ay nakatingin sa akin, pero ang kanyang ekspresyon ay hindi ko maintindihan.

Ano ang ibig mong sabihin, Tideus? Bakit mo ginagawa ito sa akin? tumaas na ang aking boses

"Igna, kailangan kong sabihin sa iyo ang isang bagay."nakatingin sya ng ibang direksyon habang nagsasalita

"Ano 'yon? Bakit mo ako niloloko?" sambit ko habang nanginginig ang boses

"Igna, wala na tayo. Kailangan kong umalis." di parin sya nakatingin sa akin

"Umalis? Saan ka pupunta? Anong nangyayari?" napatigil ako sa paghinga

"Igna, kailangan kong gawin ito. Kailangan kong protektahan ka." andon larin ang pagiging malamig nya.

"Protektahan ako? Mula sa ano? Mula sa iyo?"

hindi sumagot, ang kanyang mga mata ay nakatingin sa ibang direksyon

"Bakit, Tideus? Bakit mo ginagawa ito sa akin? Akala ko ba mahal mo ako?"

hindi sumagot, ang kanyang mga mata ay nakatingin sa ibang direksyon.

"Sige, umalis ka na. Wag na kang bumalik. Wag na kang magpakita sa akin." nanginginig kong sabi habang tinitignan ko sya

Tideus turns away, ang kanyang mga balikat ay nakatayo. Ako ay napatigil sa paghinga, ang aking mga luha ay tumutulo.

"Mahal kita, Tideus. Mahal kita kahit anong mangyari."

Tideus freezes, ang kanyang mga mata ay nakatingin sa ibang direksyon. Ako ay napatigil sa paghinga, ang aking mga luha ay tumutulo.

Tideus turns around, ang kanyang mga mata ay nakatingin sa akin, pero ang kanyang ekspresyon ay hindi ko maintindihan. Ako ay napatigil sa paghinga, ang aking mga luha ay tumutulo.

, wala na tayo. Kailangan kong umalis. andon parin ang pagiging malamig nya sakin. ang hirap pala ng ganitong sitwasyon.

Ako ay napatigil sa paghinga, ang aking mga luha ay tumutulo. Tideus turns away, ang kanyang mga balikat ay nakatayo. Ako ay napatigil sa paghinga, ang aking mga luha ay tumutulo.

*/End of flashback

sa pagmamahal ko sa kanya ay nagawa ko syang ipa imbestiga, at totoo nga na may bago na sya at sobrang sakit dahil yung ngiti at tawa nya ay kitang kita sa mata nya sa kasama nyang babae kaya sobrang sakit sakin at nagawa nya ko pa silang harapin non.

nasaktan pa ako dahil sinabi nyang tapos na daw kami at wala na daw syang babalikan sakin at wag na daw akong umasa babalik pa sya dahil mayroon na syang iba.

masakit sobrang sakit dahil bukod sa sinabi nya ay sinampal nya sakin ang katotohanang mayron na ng syang iba

di ko namalayan na natulo na pala ang luha ko at sa tuwing inaalala ko yon iniisip ko kung mahal ko pa sya pero tila sinunog na ng aking puso ang nararamdaman ko sa para sa kanya.

atsaka si gale ay walang alam pano talaga kami naghiwalay ni tideus ang sinabi ko lang ay nakipagbreak sya at sinabi kong di ako pumayag, kalaunan sinabi ko nalang na wala na kaming time sa isat isa, which is partly true kaya naman napaniwala ko sya don kahit papano.

(Continues from the end of the previous section, where Igna reflects on her past relationship with Tideus)

...Di ko namalayan na natulo na pala ang luha ko at sa tuwing inaalala ko yon iniisip ko kung mahal ko pa sya pero tila sinunog na ng aking puso ang nararamdaman ko sa para sa kanya. Parang galit na ako ngayon.

Ang laki ng pinagbago ko nung mga oras nayon at alam ko sa sarili ko dahil simple lang akong babae at kaya naalala ko yung sinabi ni Dale ' di ka naman typical girlfriend sissy ko dapat ako nalang jinowa ni tideus eh'. Natawa ako dahil sa pangyayaring iyon. Parang ang tanga ko.

Atsaka si Gale ay walang alam pano talaga kami naghiwalay ni tideus ang sinabi ko lang ay nakipagbreak sya at sinabi kong di ako pumayag, kalaunan sinabi ko nalang na wala na kaming time sa isat isa, which is partly true kaya naman napaniwala ko sya don kahit papano. Di ko kayang sabihin sa kanya yung totoo. Ayoko siyang mag-alala.

Kaya ngayon, mas focus ako sa training at sa pag-iimbestiga tungkol sa simbolo na nakita ko sa desk ko. Kailangan kong kalimutan si Tideus. Kailangan kong maging matapang.

One day, habang naglilinis ako ng kwarto ko, napagdesisyunan kong ayusin yung mga gamit na iniwan ni Tideus. Matagal ko na 'tong iniiwasan, pero kailangan ko nang harapin. Kailangan ko nang mag-move on.

Binuksan ko yung lumang kahon na puno ng mga litrato, sulat, at iba pang alaala. Ang sakit sakit. Parang bumalik lahat ng sakit na naramdaman ko noon.

Habang tinitignan ko yung mga gamit niya, may nakita akong isang maliit na notebook na nakatago sa ilalim ng mga damit niya. Parang di ko pa 'to nakita dati.

Binuksan ko yung notebook at nagulat ako sa nakita ko. Puno ito ng mga code, simbolo, at iba pang kakaibang sulat. Parang secret code.

Sinubukan kong basahin yung mga sulat, pero di ko maintindihan. Parang ibang lenggwahe. Pero may isang pangungusap na nakuha ang atensyon ko. Nakasulat ito sa Tagalog:

"Shadow Syndicate - Ipasok sa Royanadia Academy"

Nanigas ako sa kinatatayuan ko. Shadow Syndicate? Anong ibig sabihin nito? Parang may mas malalim pa sa pagkatao ni Tideus.

Sinubukan kong alalahanin kung may nabanggit ba si Tideus tungkol sa Shadow Syndicate. Pero wala. Parang wala akong alam sa tunay na buhay niya.

Bigla kong naalala yung mga sugat na nakita ko sa kanya noon. Yung mga pagtatago niya. Yung pagbabago niya. Parang nag-sink in lahat.

Parang may nabuo sa isip ko. Posible kayang... isa siyang agent?

Pero para kanino? At anong misyon niya sa Royanadia Academy?

Parang gumuho yung mundo ko. Yung taong minahal ko, isa palang agent? Niloko niya ba ako? Ginamit niya lang ba ako?

Kailangan kong malaman ang totoo. Kailangan kong malaman kung sino si Tideus at kung anong plano ng Shadow Syndicate.

Pero paano? Kanino ako hihingi ng tulong? Kay Gale? Kay Tideus?

Hindi. Kailangan kong gawin 'to mag-isa. Kailangan kong malaman ang totoo para sa sarili ko.

Simula ngayon, magiging iba na ang buhay ko. Hindi na lang ako isang estudyante. Isa na akong imbestigador.

At sisiguraduhin kong malalaman ko ang lahat...

Tideus POV

I moved silently, each step calculated, every sense alert. Whispers followed like a shadow i couldn't shake. i'am?....criminal? The accusation was faint, but potent. Dangerous if it reached the wrong ears.

i paused beneath the flickering lanterns, letting the shadows cling to him. So, they've started sowing seeds of doubt. i allowed myself a small, amused smirk. Fear was a weapon, and rumors a sharper blade. Both could be wielded-but only by someone who understood precision.

The energy traces were subtle but telling. Bloodline,manipulation, faint and deliberate, left behind by someone who wanted to implicated. my mind cataloged it all. Too careless to be a master... but cunning enough to unsettle others. Let them try.

Every step he took was deliberate. He could sense the faint heartbeat of curiosity-or fear-in those who watched. Gale, Igna, even the Queen and King-what would they think if this accusation reached them unfiltered? He needed the illusion of innocence, or at least plausible distance. And yet... the thrill of the game tingled at the edges of his focus.

A figure moved hesitantly near the edge of his vision. A syndicate scout? A curious student? ididn't flinch. Instead, i let my aura ripple, a faint interplay of greenish-blue energy , subtle enough to unsettle, strong enough to warn. Come closer if you dare. Speak if you must. Know that I see far more than you imagine.

i crouched briefly, examining magical traces on the stone. Not his doing. Someone else wanted him blamed-but that same someone made a misstep. Tideus already knew the culprit's outline; it was only a matter of timing and confirmation.

Who wants me pinned now? And why here, in the heart of the Underground? My mind sifted through possibilities, weighing alliances, enemies, and potential outcomes. A misstep could expose him-but insight could give him control over this entire web.

Rising, i adjusted my coat, the shadows playing across my face. Let them whisper. Let them doubt. Let them underestimate Wave. By the time the truth revealed itself, the board would already be set-and every pawn would move according to his design.

The tunnel opened into a dim courtyard. The cold air brushed against mine, but it was nothing. i thrived in such spaces-between shadows, between truths. Let the hunt begin.

The room is quiet except for the soft rustle of parchment.

On the table before me:

- rolled scrolls sealed with wax

- leather-bound ledgers from the underground

- crystal shards that replay short mana-recordings

- coded stone tablets with sigils only mafia members can read

Different windows open:

- surveillance reports

- movement logs

- black-market exchanges

- underground intel about Elementalists

- recent attack patterns sa academy

- list of potential traitors

My fingers move automatically.

Sanay na.

This is my job... both officially and secretly.

I sort them one by one.

Cross-referencing incidents.

Patterns.

Movements.

This is routine.

Work that keeps my mind sharp.

Pero kahit anong pilit kong maging focused...

isang pangalan ang pumapasok pa rin sa utak ko.

I pull up the academy incident files.

Cross-reference sa underground business movement.

Check connection sa Order of Ashes.

Isang pangalan ang lumilitaw nang mas madalas kaysa dapat:

Lightan.

Darkprince.

At iba pa:

Prism

Marion

Lunaris

Ravage

Arsenal

Silhouette

Goldstone

Blink

Cloy

These codename clusters...

they're moving too smoothly.

Too coordinated.

Hindi sila simpleng criminal groups.

They're planning something.

Something big.

---

Then i remember

A coded message:

"Good work on the intel.

We'll need names soon.

Pick a target."

Alam ko kung ano ang ibig sabihin nito:

They want me to choose someone sa academy.

A student.

A professor.

A potential threat.

An Easy to manipulate.

Every time I unfold a scroll,

every time I rewrite a report in enchanted ink,

every time a crystal flickers with captured memories...

My face intrudes.

Damn it.

Hindi ako dapat ganito.

Hindi niya dapat maapektuhan ang puso ko.

Pero kahit anong disiplina, hindi ko siya matanggal sa isip.

I miss her.

Masakit aminin.

Pero totoo.

Igna.

Minsan naiisip ko...

kung tumagal pa kami, baka hindi ganito kagulo ang mundo ko.

Pero mas gugustuhin kong mawala siya sa buhay ko kaysa mamatay siya dahil sa buhay ko.

Then another memory forces its way in.

My sister.

Her laughter,

her small hands tugging my sleeve,

the way she always said, "Kuya, wait for me."

The night she disappeared.

The blood on the floor.

My scream that no one heard.

Pero habang binubuksan ko ang susunod na scroll-

a forbidden black scroll with the mafia's sigil-

may nadaanan akong entry:

"Subject T

Status - Unconfirmed.

Possible transfer to hidden ward."

My chest tightened.

Subject T.

T for her name.

Her old codename.

I drop the scroll for a moment.

...Alive?

Is that possible?

After all these years of believing she was dead?

I don't know if it's hope or fear

but it hurts.

I force myself to continue working.

I open a crystal shard and mana-light flickers, showing fragments of reports:

movement sa underground market,

smuggling routes shifting,

informants disappearing,

Elementalists being watched by unknown forces.

Then distinct codenames appear sa next shard:

"Prism."

"Marion."

"Lunaris."

"Ravage."

"Arsenal."

"Silhouette."

They're not random operatives.

They move with precision.

They move with purpose.

And now...

they're moving closer to the academy.

My enchanted ring vibrates.

A message spell.

Only high-ranking mafia officers can send this.

"Wave.

Good progress.

We need a target.

Choose wisely."

Wave.

My codename.

They want me to choose someone inside the academy.

A sacrifice.

A leverage.

A disruption.

I shut my eyes.

No.

Not him.

Not Igna.

Not anyone connected to him.

I won't let the underground touch him.

I won't let any of these monsters break him the way they broke me.

Hindi niya alam.

Hindi niya kailangan malaman.

Pero I will protect him from the shadows.

Even if it means losing him forever.

And then, quietly, I whisper-

something I haven't allowed myself to say in years:

"If you're alive...

please...

let me find you."

I don't know if I'm speaking to Igna

or to my sister.

Maybe both.